Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 14 kwietnia 2017 r. wydaną wobec S. T. (dalej jako Skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 31 stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od lutego 2011 r. do lutego 2012 r. oraz za okres od czerwca do października 2012 r.

Skarżąca w dniu 21 kwietnia 2017 r. odebrała w/w decyzję organu odwoławczego z dnia 14 kwietnia 2017 r., zatem termin do wniesienia skargi od w/w decyzji upływał z dniem 22 maja 2017 r.

Skarżąca wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 19 maja 2017 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego L. S. w celu sporządzenia skargi od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 kwietnia 2017 r. i reprezentowania jej w sprawie.

Po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. przyznał jej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. pismem z dnia 5 lipca 2017 r. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie wyznaczyła radcę prawnego L. S. Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. poinformowano o odebraniu przez radcę w/w pisma w dniu 13 lipca 2017 r.

Pełnomocnik Skarżącej pismami z dnia 20 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na w/w decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 kwietnia 2017 r. oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi.

We wniosku pełnomocnik wskazał, że przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu było oczekiwanie przez Skarżącą na postanowienie sądu w sprawie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia skargi. Skarżącej tę pomoc ostatecznie przyznano. Ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi związane jest ściśle z chwilą powzięcia wiadomości przez pełnomocnika wskazanego przez samorząd radcowski o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Pełnomocnik wskazał, że otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu w dniu 13 lipca 2017 r. Przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny i został wniesiony w terminie.

Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zgodnie z § 4 cyt. przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W wypadku ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość jego wniesienia po zapoznaniu się z aktami sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika w dniu 20 lipca 2017 r., a zatem w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia radcy prawnego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu.

W terminie 7 dni pełnomocnik złożył też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie ustanowienie pełnomocnika strony skarżącej dopiero po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi należy uznać za brak winy w uchybieniu terminu do jego złożenia (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.).

W okolicznościach niniejszego stanu faktycznego ustanowiony z urzędu pełnomocnik wykazał, że bez swojej winy nie złożył skargi w terminie.

Reasumując, Sąd uznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za uzasadniony, postanowił przywrócić należny termin do jej wniesienia i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.