Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ W. Batorowicz

Wraz z datowaną na dzień [...] listopada 2020 r. (data wpływu do organu [...] listopada 2020 r. k. 4) skargą (k. 2 akt), na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, skarżący przebywający w Zakładzie Karnym we W. wniósł, pismem z dnia [...] listopada 2020 r. (k. 3 akt) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, iż termin wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej przypadał na dzień [...] listopada 2020 r. tj. w [...]. W związku z powyższym D. C. podniósł, iż jego skarga była gotowa [...] listopada 2020 r., jednakże złożenie jej w [...] spowodowałoby odnotowanie jej w [...]. Wskazał bowiem, iż w [...] i [...] korespondencja z zakładu karnego jest przyjmowana, jednakże data jej odbioru jest odnotowywana dopiero w [...].

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wyjaśnił, że jak wynika z dokumentacji Zakładu Karnego we W. zarówno skarga, jak i wniosek o przywrócenie terminu zostały nadane w dniu [...] listopada 2020 r. Zatem nie jest tak jak twierdzi skarżący, iż nadał pismo w dniu [...] listopada 2020 r. tj. [...].

Pełnomocnik organu wskazał, iż twierdzenie skarżącego co do sugerowanej daty nadania przesyłki są bezpodstawne i powołał się na treść § 16 rozporządzenia z dnia 21 grudnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2016 r. poz. 2231) zgodnie z którym korespondencję skazanego administracja zakładu karnego przyjmuje w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie.

Zdaniem pełnomocnika organu gdyby skarżący, jak twierdzi, złożył skargę w [...] [...] listopada 2020 r., to nie zostałby spełniony warunek z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. zwane dalej p.p.s.a.), Zatem, zdaniem Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest nieuzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Za takie nie mogą być uznane, w ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, dotyczące niemożności nadania korespondencji.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 24 akt administracyjnych) D. C. osobiście doręczono decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej nr [...] w dniu [...] października 2020 r., a zatem od dnia [...] października 2020 r. zaczął biec 30 – dniowy termin na wniesienie skargi, który zasadniczo upływałby w dniu [...] listopada 2020 r. Jednak wobec faktu, że [...] listopada 2020 r. przypadał w [...], termin na wniesienie skargi upływał w dniu [...] listopada 2020 r., tj. w [...]. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na [...] za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Stosownie natomiast do treści § 16 rozporządzenia z dnia 21 grudnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2016 r. poz. 2231) korespondencję skazanego administracja zakładu karnego przyjmuje w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie.

Jak wynika z daty stempla pocztowego zawartej na kopercie na k. 4 akt sądowych, skarżący nadał skargę w Zakładzie Karnym dopiero w dniu [...] listopada 2020 r. Skarżący nie wyjaśnił przy tym przyczyn, dlaczego nie nadał skargi w [...] [...] listopada 2020 r., skoro jak twierdzi była już przygotowana w [...] tj. [...] listopada 2020 r.

W powyższym świetle nie można zatem przyjąć argumentacji skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie wynikało z winy skarżącego, gdyż nie wskazuje on przyczyn kilkudniowej zwłoki w nadaniu pisma.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

/-/ W. Batorowicz