Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 4 lutego 2021r., znak: SKO.1553/20 w przedmiocie zasiłku stałego - w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem dnia 7 grudnia 2023r., sygn. akt II SA/Lu 999/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił w części skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 4 lutego 2021r., znak: SKO.1553/20 w przedmiocie zasiłku stałego.

Wyrok wraz ze sporządzonym z urzędu uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego (r. pr. K. K. – B.) w trybie zastępczym. Przesyłka była dwukrotnie awizowana – 5 i 15 stycznia 2024r., a następnie w dniu 23 stycznia 2024r. została zwrócona z adnotacją "nie podjęto w terminie". (k.152). Skutek doręczenia nastąpił 19 stycznia 2024r. stosownie do art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz.1634), dalej jako "p.p.s.a."

W dniu 23 kwietnia 2024r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając tę skargę.

Uzasadniając wniosek podniosła, że przesyłki zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem, ani zawiadomienia o niej (awiza) nie otrzymała, pomimo tego, że w dniu 5 stycznia 2024r. była obecna w kancelarii. Przesyłki ani awiza nie przedstawiono w tym dniu także pełnomocnikowi do odbioru korespondencji, ustanowionemu przez r. pr. K.. K. – B.. W styczniu 2024r. zarówno ona, jak i ten pełnomocnik bywali w placówce pocztowej, odbierali przesyłki na podstawie awiz, ale nie otrzymali tam żadnej informacji o spornej przesyłce zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem w niniejszej sprawie. Jej zdaniem, wystąpiły nieprawidłowości w doręczeniu spowodowane przez operatora pocztowego, dlatego w dniu 22 kwietnia 2024r. złożyła reklamację do Poczty Polskiej S.A. (k.179). Informację o wydaniu wyroku uzyskała telefonicznie w sekretariacie sądu w dniu 16 kwietnia 2024r.

W piśmie z dnia 16 maja 2024r. (k.184) Poczta Polska S.A. Biuro Wsparcia Klientów, Regionalny Dział Obsługi Klientów w L. wyjaśniła, że reklamacja została rozpatrzona. W piśmie przytoczono obszernie podstawy prawne dotyczące doręczania i awizowania przesyłek pocztowych. Wskazano, że "powtórne awizo wystawione przez placówkę oddawczą zostało doręczone przez listonosza, w dniu jego otrzymania i pozostawione w skrzynce oddawczej" (zgodnie z przytoczonymi regulacjami prawnymi). "Wszystkie przesyłki awizowane na Pani [pełnomocniczki skarżącego] adres powinny być wydawane zgodnie z przedstawionymi zawiadomieniami. (...) Skoro przesyłka nie została odebrana, najprawdopodobniej nie przedstawiono wystawionego na nią zawiadomienia. (...) Dodatkowo Poczta Polska S.A. wyjaśniła, że "pracownicy placówki oddawczej próbują odnaleźć każdorazowo wszystkie przesyłki oczekujące na odbiór, wprowadzając imię i nazwisko adresata, w przypadku firm nazwę firmy, do systemu informatycznego, jednak próby niekiedy kończą się niepowodzeniem – wynika to z różnorodnego sposobu adresowania przesyłek przez ich nadawców. Ponadto przy takiej dużej ilości awizowanych przesyłek pracownicy nie mają możliwości dokładnego sprawdzenia wszystkich przesyłek znając tylko dane adresata".

Pełnomocnik skarżącego odnosząc się do stanowiska operatora pocztowego podniosła, że jest ono niedostateczne, ponieważ nie zawiera odniesienia ani szczegółowych informacji dotyczących zgłaszanej reklamacji, pozwalających na weryfikację prawidłowości doręczenia, jak również na weryfikację sposobu załatwienia reklamacji. Nie ma w nim informacji o tym, jakie działania zostały podjęte w zakresie wyjaśnienia przebiegu doręczenia, ani dotyczących osób doręczających przesyłkę, dat wystawienia zawiadomień awizacyjnych, danych, pod jakimi przesyłka była umieszczona w systemie pocztowym. Rozpatrzenie reklamacji stanowi szablonową odpowiedź, bez odniesienia się do sytuacji przedstawionej w reklamacji. Podkreśliła, że taka sytuacja zdarzyła się jej pierwszy raz odkąd prowadzi działalność, tj. od 2017r. Zawsze były jej w tej placówce wydawane przesyłki. W styczniu 2024r. pełnomocnik osobiście udawała się do placówki pocztowej i do siedziby swojej kancelarii, pomimo tego, że była już w piątym miesiącu ciąży; stale monitorowała korespondencję, dochowując należytej staranności w prowadzeniu spraw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Sąd postanowił uwzględnić wniosek.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz.1634), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Z przepisu tego wynika, że podstawową przesłanką przywrócenia terminu, którą zobowiązany jest uprawdopodobnić wnioskodawca, jest brak winy strony tj. brak należytej dbałości o swoje interesy rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego. Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, przesłankę braku winy należy badać co do zasady w odniesieniu do pełnomocnika. "W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych". Należy jednak zauważyć, że w takim przypadku "kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo". (zob. postanowienie NSA z 8 czerwca 2016r., sygn. akt I GZ 369/16)

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy w powyższym rozumieniu.

Pełnomocnik podnosiła, że nie otrzymała ani przesyłki zawierającej wyrok z uzasadnieniem, ani awiza, co jest sytuacją wyjątkową i niezrozumiałą dla niej, ponieważ stale monitoruje wpływ korespondencji, którą odbiera również bezpośrednio w placówce pocztowej. W styczniu 2024r. bywała tam wielokrotnie, lecz nie poinformowano jej o zalegającej przesyłce i pozostawionych w jej skrzynce oddawczej dwóch awizach dotyczących tej przesyłki. W dniu 5 stycznia 2024.r, a więc w dniu, w którym zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 152) pozostawiono pierwsze awizo, w kancelarii była obecna nie tylko ona, ale również ustanowiony przez nią pełnomocnik do odbioru korespondencji.

Wyjaśnienia te są przekonujące biorąc pod uwagę uzasadnienie odmowy uwzględnienia reklamacji przez operatora Pocztę Polską S.A. Rację ma pełnomocnik, że stanowisko operatora jest dość lakoniczne, gdyż nie odnosi się do okoliczności niniejszej sprawy. Przede wszystkim nie wskazuje, czy osoby, które dokonywały doręczenia w dniach 5 i 15 stycznia 2024r. (pierwsze i drugie awizo) złożyły jakieś wyjaśnienia w tej sprawie w toku postępowania reklamacyjnego. Było to istotne, ponieważ pełnomocnik w reklamacji sugerowała, że tego dnia odbierała inną korespondencję, co by oznaczało, że w kancelarii ktoś był obecny, a więc doręczenie było możliwe i nie zachodziła potrzeba pozostawienia awiza w drzwiach, jako to wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.152). Szczególnie przydatne do rozstrzygnięcia reklamacji byłyby też wyjaśnienia doręczyciela dotyczące powtórnego awizo – w tym przypadku nie ma żadnych informacji na temat tego, czy ktoś był, czy nie był w kancelarii prowadzonej przez radcę prawnego K. K. - B., a w konsekwencji czy faktycznie podjęto próbę doręczenia jej spornej przesyłki.

W związku z tym, Sąd uznał, że jej oświadczenie co do niezawinionego przez nią uchybienia terminu, są wiarygodne.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.