1. Wyrokiem z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 1251/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. L. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2007 r. oraz od stycznia do kwietnia 2008 r.
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Podniósł, że wykonanie tej decyzji może doprowadzić do pogorszenia się jego bardzo trudnej sytuacji finansowej, a w konsekwencji uniemożliwić egzystencję.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
3.2. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji inicjuje wniosek strony. To na wnioskodawcy spoczywa zatem powinność przedstawienia rzeczywistych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Tymczasem zawarta we wniosku argumentacja Skarżącego była bardzo ogólnikowa. Nie zawierała twierdzeń odnoszących się do konkretnych danych oraz okoliczności, na podstawie których można byłoby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi Skarżącemu znaczną szkodę, czy doprowadzi do nieodwracalnych skutków. W tej sytuacji, Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) Brak było więc podstaw do uwzględnienia jego żądania.
Wobec podnoszonych przez Skarżącego obaw związanych z wykonaniem zaskarżonej do Sądu decyzji należało przypomnieć i wyjaśnić zarazem, że ewentualne jej uchylenie spowoduje konieczność zwrotu Skarżącemu wyegzekwowanej należności. Z kolei w świetle art. 8 - 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn. zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.
3.3. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
