Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 19 października 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 19 listopada 2025 r. K. J. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku

z dnia 19 października 2020 r. o wydanie zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarżący wnioskiem z dnia 19 października 2020 r. zwrócił się o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2020 r. Nr 19/2020/ZAG znak sprawy: PAW.L.0511.125.2020.ED odmówił wydania zaświadczenia.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy ww. postanowienie.

Akta sprawy potwierdzają przedstawiony przez organ stan faktyczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej jako: "P.p.s.a." sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.

W niniejszej sprawie, przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, organ rozpoznał wniosek skarżącego i wydał przewidziane prawem postanowienie.

Jednocześnie zauważyć należy, że skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia

19 października 2020 r. została już uprzednio odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie m. in. postanowieniem z dnia 25 czerwca 2021 sygn. akt III SAB/Kr 62/21. Okoliczność ta nie wyklucza jednak możliwości wniesienia przez skarżącego "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, LEX nr 552913). Sytuacja powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie.

Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.