Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 2 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2016 roku sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015 r., w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podniósł, że do uchybienia terminowi wniesienia skargi na wyżej wymienioną

decyzję doszło bez jego winy. Decyzja ta doręczona została w jednej kopercie wraz z

decyzją Nr "[...]" Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015 r. Zatem wniósł od doręczonych decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie uważając, że właściwie je zaskarżyły łącznie, skoro łącznie były dostarczone.

Skarżący podkreślił, że dopiero w dniu 27 stycznia 2016 r. w związku z rozprawą

w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, w sprawie sygn. akt I SA/Ol

719/15 okazało się, że Sąd rozpoznaje tylko skargę na decyzję Nr "[...]", choć

powołał w swej skardze oba numery widniejące na kopercie i argumenty dotyczyły obu

spraw. To oznacza, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi w sprawie niniejszej

(jeśli uznać, że wniesiona wcześniej skarga tej sprawy nie dotyczyła), nastąpiło bez

winy skarżącego, a było następstwem wprowadzenia w błąd przez sam fakt łącznego

doręczenia obu decyzji w jednej kopercie. Zważywszy na to, że o fakcie iż uchybił

terminowi do wniesienia skargi w sprawie niniejszej od decyzji Nr "[...]"

Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015 r. dowiedział się dopiero w dniu 27 stycznia 2016 r., zachowany został też termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, skarżący dopełnił czynności, co do której termin został uchybiony i złożył skargę na decyzję Nr "[...]" Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4

września 2015 r.

Postanowieniem z dnia 14 marca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w

Olsztynie odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja

2016r. , sygn.. akt II GZK 453/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę

do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.

NSA wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę, Sąd pierwszej instancji ustali,

czy treść pisma zawierającego skargę na decyzję Dyrektora

Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z

dnia 4 września 2015 r. (nr "[...]") - które powinno znajdować się w aktach

sprawy prowadzonej pod sygnaturą I SA/Ol 719/15 - wskazuje, że strona zaskarżyła

jednocześnie decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015 r.

(nr "[...]"). Na tej podstawie Sąd pierwszej instancji oceni, czy skarga na

drugą z tych decyzji została złożona w terminie przewidzianym przepisami prawa, a w

konsekwencji - czy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

nadaje się do merytorycznego rozpoznania.

Sąd poprosił o akta z Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie

sporządził odpisy skargi sprawy I SA/Ol 719/15, wezwania o usunięcia braków

formalnych w tamtej sprawie, odpis u protokołu rozprawy z dnia 27 stycznia 2016r,

odpisu wyroku i odpisu decyzji nr "[...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny, po ponownym rozpoznaniu sprawy,

zważył, co następuje.

Z treści przedstawionych dokumentów jednoznacznie wynika, że przedmiotem

skargi i rozpoznania w sprawie w sprawie I SA/Ol 719 /15 była decyzja Dyrektora

Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015r., nr "[...]" w

przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na

obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania

na rok 2014.

Natomiast przedmiotem skargi w sprawie I SA/Ol 158/16 jest decyzja Dyrektora

Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 września 2015 r., nr "[...]" w

przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok

2014. Ta skarga złożona została po terminie. Do skargi został złożony wniosek o

przywrócenie do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, że o uchybieni terminu

dowiedział się na rozprawie w dniu 27 stycznia 2016r.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli strona

nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na

jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 tej ustawy, w

piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności

wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek o przywrócenie

terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu

(art. 87 § 1 p.p.s.a.) i jednocześnie z wniesieniem tego wniosku należy dopełnić

czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest

uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek.

Oceniając w pierwszej kolejności warunki formalne wniosku, należy stwierdzić, że

wnioskodawca nie naruszył terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., skoro wniosek o

przywrócenie uchybionego terminu złożył 3 lutego 2016 r., a więc w ciągu 7 dni od dnia

27 stycznia 2016 r. - rozprawy, na której dowiedział się o zaskarżeniu decyzji nr

"[...]". Skarżący spełnił też przesłankę wynikającą z art. 87 § 4 p.p.s.a.,

bowiem równocześnie z wnioskiem dokonał czynności, której nie dokonał w terminie -

wniósł skargę na decyzję nr "[...]". Spełnienie warunków formalnych wniosku

o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej umożliwia zbadanie w

dalszej kolejności, czy uchybienie tego terminu nie nastąpiło z winy strony.

W tym zaś zakresie w uzasadnieniu złożonego w niniejszej sprawie wniosku

strona wskazała na brak wiedzy, że zaskarżyła tylko jedną z decyzji z dnia 4 września

2015 r., bo została wprowadzona w błąd przez doręczenie obu decyzji w jednej

kopercie.

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o

przywrócenie terminu, należy podkreślić, że zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a.

warunkiem sine qua non do przywrócenia uchybionego terminu jest

uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W

orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma

charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący

zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. post. NSA z 23

czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10).

W rozpoznawanej sprawie jednoznacznie wynika, że nieprawdziwe są jego

twierdzenia skarżącego, że jego intencją było zaskarżenie obu decyzji dotyczących

płatności za 2014r. Takie stanowisko pozostaje w sprzeczności z faktami. Taki wniosek

nie wynika z treści skargi. Ponadto, z uwagi na lakoniczność skargi wniesionej w

sprawie I SA/Ol 719/15, był on wzywany do uzupełnienia braków formalnych i wyraźnie

zaznaczono, że dotyczy ona decyzji nr "[...]". Skarżący to wezwanie

pozostawił bez odpowiedzi. W związku z tym brak jest podstaw do przywrócenia

terminu w tej sprawie. Z okoliczności faktycznych wyżej przytoczonych jednoznacznie

wynika, że zaniedbania skarżącego doprowadziły do uchybienie terminu do wniesienia

skargi. O tym świadczy treść skargi i brak jego reakcji na wezwanie Sądu do usunięcia

braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie Sąd nie znalazł argumentu, który

pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a,.

Powyższa konstatacja prowadzić musiała do wydania postanowienia o odmowie

przywrócenia terminu do wniesienia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny

orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a ..