Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W oparciu o art. 220 § 1 cyt. ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie zaś do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 maja 2016 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania 15 odpisów skargi, odpisu z KRS Spółki i uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia strona skarżąca odebrała 10 czerwca 2016 r. (dowód: zpo - k.29), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 17 czerwca 2016 r. (piątek).
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 6 lipca 2016 r. do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 41 verte akt sądowych). Nie nadesłano również brakujących odpisów i dokumentów.
Nadmienić należy, że do akt sądowych w dniu 24 czerwca 2016 r. wpłynęło pismo strony skarżącej, w którym cofa skargę. Wskazać zatem w tym miejscu należy, że strona może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, inaczej - jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Wobec okoliczności, że skarga była dotknięta brakami, które nie zostały usunięte, cofnięcie skargi nie było skuteczne, zatem nie było podstaw do umorzenia postępowania.
Skoro zatem nie uzupełniono braków formalnych skargi i nie uiszczono wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
