II SA/Sz 1033/10 - Postanowienie

Data orzeczenia	2010-12-30	
Data wpływu	2010-11-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Marzena Iwankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	IOSK 367/11	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 3 par. 2 pkt 1-8, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603; art. 79 ust. 3; Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art. 2 par. 1; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, orzeczenia ustalającego opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
M.P. i M.P., reprezentowane przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, pismem z dnia [...] wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], (doręczone stronom w dniu [...].), odmawiające uchylenia orzeczenia Kolegium z dnia [...] w sprawie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, stanowiącego własność Gminy Miasto [...] położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...], oznaczonej działką nr [...].

Jednocześnie pismem z dnia [...] skarżące wniosły o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Kolegium z dnia [...]r. wskazując, że w pouczeniu dołączonym do w/w orzeczenia błędnie zostały pouczone o prawie wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od daty jego dotrzymania i że wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

Skarżące zastosowały się do tego pouczenia i wniosły sprzeciw do Sądu Rejonowego w [...], który postanowieniem z dnia [...]., sygn. akt I C [...] - odrzucił ich pozew. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, że w tej sprawie nie jest już dopuszczalna ani droga sądowa, ani administracyjna.

Użytkownicy wieczyści wnieśli następnie zażalenie na postanowienie sądu I instancji. Sąd Okręgowy Wydział Cywilny Odwoławczy postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt VII Cz [...] oddalił zażalenie, podzielając stanowisko Sądu Rejonowego w [...], iż wznowienie postępowania administracyjnego było niedopuszczalne w przedmiotowej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że od zaskarżonego orzeczenia Kolegium skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Ponadto Kolegium stwierdziło, że wydane w sprawie orzeczenie z dnia [....]r. utraciło moc, bowiem w drodze sprzeciwu zostało zaskarżone do Sądu Rejonowego w [...], który postanowieniem z dnia [...]. odrzucił pozew M.P. i M.P.. Następnie Sąd Okręgowy w [...] oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zakres kontroli działalności administracji publicznej dokonywanej przez sądy administracyjne określa przepis art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie treścią wskazanego wyżej art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji

publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne

niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu

terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Na podstawie analizy treści skargi oraz akt sprawy Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z orzeczeniem wydanym w trybie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 150 § 1 i art. 151 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, które dotyczyło orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. ustalającego opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej stanowiącą własność Gminy [...].

Zgodnie z treścią przepisu art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr. 261, poz. 2603 ze zm.), obowiązującego w danie wydania zaskarżonego orzeczenia, w sprawie o ustalenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości kolegium powinno dążyć do polubownego załatwienia sprawy w drodze ugody. Jeżeli do ugody nie doszło, kolegium wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje.

W myśl zaś art. 80 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, od wydanego przez kolegium orzeczenia w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, stronie przysługuje sprzeciw do właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości sądu powszechnego. W takiej sytuacji orzeczenie kolegium traci moc, nawet gdy sprzeciw odnosi się do części orzeczenia.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż postępowanie dotyczące sporu o aktualizację opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości ma charakter cywilnoprawny i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, do której mają zastosowanie tryby nadzwyczajne umożliwiające wzruszenie decyzji administracyjnej. W sprawach tego rodzaju mogą być wprawdzie stosowane w ograniczonym zakresie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże nie wpływa to na zmianę charakteru tej sprawy, która co do istoty dotyczy regulacji cywilnoprawnej, nie podlegającej kontroli sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne.

W niniejszej sprawie Kolegium rozpatrzyło właśnie sprawę w trybie zastosowania środków nadzwyczajnych zaskarżenia, określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, wydając orzeczenie o odmowie uchylenia, po wznowieniu postępowania, orzeczenia ustalającego opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego. Kontrola takiego orzeczenia także pozostaje w kognicji sądów powszechnych z uwagi na cywilny, a nie administracyjny charakter tego postępowania (por. także wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2006r., sygn. akt I SA/Wa 847/05 (opublikowany w bazie orzeczeń Lex nr 203711).

Reasumując, w przypadku skierowania do organu administracji publicznej żądania o charakterze cywilnoprawnym, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

Z powyższy względów Sąd stwierdził, że na zaskarżone przez M.P. i M.P. orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co tym samym czyni niniejszą skargę niedopuszczalną.

Z uwagi na niedopuszczalność skargi brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga ta bowiem, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, jak na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł jak na wstępie.