Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 405/17 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: WSA w Rzeszowie lub Sąd I instancji) pozostawił bez rozpatrzenia skargę M. K. (dalej: skarżący) na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r., w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że M. K. w dniu [...] czerwca 2017 r. wniósł skargę na uchwałę Zarządu z dnia [...] maja 2017 r. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 23 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do przedstawienia kompletnej dokumentacji, tj. odpisu skargi wraz z załącznikami, przedłożenia dokumentu potwierdzającego złożony protest. Skarżącego wezwano także do przedłożenia wniosku o dofinansowanie projektu– wraz ze wszystkimi załącznikami oraz informacji Zarządu Województwa Podkarpackiego o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu – w postaci oryginału lub uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni o doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W wezwaniu wskazano również, że dokumenty należy przedstawić w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii przez notariusza lub występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

W dniu [...] czerwca 2017 r. do Sądu wpłynęły kserokopie dokumentacji.

WSA pozostawił skargę bez rozpatrzenia podając w uzasadnieniu, że skarżący nadesłał, co prawda kompletną dokumentację, jednakże część nie została uwierzytelniona. Przedstawiona przez skarżącego kserokopia części dokumentacji nie spełnia wymogów określonych w art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd stwierdził, że brak formalny skargi w postaci braku kompletnej dokumentacji nie został uzupełniony w sposób, który spełniałby wymogi określone w art. 61 ust. 4 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2014 poz. 1146 ze zm.), dalej: u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a.

M. K. zaskarżył powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi strona zarzuciła naruszenie:

1. 61 ust 6 pkt 2 w zw z art. 61 ust 7 u.z.r.p. w zw z 48 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący nie uzupełnił wymogów formalnych wniesionej skargi – poprzez niedołączenie dokumentacji wymienionej w art. 61 ust. 4 u.z.r.p, w postaci wyszczególnionej w art. 48 § 3 p.p.s.a, - w sytuacji, kiedy skarżący uzupełnił stosownie do wezwania Sądu braki formalne - pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz przedłożył dokumenty (odpisy) o które był wzywany - urzędowo poświadczone przez organ wymieniony w art. 48 § 2 p.p.s.a., bądź oryginały - co dodatkowo wyjaśnił w/w pismem,

2. art. 61 ust 4 w zw. z 64 u.z.r.p w zw. z 48 § 2 p.p.s.a. - poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji nieuznanie jako dokumentu - wniosku, ("nawiasem mówiąc" autorstwa skarżącego), o dofinansowanie projektu - stosownie do wezwania WSA w terminie 7 dni (pkt 3 wezwania WSA do uzupełnienia braków formalnych z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. IV SAB/Rz 4/17) złożonego w formie uwierzytelnionego odpisu - stosownie do art. 48 § 2 p.p.s.a - co skutkowało wydaniem orzeczenia o pozostawieniu skargi bez rozpoznania.

Skarżący zaznaczył, że faktycznie nie miał możliwości zrealizowania przewidzianego prawem terminu 14-dniowego do złożenia skargi kasacyjnej (art. 62 u.z.r.p. in fine) tak jak w sytuacji prawidłowego pouczenia, bowiem w niniejszej sprawie zobligowany jest obecnie dopełnić obowiązku wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tj. w terminie 7 dni od daty powzięcia tej wiedzy z postanowienia NSA, sygn. II GZ 716/17 z dnia 28 września 2017 r., a odebranego w dniu 6 października 2017 r., - stosownie do procedury przywrócenia terminu do dokonania czynności - czynności należy dokonać wraz ze złożonym wnioskiem (art. 87 § 4 p.p.s.a). Dlatego prawo skarżącego również w tym zakresie zostało naruszone, co miało wpływ na sytuację skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu I instancji została złożona na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p., zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 61 ust. 2 ustawy, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu wraz z kompletną dokumentacją. W myśl zaś art. 61 ust. 3 u.z.r.p., kompletną dokumentację stanowią wniosek o dofinasowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projektu (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Z treści przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że w sytuacji, gdy do wniosku o dofinansowanie projektu zostały dołączone załączniki, stają się one częścią kompletnej dokumentacji, którą należy dołączyć do skargi składanej na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p.

Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. wezwał skarżącego do nadesłania wniosku o dofinansowanie projektu wraz ze wszystkimi załącznikami a także oryginału lub kopii informacji Zarządu Województwa Podkarpackiego o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Następnie WSA pozostawił skargę bez rozpatrzenia ze względu na to, że skarżący nadesłał, co prawda kompletną dokumentację, jednakże część nie została uwierzytelniona. Przedstawiona przez skarżącego kserokopia części dokumentacji w ocenie Sądu I instancji nie spełnia wymogów określonych w art. 48 § 3 p.p.s.a.

NSA uznał, że rozpoznanie skargi kasacyjnej wymaga dokonania oceny dokumentacji nadesłanej przez skarżącego w wykonaniu zarządzenia z dnia 23 czerwca 2017 r. Dokumentacji tej nie było w aktach sprawy WSA w Rzeszowie o sygn. I SA/Rz 405/17.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 9 stycznia 2018 r. zwrócono się do WSA w Rzeszowie o wyjaśnienie dlaczego w aktach sprawy brak jest dokumentacji, którą strona załączyła do skargi. W piśmie z dnia 19 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie wyjaśnił, że sędzia sprawozdawca wydał zarządzenia o rozdzieleniu sprawy (I SA/Rz 405/17 i I SAB/Rz 4/17). Dokumenty złożone wraz ze skargą zostały zwrócone, a informacja o tym znajduje się w aktach o sygn. I SAB/Rz 4/17.

W związku z tym, że dokumentacja dołączona do skargi została zwrócona skarżącemu, NSA nie ma możliwości zweryfikowania, czy faktycznie sposób jej poświadczenia był niezgodny z przepisami.

Mając na uwadze wyrażone w art. 45 ust. Konstytucji RP prawo do sądu, trzeba stwierdzić, że skarżący nie powinien ponieść negatywnych konsekwencji procesowych wynikających z tego, że jego dokumentacja została zwrócona i NSA nie ma możliwości dokonania pełnej kontroli zaskarżonego orzeczenia.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji.