Skarżący M. S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i studiującym synem w którego kosztach utrzymania partycypuje. Podstawą utrzymania skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126zł (brutto) miesięcznie. Jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126zł (brutto) miesięcznie. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o powierzchni 98,20m2 wraz z działką o powierzchni 16a. Poza wskazanymi składnikami majątku skarżący nie posiada żadnych cennych przedmiotów ani oszczędności.
Zwolnienie z kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej jako p.p.s.a. - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji prawa pomocy która ma charakter wyjątkowy i nie może być nadużywana jest także zapewnienie stronie prawa do sądu w sytuacji, gdy z przyczyn od siebie niezależnych nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Prawo pomocy zapewnia stronie możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem, w sytuacji gdy znajduje się ona w ciężkich warunkach materialnych. Główną zatem przesłanką decydującą o przyznaniu stronie prawa pomocy jest jej stan majątkowy, w tym osiągane dochody.
Uwzględniając okoliczności wskazane w uzasadnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że zaistniały przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Za przyznaniem prawa pomocy w takim zakresie przemawia trudna sytuacja materialna skarżącego. Oceniając przedstawione przez niego okoliczności referendarz sądowy uznał, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych będzie adekwatne do jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodów.
Skarżący osiąga niewielkie dochody (1126zł miesięcznie). Zestawienie wysokości uzyskiwanych przez skarżącego dochodów z przeciętnymi kosztami utrzymania prowadzi do wniosku, iż uiszczenie kosztów sądowych mogłoby spowodować, że skarżący zostałby pozbawiony środków do właściwej egzystencji. Z kolei ewentualna odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby skutecznie pozbawić go prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie Sąd poucza o treści art. 249 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
