Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Strona pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r., z zachowaniem terminu trzydziestodniowego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r.

Z uwagi na dostrzeżone braki, pismem z dnia 31 maja 2021 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: podpisanie skargi, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podanie numeru PESEL. W wezwaniu zakreślono skarżącemu termin 7 dni do usunięcia braków formalnych pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie w dniu 4 czerwca 2021 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 11 czerwca

2021 r.

W dniu 16 czerwca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. wraz z pismem skarżącego z dnia 7 czerwca

2021 r. nazwanym "Skarga na decyzje". Przedmiotowe pismo skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem organu.

Na piśmie widnieje prezentata organu z datą wpływu "07.06.2021". Skarżący podpisał przedmiotowe pismo, podał w nim swój numer PESEL oraz wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonych decyzji dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2015-2018 i stwierdzenie nadpłaty w tym podatku w łącznej kwocie 2.780 zł (5x556 zł).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.

w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto, stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

Zważywszy, że złożona skarga nie zawierała podpisu osoby ją wnoszącej, nie został w niej podany numer PESEL skarżącego oraz nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 maja 2021 r., pismem z dnia 31 maja 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, podanie numeru PESEL oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd jednocześnie pouczył skarżącego, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało przesłane przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej i doręczone stronie w dniu 4 czerwca 2021 r. (k. 29 akt sądowych). Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 11 czerwca 2021 r.

Skarżący w piśmie z dnia 7 czerwca 2021 r. nazwanym "Skarga na decyzje" uzupełnił wprawdzie braki formalne skargi, jednak pismo to (stanowiące także poszerzenie argumentacji zawartej w pierwotnej skardze z dnia 22 kwietnia 2021 r.) zostało wniesione do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B., a nie do tut. Sądu – k. 32-36 akt sądowych. Organ wprawdzie przekazał tut. Sądowi pismo skarżącego w dniu 16 czerwca 2021 r. (k. 30 akt sądowych), jednak pismo to zostało przekazane po terminie 11 czerwca 2021 r., z którym to dniem upływał skarżącemu termin na uzupełnienie braków formalnych skargi. Wniesienie na etapie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego pisma do organu, którego adresatem był Sąd, nie może zostać uznane za proceduralnie prawidłowe, albowiem procedura wnoszenia do Sądu pism za pośrednictwem organu dotyczy wyłącznie skargi i ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 54 i art. 87 § 3 p.p.s.a.).

Sąd wyznaczył Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, 10-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie oraz do złożenia ewentualnych wniosków procesowych. Pismem z dnia 18 maja 2022 r. Pełnomocnik wypowiedział się w sprawie, nie składając wniosków formalnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Ponieważ w niniejszej sprawie braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie, w sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.

Na marginesie zauważyć również należy, że przedmiotowe pismo skarżącego

z dnia 7 czerwca 2021 r. zostało wniesione po upływie terminu na wniesienie skargi, bowiem zaskarżona decyzja została stronie doręczona w dniu 27 marca 2021 r. (k. 26 akt administracyjnych), zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 26 kwietnia 2021 r. W tych okolicznościach, nawet gdyby uznać "Skargę na decyzje" z dnia 7 czerwca 2021 r. za odrębną skargę od pisma z dnia 22 kwietnia 2021r., podlegałaby ona także odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 2 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18). Na zasądzone koszty sądowe złożyło się wynagrodzenie w wysokości 180 zł powiększone o VAT.