Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Lu 677/20 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze sprzeciwu M.K., M.K.1, U.K., Z.K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 28 września 2020 r., nr SKO.41/2333/PR/2020 w przedmiocie opłaty retencyjnej postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie ze sprzeciwu M.K., M.K.1, U.K., Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 28 września 2020 r. oraz zwrócił skarżącemu Z.K. nienależnie uiszczoną opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał na ustalony stan faktyczny sprawy, zgodnie z którym po wydaniu wyroku z dnia 29 grudnia 2020 r. korespondencja sądowa skierowana do skarżącego zawierająca odpis w/w wyroku została po procedurze awizowania zwrócona do Sądu i uznana z dniem 19 stycznia 2021 r. jako skutecznie doręczona. Skarżący natomiast złożył wniosek o uzasadnienie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero w dniu 19 lutego 2021 r. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 10 marca 2021 r. odmówił przywrócenia terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, a orzeczenie to zostało podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2023 r. sygn. akt III OZ 758/22. Tym samym WSA w Lublinie na podstawie art. 141 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił sporządzenia pisemnego uzasadnienia w/w wyroku z 29 grudnia 2020 r.

Na pkt 1 postanowienia z 18 stycznia 2023 r. zażalenie złożył skarżący żądając jego uchylenia w zaskarżonej części, nakazania WSA w Lublinie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 29 grudnia 2020 r. oraz przekazania sprawy do WSA w Lublinie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Sąd I instancji poprzez odmowę sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego wyroku naruszył regulację art. 141 § 2 i 3 w zw. z art. 86 i 87 p.p.s.a. Skarżący ponownie wskazał na okoliczności świadczące w jego ocenie o zasadności wniosku o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy zwrócić uwagę na treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którą "Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny".

W niniejszej sprawie natomiast 10 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na postanowienie WSA w Lublinie, w którym Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, stwierdził że nie zasługuje ono na uwzględnienie, a tym samym prawomocnie przesądził, że skarżący nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu. Wskazane orzeczenie NSA jest prawomocne i na podstawie art. 170 p.p.s.a. wiązało także Sąd I instancji rozpoznający wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W rezultacie Sąd I instancji związany był ustalonym stanem prawnym i faktycznym, zgodnie z którym wniosek o uzasadnienie wyroku WSA w Lublinie z dnia 29 grudnia 2020 r. złożony został po terminie. Postanowienie to było oczywistym następstwem wydanego wcześniej orzeczenia Sądu II instancji. Zasadnie zatem WSA w Lublinie wskazując na art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku zgodnie z żądaniem skarżącego.

Na marginesie zaznaczyć należy, że powołane przez skarżącego argumenty w zażaleniu nie mogły odnieść skutku, bowiem odnosiły się do kwestii przywrócenia terminu na dokonanie czynności, która to została już prawomocnie przesądzona. Skarżący nie podniósł zatem żadnym zarzutów merytorycznych bądź procesowych wobec rozstrzygnięcia Sądu I instancji o odmowie sporządzenia uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.