drukuj    zapisz    Powrót do listy

645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652, ,  , Uchylono zaskarżoną decyzję, II SA 2037/02 - NSA z 2002-10-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA 2037/02 - NSA

Data orzeczenia
2002-10-30  
Data wpływu
2002-06-19
Sąd
NSA w Warszawie (przed reformą)
Symbol z opisem
645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja

Sygn. akt II SA 2036-2037/02

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 października 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie NSA

Protokolant

Małgorzata Jaśkowska (spr.) Kazimierz Jarząbek Jolanta Rajewska Ewa Kielak

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2002 r.

sprawy ze skargi [...]

na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w

z dnia [...] r. Nr [...]

w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej

1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] dnia [...] r. nr [...]

2. zasądza na rzecz [...] kwotę po 10 (dziesięć) zł na rzecz każdego z nich od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 14 stycznia 2002 r. [...] zwrócili się do Burmistrza Gminy w oparciu o art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publiczne] o umożliwienie wglądu do dokumentów dotyczących podziału terenu osiedla T. przy ul. [...] w [...] na którym są postawione ich domy. Teren ten objęty postępowaniami administracyjnym przez gminę [...] stanowi działkę zabudowaną nr [...] z obrębu [...] opisaną w KW [...].

W dniu 7 marca 2002 r. Burmistrz Gminy [...] odmówił udostępnienia dokumentów dotyczących podziału nieruchomości z uwagi na to, że akta postępowania w sprawie podziału stanowią tajemnicę służbową w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o ochronie informacji niejawnych. Ponadto zawierają one dane osobowe: imiona i nazwiska, adresy członków spółdzielni mieszkaniowej [...].

Wnioskodawcy złożyli wówczas odwołanie do SKO. Wskazali na swój interes prawny. Podkreślili też, że nie żądają danych osobowych, a informacji dotyczących podziału. Uważają, że w tej sprawie są stroną wg kpa.

W dniu 6 maja 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazało, że mimo powołania ustawy o dostępie do informacji skarżący żądali dostępu do akt administracyjnych, co nie jest tożsame. Dostęp do akt regulowany jest art. 73 kpa, a dostęp do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. Powołało się przy tym na wyrok NSA z 5 grudnia 2001 r. II SA 155/01 - M. Prawn. 2002 r. nr 4 s. 148.

W dniu 10 czerwca 2002 r. wnioskodawcy złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję o odmowie udostępnienia informacji, a także na przewlekłe załatwienie sprawy przez SKO i burmistrza. Wskazali, że z decyzją o podziale i tak każdy będzie się mógł zapoznać a oni chcą ujawnienia dokumentów, aby uniknąć w przyszłości strat i żądania odszkodowań od burmistrza.

W odpowiedzi SKO wniosło o oddalenie skargi. Wskazało, że sprawa dotyczy podziału nieruchomości osoby prawnej, nie jest więc publiczna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Skarga jest zasadna. Po pierwsze wymaga podkreślenia, iż wnioskodawcy domagali, się udostępnienia informacji w świetle ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Nie wchodził zaś w grę odrębny tryb dostępu przewidziany w art. 1 ust. 2 tej ustawy - nie toczyło się bowiem w tej sprawie żadne postępowanie w którym wnioskodawcy mieliby przymiot strony.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję odmowną Burmistrza Gminy stwierdził, że żądane przez wnioskodawców dane nie miały charakteru sprawy publicznej. Z argumentacją tą trudno się zgodzić. W świetle art. 1 ust. 1 ustawy i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi bowiem każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnosząca się do tych podmiotów.

Akta sprawy administracyjnej jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, a mianowicie organów administracji publicznej, stanowią informację publiczną. Inną jest natomiast kwestią dostęp do danych osobowych w nich zawartych czy objętych tajemnicą służbową lub państwową. Oznacza to, że organ musi ustalić, jakie informacje podlegają ochronie ze względu na to, że objęte są tajemnicą. W żadnym razie nie może być jednak tak, aby uznał je w całości za niepodlegające udostępnieniu, bez żadnych ustaleń.

Organ odwoławczy nie dokonał wspomnianych ustaleń, lecz generalnie stwierdził, że dostęp do akt administracyjnych nie jest objęty regulacją z ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie stanowi bowiem informacji publicznej. Pomijając, iż był to pogląd błędny, co wskazano wyżej w uzasadnieniu, to działania organu były w tym przypadku niekonsekwentne. Organ podtrzymał bowiem decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej, która w świetle art. 16 ust. 1 ustawy może być wydana, gdy wspomniana ustawa znajduje zastosowanie tzn. sprawa ma charakter publiczny ale wchodzi w grę ochrona pewnych istotnych dóbr.

Z kolei organ pierwszej instancji przyjął, że podstawą odmowy jest ochrona tajemnicy służbowej. Powoływał się przy tym na art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 1999 r., Nr 11, poz. 95 ze zm.), według którego tajemnicą służbową jest informacja niejawna niebędąca tajemnicą państwową, uzyskana w związku z czynnościami służbowymi albo wykonywaniem prac zleconych, której nieuprawnione ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interes państwa, interes publiczny lub prawnie chroniony interes obywateli albo jednostki organizacyjnej.

Tymczasem, aby jakaś informacja stała się tajemnicą służbową musi być jej zgodnie z ustawą nadana klauzula poufne. W tej sprawie organ nie wskazał, aby taka klauzula została nadana żądanym dokumentom.

Stąd Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 powoływanej ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 77 § 1 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.



Powered by SoftProdukt