II SA/Sz 1131/15 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-02-04	
Data wpływu	2015-09-17	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Arkadiusz Windak /przewodniczący/
Barbara Gebel
Elżbieta Makowska /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6329 Inne o symbolu podstawowym 632	
Hasła tematyczne	Pomoc publiczna	
Sygn. powiązane	I OSK 1113/16	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 151 P.p.s.a.; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2015 nr 0 poz 114; art. 30 ust. 1; Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] K. Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy, przyznał R. L. specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu sprawowania opieki nad matką S. L. w okresie od [...] do w wysokości [...] zł miesięcznie.

Podczas przeprowadzonego wywiadu środowiskowego w celu przyznania powyższego świadczenia w dniu [...] r. pracownik socjalny ustalił, że R.L. nie pracuje zawodowo, nie posiada własnego źródła utrzymania. W okresie od [..] r. do [...] r. pracował w firmie "" skup złomu i metali kolorowych. Według oświadczenia, które złożył w Ośrodku, zaprzestał pracy w celu sprawowania stałej opieki nad matką S. L., która jest osobą niepełnosprawną w znacznym stopniu i wymaga opieki osoby drugiej. Zarówno R.L., jak i S. L. złożyli pisemne oświadczenia o tym, że ww. opiekę sprawuje R.L.. W dniu 3 lutego 2014 r. Sekcja Świadczeń Rodzinnych Ośrodka zwróciła się z prośbą o przeprowadzenie aktualizacji wywiadu dotyczącego pobieranego specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pismem z dnia 20 lutego 2014 r. pracownik socjalny poinformował, że nie jest w stanie przeprowadzić aktualizacji wywiadu, gdyż znajdujący się w miejscu zamieszkania R.L. odmówił złożenia oświadczeń. Zastano go będącego pod wpływem alkoholu. Wobec osoby przeprowadzającej wywiad zachowywał się agresywnie i wulgarnie. Pracownik socjalny ustalił, że zachodzi podejrzenie niesprawowania opieki przez R. L. a nad matką. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że opiekę tę sprawuje wspólnie zamieszkały brat A. L. Z przedłożonych dokumentów wynika, że R.L. nie spełnia wymogów określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych, aby otrzymać specjalny zasiłek opiekuńczy i decyzją z dnia [..] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej uchylił decyzję z dnia [...] r. dotyczącą przyznania mu specjalnego zasiłku opiekuńczego na matkę S. L.

R.L. złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium orzekło o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 cyt. ustawy, tj. [...] zł. Po rozpatrzeniu wniosku i na podstawie zaświadczeń z Urzędu Skarbowego ustalono, że uzyskany łączny miesięczny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki wynosi [...] zł, co w przeliczeniu na osobę stanowi kwotę [...] zł, która nie przekracza kwoty [...] zł miesięcznie. W przypadku gdy łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę przekracza kwotę uprawniającą daną osobę do specjalnego zasiłku opiekuńczego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje w wysokości [...] zł miesięcznie. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługujący za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca się w wysokości 1specjalnego zasiłku opiekuńczego za każdy dzień.

Podczas przeprowadzonego wywiadu ustalono, że S. L. zamieszkuje z drugim z synów A. L. oraz jego dziećmi. R.L. zajmuje oddzielny lokal z osobnym wejściem w drugiej części domu. Czynności związane z opieką nad wspólnie zamieszkałą matką S. L. sprawuje A. L.. Nie może jednak ubiegać się o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdyż posiada własne źródło utrzymania, które stanowi renta inwalidzka. Z kolei, R.L. jest osobą nagminnie nadużywającą alkoholu. Pracownik socjalny podczas prowadzonych czynności ustalił, że R.L. nie posiada przy sobie dowodu osobistego, gdyż jak podaje jest on w posiadaniu jego brata A. Ponadto ustalono, że wskazane przez R. L. konto bankowe do przekazywania przyznanego specjalnego zasiłku opiekuńczego jest własnością A. L. S. L., w prowadzonej rozmowie z pracownikiem socjalnym nie potrafiła określić, który z synów się nią opiekuje. Odmówiła złożenia oświadczenia, niechętnie odpowiadała na zadawane pytania. Fakt sprawowania opieki przez A. L. nad matką S. L. potwierdziła również społeczność . R.L. jest w niej znany jako osoba nadużywająca alkoholu, nie będąca w stanie sprawować stałej opieki, gdyż notorycznie jest widywany w środowisku lokalnym w stanie nietrzeźwym. Pracownik socjalny w toku prowadzonych czynności ustalił, że A. L. na przestrzeni lat wielokrotnie podczas przeprowadzonym z nim wywiadów środowiskowych oświadczał, że nie może liczyć na pomoc brata R. L. i ma z nim problemy, gdyż brat nie stroni od alkoholu i z tego powodu opiekuje się matką jeździ z nią do lekarza, robi zakupy, itp.

W związku z powyższym organ I instancji wskazał, że uległa zmianie sytuacja rodzinna R. L., mająca wpływ na jego prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, na tyle, że nie sprawuje on już stałej opieki nad niepełnosprawną matką, co jest sprzeczne z jego oświadczeniem z dnia [..]., że sprząta mieszkanie, gotuje posiłki, pierze odzież i pomaga matce w wykonywaniu czynności samoobsługowych przy myciu i ubieraniu. Pracownik socjalny, który przeprowadzał czynności wyjaśniające w środowisku stwierdził, że R.L. nie wykonuje żadnych z tych czynności tj. nie robi zakupów, nie gotuje posiłków, nie sprząta mieszkania, nie pierze odzieży i nie pomaga matce w wykonywaniu czynności samoobsługowych przy myciu i ubieraniu.

Decyzją z dnia [..] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżoną decyzję z dnia [..] i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. Organ II instancji stwierdził, że w związku z konstytutywnym charakterem art. 32 ust. 1 ww. ustawy nie ma on zastosowania do uchylenia decyzji, której okres obowiązywania już minął.

Decyzją z dnia [..] K. Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy , ustalił, że przyznany R. L decyzją z dnia [...], specjalny zasiłek opiekuńczy na matkę S. L. w okresie od [..]. do [..], w wysokości [...] zł miesięcznie - stanowi nienależnie pobrane świadczenie w łącznej wysokości [...] zł (pkt 1) oraz odstąpił od żądania zwrotu specjalnego zasiłku opiekuńczego, o którym mowa w pkt 1, w związku z niewypłaceniem przez Ośrodek Pomocy Społecznej powyższego świadczenia w okresie od [...].

W uzasadnieniu organ I intonacji wyjaśnił, że R.L. został właściwie pouczony, że w przypadku zmian mających wpływ na prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, w szczególności zaistnienia okoliczności wymienionych w oświadczeniu służącym ustaleniu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub uzyskania dochodu, był zobowiązany niezwłocznie powiadomić o tych zmianach podmiot realizujący świadczenia rodzinne, oraz że niepoinformowanie organu prowadzącego postępowanie w sprawie świadczeń rodzinnych o tych zmianach może skutkować powstaniem nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, a w konsekwencji koniecznością ich zwrotu. Tymczasem, R.L. pomimo tego, że nie sprawował opieki nad swoją matką, świadomie nie poinformował o tym fakcie Ośrodka Pomocy Społecznej, i jednocześnie złożył w tej sprawie fałszywe oświadczenia, że opiekę taką sprawuje, co jednakże nie zostało potwierdzone w toku postępowania. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego oraz w świetle wyżej wskazanych przepisów uznano, że przyznany R. L. specjalny zasiłek opiekuńczy na matkę S. L., w wysokości [...] zł miesięcznie decyzją z dnia [...] r. w okresie od dnia [..] r. do dnia [..] r. stanowi nienależnie pobrane świadczenie w łącznej wysokości [...] zł (miesięcy). Jednakże w związku z okolicznością że organ I instancji wstrzymał R. L. faktyczną wypłatę specjalnego zasiłku opiekuńczego w wysokości [..] zł od dnia [...] do dnia [...] w łącznej kwocie [..]zł postanowiono o odstąpieniu żądania zwrotu tego zasiłku, jako bezprzedmiotowego.

R.L. wniósł odwołanie od ww. decyzji, w którym podał, że w dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję w której orzekło: "uchylić w całości zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie organu I instancji". W uzasadnieniu napisane jest: "Decyzja niniejsza jest ostateczna. Na decyzję służy stronie prawo wniesienia skargi (w 2 egz.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji". W związku z powyższym R.L. zapytuje, skąd w obrocie prawnym druga decyzja wydana w tej samej sprawie. W dniu [...] r. do organu II instancji wpłynęła informacja, iż matka R. L. zmarła w dniu [...].

Decyzją z dnia [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. decyzję z dnia [...] r.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że za nienależne świadczenia ustawodawca w art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych uznał świadczenia rodzinne przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą te świadczenia.

"Świadczenie nienależnie pobrane" to świadczenie pobrane przez osobę, której można przypisać określone cechy dotyczące stanu świadomości (woli) lub określone działania (zaniechania). Przyjmuje się nadto, że obowiązek obciąża tylko tego, kto przyjął świadczenie w złej wierze, wiedząc, że mu się ono nie należy, co dotyczy zarówno osoby, która została pouczona o okolicznościach, w jakich nie powinna pobierać świadczeń, jak też osoby, która uzyskała świadczenie na podstawie nieprawdziwych zeznań, dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczenia. Oznacza to, że o świadczeniu nienależnie pobranym w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych można mówić wtedy, gdy strona pobiera świadczenia, chociaż wie, że nie powinna ich pobierać w ogóle lub w danej wysokości. Istnieje wtedy element obiektywny (wystąpienie okoliczności) oraz subiektywny w postaci świadomego i celowego działania wbrew pouczeniu. Pouczenie kierowane do strony powinno być dla niej jasne, czytelne i zrozumiałe. Pouczenie takie powinno być zamieszczone w ulotce, z której następnie strona może korzystać w okresie późniejszym (z takiej formuły pouczeń korzystają w szczególności Powiatowe Urzędy Pracy, wręczające za potwierdzeniem odbioru zainteresowanym czterostronicowe druczki pouczeń), bądź w uzasadnieniu decyzji. Organ odwoławczy wskazał następnie, że z akt sprawy administracyjnej wynika, że takie prawidłowe pouczenie zostało R. L. udzielone. W decyzji z dnia [...] mocą której przyznano stronie zasiłek opiekuńczy z tytułu opieki nad matką, przedstawiono stronie zasady na jakich pobiera się specjalny zasiłek opiekuńczy, akcentując, że opieka ta winna być rzeczywiście sprawowana. Pouczenie zawarte w ww. decyzji było wyraźne i zrozumiałe.

Jednakże, jak wynika z akt sprawy, w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego, okazało się, że R.L. nie sprawuje opieki nad swoją matką, a czyni to wspólnie zamieszkały brat - A. L.. Ustalono, że R.L. nie wykonuje żadnych czynności opiekuńczych przy swojej matce, a zatem nie spełniał wymogów określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych, aby otrzymać specjalny zasiłek opiekuńczy. Kolegium przyjęło zatem, iż R.L. w okresie od [...]. przyznany miał specjalny zasiłek opiekuńczy nienależnie, w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd organu wypłacającego ww. świadczenie.

Jednocześnie organ II instancji wskazał, że Ośrodek Pomocy Społecznej, w okresie od dnia [..] r. wstrzymał R. L. faktyczną wypłatę specjalnego zasiłku opiekuńczego w wysokości [...] zł, w łącznej kwocie [...] zł, a tym samym świadczenie to zostało nienależnie przyznane, ale w rzeczywistości przez stronę niepobrane. W konsekwencji powyższego, prawidłowym jest rozstrzygnięcie organu I instancji o odstąpieniu od żądania zwrotu ww. świadczenia w kwocie [..] zł, z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Odnosząc się do wątpliwości R. L., iż pomimo wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [..] r., organ I instancji ponownie wydał decyzję o świadczeniach nienależnie pobranych, organ odwoławczy wskazał, iż rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Kolegium z dnia [...]. dotyczyło zupełnie innej kwestii. Mianowicie, organ II instancji decyzją nr [...]uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] przyznającej R. L. prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres [...]. i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Kolegium podkreśliło wówczas, że wydając decyzję odwoławczą w dniu [..] r. nie jest władny orzekać w odniesieniu do decyzji organu I instancji, której okres obowiązywania już minął (decyzja została zrealizowana). Rozstrzygnięcie Kolegium z dnia [...] r. nie mogło bowiem dotyczyć uchylenia decyzji administracyjnej z dnia [...] r. obowiązującej w okresie świadczeniowym [...]., czyli - w sensie prawnym - skonsumowanej z dniem 31 października 2014 r., albowiem uchylenie decyzji w oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ma charakter konstytutywny - co oznacza, że może dotyczy jedynie orzekania na przyszłość. Powyższe - co wyraźnie zaakcentowało Kolegium w decyzji z dnia [...]. - nie stoi jednak na przeszkodzie w dochodzeniu świadczeń nienależnie pobranych. Czym innym jest bowiem uchylenie decyzji przyznającej prawo do świadczeń rodzinnych, czym innym z kolei ustalenie świadczeń nienależnie pobranych i ewentualne dochodzenie ich zwrotu.

R.L. wniósł skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , żądając jej uchylenia i przyznania mu zasiłku na matkę.

W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny, w zakresie swej właściwości, ocenia zatem zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i procesowym, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania orzeczenia.

Według tak określonej kognicji sądu administracyjnego zaskarżoną decyzję należało ocenić jako zgodną z prawem, co musiało skutkować oddaleniem skargi.

Stosownie do treści art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114 zez m.) osoba, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne, jest obowiązana do ich zwrotu. W myśl art. 30 ust. 2 pkt 2 tej ustawy za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się świadczenia rodzinne przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą te świadczenia.

Przytoczony powyżej przepis ustawy, który stanowił materialnoprawną podstawę orzekania, ma jednoznaczne, nie budzące wątpliwości interpretacyjnych brzmienie. Wynika z niego, że w wypadku zaistnienia przesłanki w postaci uzyskania świadczenia na podstawie nieprawdziwych zeznań, dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczenia, organ administracyjny ma obowiązek wydania decyzji o uznaniu przyznanych świadczeń za nienależnie pobrane. Decyzja w tym przedmiocie ma charakter związany, co oznacza że treść rozstrzygnięcia jest wynikiem zaistnienia przesłanek wskazanych w konkretnym przepisie prawa materialnego.

Podkreślić jednocześnie należy, że dla zaistnienia przesłanki odpowiedzialności z art. 30 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy istotne znaczenie oprócz elementu obiektywnego, oznaczającego rzeczywiste pobranie nienależnego świadczenia, wymagane jest łączne zaistnienie przesłanki subiektywnej, to znaczy świadomości adresata przedmiotowego świadczenia, że nie przysługuje ono jemu. Żeby można było na taki podmiot nałożyć obowiązek zwrotu świadczenia, należy w sposób niebudzący wątpliwości wykazać, że wiedział on o tym, że pobierając określone świadczenie działał niezgodnie z prawem. Podstawowym wyznacznikiem takiej wiedzy jest wykazanie poborcy świadczenia, że został on o tym pouczony. Jak wynika z akt niniejszej sprawy takie prawidłowe pouczenie zostało R. L. udzielone. Decyzją administracyjną z dnia [...]. Burmistrz przyznał R. L. specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu opieki and matką na okres [...]., w wysokości [..] zł miesięcznie. W decyzji tej R.L. był nie tylko pouczony o obowiązku niezwłocznego informowania organu o wszelkich zmianach mających wpływ na prawo do świadczeń, ale także wskazano stronie w jakich sytuacjach z taką zmianą mamy do czynienia. Jednoznacznie przedstawiono stronie zasady na jakich pobiera się specjalny zasiłek opiekuńczy, wskazując m. in. że przysługuje on osobom, które rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej i długotrwałej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, akcentując, że opieka ta winna być rzeczywiście sprawowana. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, w ww. okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego, okazało się, że R.L. nie wykonuje żadnych czynności opiekuńczych przy swojej matce, a zatem przyznany miał ów zasiłek nienależnie, w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd organu wypłacającego ww. świadczenie.

Wskazać również należy, że Ośrodek Pomocy Społecznej, w okresie od dnia [..] r. wstrzymał R. L. faktyczną wypłatę specjalnego zasiłku opiekuńczego w wysokości [..] zł, w łącznej kwocie [..] zł, tym samym świadczenie to zostało przez stronę niepobrane. W konsekwencji powyższego, prawidłowe jest stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie o odstąpieniu od żądania zwrotu ww. świadczenia w kwocie [..] zł z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Podkreślić jednak należy, że odstąpienie od żądania zwrotu świadczeń nienależnie pobranych, nie przekreślało obowiązku organu ustalenia ich istnienia w rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy.

Ustosunkowując się do zarzutu R. L. zawartego w skardze, a powołanego uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że pomimo wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ostatecznej decyzji z dnia [..] r., którą organ ten umorzył postępowanie przed organem I instancji w sprawie uchylenia decyzji z dnia [..] organ I instancji ponownie wydał decyzję o świadczeniach nienależnie pobranych, wskazać należy, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Kolegium z dnia [...] dotyczyło zupełnie innej kwestii. W rozstrzygnięciu tym Kolegium podkreśliło, że nie jest władne orzekać w odniesieniu do decyzji organu I instancji, której okres obowiązywania już minął, tj. skonsumowanej z dniem [...] r. Uchylenie bowiem decyzji w oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ma charakter konstytutywny, co oznacza, że może dotyczyć wyłącznie orzekania na przyszłość. Powyższe - co wyraźnie zaakcentowało Kolegium w decyzji z dnia [...] - nie stoi jednak na przeszkodzie w dochodzeniu świadczeń nienależnie pobranych. Czym innym jest uchylenie decyzji przyznającej prawo do świadczeń rodzinnych, a czym innym z kolei ustalenie świadczeń nienależnie pobranych i ewentualne dochodzenie ich zwrotu. Decyzja Kolegium z dnia [..]oraz decyzja organu I instancji z dnia [...]r. i utrzymująca ją w mocy decyzja z Kolegium z dnia [...]., jak słusznie wskazał organ II instancji w niniejszej sprawie, dotyczą innych instytucji prawnych - pierwsza: uchylenia decyzji przyznającej świadczenia opiekuńcze; druga: ustalenia świadczeń nienależnie pobranych i odstąpienia od ich zwrotu.

Mając powyższe na uwadze, skarga jako niezasadna, na podstawie art. 151 P.p.s.a., podlegała oddaleniu.