Wyrokiem z 17 lutego 2015 r., I SA/Kr 1854/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 24 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r.
Od powyższego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną.
W piśmie z dnia 17 lipca 2017 r. pełnomocnik spółki poinformował, że postępowanie likwidacyjne w spółce zostało prawomocnie zakończone i z dniem 30 września 2016 r. spółka została zlikwidowana poprzez wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Z danych dostępnych na stronie https://ems.ms.gov.pl wynika, że datą wykreślenia z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego jest 30 września 2016 r., zaś datą uprawomocnienia się wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego jest 15 października 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej (art. 25 § 1 oraz art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy.
Prawomocne wykreślenie Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oznaczało definitywne zakończenie bytu tej osoby prawnej skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. W wypadku wykreślenia spółki z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć aktywa i pasywa spółki. Konsekwencją zaistnienia w postępowaniu sądowym definitywnego braku następcy prawnego strony jest więc umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.