II SA/Gl 1401/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-25	
Data wpływu	2025-11-06	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Edyta Kędzierska
Grzegorz Dobrowolski /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 2000;  art. 134; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Protokolant Sędzia Edyta Kędzierska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2026r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 12 września 2025 r. nr IFXIV.7840.1.42-2.2025 w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia 16 stycznia 2025 r. znak [...] Starosta [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno- budowlany i udzielił L. Sp. z o.o. z siedzibą; w W. pozwolenia na budowę stacji paliw z budynkiem handlowo-usługowym, wiatami, ścianą oporową i akustyczną oraz infrastrukturą towarzyszącą na działkach o nr ewid. [...] i [...] w R. przy ul.[...].

Pismem z dnia 29 sierpnia 2025 r. do Starosta [...] przesłał Wojewodzie Śląskiemu pismo A. B. (wnioskującej) z dnia 8 sierpnia 2025 r. (skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego) zawierające m. in. odwołanie od ww. decyzji Starosty [...] z dnia 16 stycznia 2025 r.

Zaskarżonym postanowieniem stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania. Wskazał, że zgodnie z przepisem art. 134 k.p.a. - "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. ".

Jak wynika z ww. przepisu - organ odwoławczy przystępując do rozpatrzenia wniesionego odwołania od decyzji administracyjnej, w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać dopuszczalność odwołania, a następnie kwestię dotrzymania terminu do wniesienia odwołania.

Stwierdzenie przez organ niedopuszczalności odwołania lub uchybienia terminu do wniesienia odwołania zamyka możliwość przystąpienia przez organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania sprawy. W sytuacji takiej organ odwoławczy zobligowany jest wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania albo uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowienie w tym przedmiocie jest ostateczne i nie służy na nie zażalenie. Postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a. nie ma bowiem charakteru merytorycznego, lecz jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie nie może zostać rozpoznane. Tym samym - jeśli dochodzi do stwierdzenia braku formalnych przesłanek odwołania, merytoryczna treść tego odwołania, dotycząca istoty sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji, nie podlega ocenie organu odwoławczego.

Warunki jakie decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania wynikają z innych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiących o przedmiocie zaskarżenia, toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia środków prawnych.

I tak, przyczynami niedopuszczalności odwołania mogą być np.; nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia (w wyniku niedoręczenia decyzji stronom); niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym; ostateczny charakter decyzji; oczywisty brak po stronie określonego podmiotu legitymacji odwoławczej; niezdolność odwołującego się do czynności prawnych.

Przenosząc te ogólne stwierdzenia na grunt rozpatrywanej sprawy zauważono, że wnioskująca nie była stroną postępowania zakończonego zaskarżoną przez siebie decyzją Starosty [...] z dnia 16 stycznia 2025 r.

W dniu 5 lutego 2025 r. zaskarżona decyzja stała się ostateczna, co potwierdza pieczęć Starosty [...] złożona na decyzji znajdującej się w aktach sprawy.

Uwzględniając powyższe stwierdzono, że z dniem 5 lutego 2025 r. decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia 16 stycznia 2025 r. znak [...] stała się ostateczna i prawomocna, a zatem odwołanie wnioskującej z dnia 8 sierpnia 2021 r. (po niemal 6 miesiącach) wniesione zostało od decyzji ostatecznej i prawomocnej, przez podmiot, który nie miał przymiotu strony i nie brał udziału w postępowaniu.

Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożyła jego adresatka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia zaskarżonego aktu oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła Wojewodzie Śląskiemu naruszenie:

1) art. 134 k.p.a. poprzez bezzasadne stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w niniejszej sprawie, pomimo iż nie istniały ku temu jakiekolwiek podstawy, a odwołanie powinno zostać przyjęte i uwzględnione, gdyż status skarżącej jako strony został potwierdzony,

2) art. 127 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez bezpodstawne stwierdzenie

niedopuszczalności odwołania, mimo iż zostało ono złożone przez stronę postępowania i z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów prawa,

3) art. 77 § 4 k.p.a. poprzez nie powzięcie z urzędu przez organ informacji o wznowieniu postępowania, co doprowadziło go do błędnych wniosków iż w niniejszej sprawie istniała niedopuszczalność odwołania,

4) naruszenie art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.pa. poprzez brak przez organ podjęcia wszystkich czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie statusu skarżącej,

5) art. 80 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie odwołania skarżącej w oparciu o wybiórczą ocenę materiału dowodowego i brak odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia do wszystkich okoliczności podniesionych w odwołaniu;

6) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący

zaufania uczestników do władzy publicznej.

Wniesiono również o przeprowadzenie dowodu z treści postanowienia Wojewody Śląskiego z dnia 8 września 2025 r. nr [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia 16 stycznia 2025 r. (sprawa nr[...] ) zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji paliw z budynkiem handlowo-usługowym, wiatami, ścianą oporową i akustyczną oraz infrastrukturą towarzyszącą na parcelach nr [...] i [...] w R. przy ul. [...] na okoliczność potwierdzenia, iż skarżąca jest stroną przedmiotowego postępowania, a więc przysługiwała jej możliwość wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożenie samego odwołania.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: - "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na początku Sąd stwierdza, że zarzuty skargi wskazane cyframi 1-4 są nieuzasadnione. Skarżąca wskazuje, że jej interes prawny do złożenia został potwierdzony postanowieniem Wojewody Śląskiego z dnia 8 września 2025 r. nr [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia 16 stycznia 2025 r. (sprawa nr [...]).

Postępowanie wznowieniowe na podstawie przesłanki określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest prowadzone zarówno co do tego czy wnioskodawca jest stroną z punktu widzenia materialnoprawnego, jak i co do spełnienia przesłanki z tegoż przepisu. Jeżeli bowiem okaże się, że wnioskodawca nie jest stroną (nie ma w sprawie interesu materialnoprawnego), to jednocześnie należy stwierdzić, że nie wystąpiła w sprawie faktycznie podstawa wznowienia, wymagana do przejęcia przez organ wznowieniowy do rozpatrzenia sprawy co do istoty i wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie. Ustalenie przez organ orzekający w postępowaniu wznowieniowym, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., pomimo powołania jej we wniosku o wznowienie i wydania postanowienia o wznowieniu, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Inaczej mówiąc, do czasu wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 151 k.p.a. nie sposób stwierdzić, czy skarżąca miała interes prawny w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia 16 stycznia 2025 r.

W ocenie składu orzekającego organ administracji prawidłowo orzekł o niedopuszczalności złożonego odwołania. Zgodnie z art. 134 k.p.a. "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne". Przepis art. 134 k.p.a. przewiduje możliwość stwierdzenia przez organ odwoławczy w drodze postanowienia o charakterze ostatecznym, niedopuszczalności odwołania. Postanowienie to wydawane jest we wstępnym etapie postępowania odwoławczego i ma charakter wyłącznie procesowy, co oznacza, że nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Przeciwnie, jest ono podejmowane właśnie w sytuacjach, gdy merytoryczne rozpoznanie odwołania - z powodu jego niedopuszczalności - jest uniemożliwione. Niedopuszczalność odwołania może zaś wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych.

W rozpatrywanej sprawie złożono odwołanie od decyzji ostatecznej. Wynika to z faktu, że w terminie żadna ze stron nie złożyła od niej odwołania. Zatem odwołanie skarżącej z dnia 8 sierpnia 2021 r. (po niemal 6 miesiącach) wniesione zostało od decyzji ostatecznej i prawomocnej, przez podmiot, który nie miał przymiotu strony i nie brał udziału w postępowaniu.

Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

-----------------------

E-CUB Caputa Kancelaria Radców Prawnych spółka komandytowo-akcyjna, adres: Opolska 22/E302, 40-084 Katowice, e-mail:

Icancdariaigeciib.Dl. nrtel.:+48 693 181 293, www.kancekriMj)}, NIP: 6343041728, REGON: 529087098, KRS: 0001114553, akta

rejestrowe: Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, VIII Wydział Gospodarczy KRS, kapitał zakładowy; 50.000,00 zi.

Strona 2 z 4