Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Syndyka Masy Upadłości U.Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 476/18 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości U.Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z siedzibą w T. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 476/18 oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości U. Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z/s w T. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] listopada 2018 r.

Pełnomocnik strony skarżącej w dniu [...] grudnia 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku. Przesyłka zawierająca przedmiotową skargę kasacyjną wpłynęła do organu w dniu [...] grudnia 2018 r., a następnie z pismem przewodnim z dnia [...] stycznia 2019 r. została w dniu [...] stycznia 2019 r. złożona w WSA w Rzeszowie.

Mając powyższe na względzie WSA postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 476/18 działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną. WSA uznał, że skarżący nie dochował 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Sąd I instancji zaznaczył, że odpis wyroku doręczony został pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] listopada 2018 r. zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu [...] grudnia 2018 r. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia skarżący wniósł natomiast dopiero w dniu [...] stycznia 2019r., bowiem w tym dniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, do którego bezpośrednio wpłynęła przedmiotowa skarga kasacyjna, złożył ją w WSA w Rzeszowie.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a mianowicie:

a) art. 177 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. poprze jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej do błędnego organu, terminem wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania jej przez organ do właściwego Sądu i w konsekwencji odrzuceniem skargi wniesionej do organu w dniu [...].12.2018 r., a zatem wniesionej na sześć dni przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upływał z dniem [...].12.2018 r., a która przez organ została przekazana właściwemu Sądowi w dniu [...].01.2019 r.

2. Błąd w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie, iż skarżący wniósł skargę kasacyjną po upływie terminu, podczas gdy skarga ta została wniesiona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności stwierdza, że istota sprawy na obecnym etapie postępowania sprowadza się do oceny, czy skarga kasacyjna została złożona w ustawowym terminie.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez NSA do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu (zob. postanowienia NSA: z 9 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 119/16; z 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1613/15; z 28 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 707/15; z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15; z 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 810/14, z 14 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1383/17; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Analogicznie, w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do organu zamiast do właściwego sądu, organ ten powinien ją przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez organ - właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.

W ocenie NSA, skoro w sprawie bezspornym jest, że skarga kasacyjna została nadana do organu, a już po trzydziestodniowym terminie została przez ten organ przekazana do WSA w Rzeszowie, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił ten środek odwoławczy, na mocy art. 178 p.p.s.a. Zgodności z prawem dokonanej przez WSA oceny nie zakwestionowano skutecznie w zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.