![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6120 Ewidencja gruntów i budynków, Inne, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego, Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w..., I OZ 136/25 - Postanowienie NSA z 2025-03-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 136/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-02-25 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Piotr Przybysz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6120 Ewidencja gruntów i budynków | |||
|
Inne | |||
|
III SA/Kr 893/23 - Wyrok WSA w Krakowie z 2023-11-15 | |||
|
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego | |||
|
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 195 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 893/23 o uchyleniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r. w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 6 kwietnia 2023 r., znak IG-II.7221.35.2023.PS w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. |
||||
|
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 27 lutego 2024 r. (k. 187) Referendarz sądowy wezwał żalącego J.B. do usunięcia braków formalnych zażalenia na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. poprzez wskazanie, o co wnosi (uchylenie lub zmianę zaskarżonego zarządzenia) oraz przedłożenie 7 odpisów zażalenia potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W następstwie powyższego zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r. doszło do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia skarżący wniósł zażalenie (k. 198). Postanowieniem z 14 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z 9 stycznia 2024 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie złożył J.B. nie zgadzając się z jego treścią. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie doprowadziło do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem samokontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 893/23, o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. (k. 190) Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że do wydania ww. zarządzenia doszło na skutek zarządzenia referendarza sądowego z 27 lutego 2024 r. (k. 187), który mylnie zakwalifikował zażalenie skarżącego z 5 lutego 2024 r. (k. 178) jako zażalenie na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. (k. 137). W następstwie czego doszło do zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia (k.190), które według Sądu I instancji nie zostało złożone. W ocenie Sądu I instancji w rzeczywistości skarżący zażaleniem z 5 lutego 2024 r. (k. 178) nie zaskarżył zarządzenia z 9 stycznia 2024 r. (k. 137), a zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 17 stycznia 2024 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (k. 144). Tym samym w ocenie tego sądu nie było podstaw do wyzwania go do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. (k. 137), skoro nie zostało przez skarżącego zaskarżone. O ile rację ma Wojewódzki Sąd Administracyjny, że zażaleniem z 5 lutego 2024 r., znajdującym się na k. 178, skarżący zaskarżył zarządzenie z 17 stycznia 2024 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (k. 144), o tyle nie sposób uznać, że to właśnie tego zarządzenia i zażalenia dotyczy zarządzenie referendarza sądowego z 27 lutego 2024 r., znajdujące się na karcie 187. Analiza akt sprawy w powiązaniu z treścią ww. zarządzenia referendarza sądowego (k. 187) prowadzi do wniosku, iż dotyczy ono zażalenia J.B. z 2 lutego 2024 r. (k. 181), na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. (k. 143) stanowiące o doręczeniu odpisu wyroku z 15 listopada 2023 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o skardze kasacyjnej. Niezrozumiałe są zaś motywy, którymi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny przypisując zarządzeniu referendarza z 27 lutego 2024 (k. 187) odmienną treść. W zarządzeniu tym nie wskazano daty zażalenia, jednak wskazano, że zaskarżono nim zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. W aktach sprawy znajdują się 3 zarządzenia wydane tego dnia (k. 137, 139 i 143). Porównanie ich treści z zażaleniami znajdującymi się na kartach 178-181 prowadzi do wniosku, że zarządzenie referendarza sądowego z 27 lutego 2024 r. jest prawidłowe i jak już wyżej wskazano, dotyczy zażalenia J.B. z 2 lutego 2024 r. (k. 181) na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. (k. 143). Z kolei zażalenie z 5 lutego 2024 r. (k. 178) na zarządzenie z 17 stycznia 2024 r. (k. 144) dotyczy zarządzenie referendarza sądowego z 27 lutego 2024 r. znajdującego się na karcie 189. Żadne zaś z zarządzeń znajdujących się na kartach 187-189 nie dotyczy zażalenia C.B. z 5 lutego 2024 r. (k. 180) na zarządzenia z 9 stycznia 2024 r. o pozostawieniu wniosku uczestnika postępowania C.B. z 4 października 2023 r. w przedmiocie doręczenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 24 sierpnia 2023 r. (k. 137). Odnosząc się następnie do uchylonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego Wydziału z 9 stycznia 2024 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku do rozpoznania wskazać należy, że nie poddaje się ono kontroli instancyjnej, bowiem jego treść zmusza Naczelny Sąd Administracyjny do domyślania się, którego zarządzenia to postanowienie może dotyczyć, co jest niedopuszczalne. Zauważyć bowiem należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 893/23 znajdujące się na karcie 190 (o którym mowa w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia) stanowi o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. w przedmiocie doręczenia odpisu wyroku z 15 listopada 2023 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem. Z kolei w treści tenoru ww. postanowienia wskazano, że uchylone zarządzenie stanowi o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z 9 stycznia 2024 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w sytuacji gdy takie zarządzenie nie znajduje się w aktach sprawy. Z przedstawionych powyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. |
||||