I SAB/Wa 250/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-06	
Data wpływu	2025-10-14	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art.58 par 1 pkt 6 w zw z art.58 par 3 ppsa; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Wydziału I: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. J. na przewlekłość Burmistrza Dzielnicy Bielany m. st. Warszawy w przedmiocie korekty danych aktu stanu cywilnego postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z 27 sierpnia 2025 r. M. J. (dalej: skarżący) złożył skargę na przewlekłość postepowania Burmistrza Dzielnicy Bielany m. st. Warszawy (dalej: organ) w przedmiocie korekty danych aktu stanu cywilnego.

Skarżący uzasadnił, że organ sprawując nadzór nad Urzędem Stanu Cywilnego, dopuścił się świadomego sfałszowania wpisu w rejestrze stanu cywilnego dziecka, w szczególności danych dotyczących ojcostwa. Skarżący stwierdził, że Organ nie podjął czynności zmierzających do wyjaśnienia i sprostowania nieprawidłowego wpisu oraz nie wydał właściwej decyzji. Skarżący wskazał na bezprawne działanie urzędników, w tym tolerowanie nieprawdziwych danych zawartych w rejestrze.

W odpowiedzi na skargę z dnia 22 września 2025 r. Burmistrz Dzielnicy Bielany m. st. Warszawy poinformował, że nie jest organem administracji publicznej i w zakresie aktów stanu cywilnego nie działa również w imieniu organu, ponieważ nie posiada stosownych upoważnień Prezydenta m. st. Warszawy, zaś upoważnienia w tym zakresie posiada Dyrektor Stanu Cywilnego m. st. Warszawy.

Wezwaniem z 27 października 2025 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do udzielenia informacji poprzez wskazanie czy przed wniesieniem skargi do sądu występował do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 30 października 2025 r. skarżący udzielił odpowiedzi, że "ponaglenie nie było konieczne, gdyż urząd oszustwo ujawnia z urzędu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję.

Skargę M. J. należało odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie została zachowana wskazana w art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.) dalej: ppsa) droga zaskarżenia. Zgodnie z tym przepisem w przypadkach, o których mowa w 53 § 2b skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Przepis art. 52 § 1 i § 2 ppsa stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawodawca nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Jak wynika z treści skargi, skarżący kwestionuje brak nadzoru Burmistrza Dzielnicy Bielany m. st. Warszawy na Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy w przedmiocie niedokonania zmiany wpisu w aktach stanu cywilnego dotyczącego dziecka, którego matką jest J. J.

Skarżący w niniejszej sprawie nie złożył ponaglenia do organu, którego właściwym do rozpatrzenia byłby Wojewoda Mazowiecki. Tą samą tezę potwierdził skarżący, który na wezwanie odpowiedział, że "ponaglenie nie było konieczne, gdyż urząd oszustwo ujawnia z urzędu". Tym samym, nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności skargi.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa., orzekł jak sentencji postanowienia.