Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., D. K.1, K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 546/24 o odrzuceniu skarg K.P. i D.K. w sprawie ze skarg K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 44/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P.; 2. odrzucić zażalenia D.K. i R.P.

D.K. i K.P. (dalej: "skarżące") wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r., nr 44/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 546/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargi z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisów sądowych.

Zażalenia na postanowienie z dnia 13 listopada 2025 r. wniosły skarżące oraz D.K.1 i R.P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia skarżących jako bezzasadne należy oddalić.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie ustalenia wysokości wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r., nr 44/2024 (postanowieniami z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt II OZ 44/25 i II OZ 45/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżących na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisu sądowego), zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzeń z dnia 17 kwietnia 2025 r. o wezwaniu każdej skarżącej z osobna do wykonania prawomocnego zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania skarżącym (D.K. w dniu 26 maja 2025 r. i K.P. w dniu 28 maja 2025 r.), wpisy sądowe nie zostały uiszczone, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja (k. 68). Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd pierwszej instancji do zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucenia skarg.

Argumentacja zażaleń nie kwestionuje tego, że skarżące nie uiściły na wezwanie przewodniczącego wpisów od skarg. Podniesione w zażaleniach okoliczności, z powodu których tego nie uczyniono, nie mają znaczenia dla wyniku sprawy, skoro przed wezwaniem skarżących do uiszczenia wpisów prawomocnie zakończyły się postępowania o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 241/24 utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 września 2024 r. o odmowie przyznania K.P. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zaś postanowieniem tego Sądu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 242/24 utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 września 2024 r. o odmowie przyznania D.K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Zdaniem NSA irrelewantna dla wyniku sprawy pozostaje też argumentacja skarżących kwestionująca zgodność z prawem rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego.

Zażalenia wniesione przez D.K.1 i R.P. należy natomiast odrzucić jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, która nie jest adresatem postanowienia, ponieważ skutki prawne dotyczą wyłączenie adresata takiego postanowienia. W niniejszej sprawie są nimi wyłącznie skarżące, a nie D.K.1 i R.P.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.