Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych postanawia: odrzucić skargę.

Adwokat P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w imieniu A. W. skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł.z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych.

Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3000 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie do usunięcia powyższych braków skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego, w dniu 23 lutego 2017 r.

W dniu 8 marca 2017 roku do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego (nadane w placówce pocztowej w dniu 6 marca 2017 r.) wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma załączono pełnomocnictwo dla adwokata P. R. do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

W związku z nienadesłaniem przez skarżącego, pomimo stosownego wezwania, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z przepisu tego wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącym do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., II OZ 519/05, publik. OSP 2006/5/63, postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14).

W konsekwencji tego znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14; 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14; 17 września 2014 r., I OSK 2106/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1505/14). W orzecznictwie wskazuje się na brak kompetencji sądu do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10 i 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14).

W rozpoznawanej sprawie wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do usunięcia braków skargi w dniu 23 lutego 2017 r., siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia z dnia 16 lutego 2017 r. zakończył swój bieg w dniu 2 marca 2017 r., tj. w czwartek. Braki nie zostały jednak usunięte w powyższym terminie. Pełnomocnictwo dla adwokata P. R. do reprezentowania skarżącego przed Sądem w niniejszej sprawie wpłynęło do Sądu w dniu 8 marca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej w dniu 6 marca 2017 r.), czyli po wyznaczonym przez Sąd terminie.

Skutkiem nieuzupełnienia tych braków w powyższym terminie jest – stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.– odrzucenie skargi.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł, jak w postanowieniu.

e.o.