Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewody [....] z dnia [....] marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący – J. Ż., pismem z dnia 19 kwietnia 2014 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na zarządzenie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia z dnia 9 października 2014 r.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia z dnia 9 października 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 16/15, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienia z dnia 25 listopada 2014 r.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta155), a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 4 maja 2015 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 4 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 616/15, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienia z dnia 4 maja 2015 r.

Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 8 lipca 2015 r. wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W sytuacji zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającego - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jednakże ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej

i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia.

W związku z powyższym po bezskutecznym upływie 7 – dniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po postanowieniu odmawiającym przyznania prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wobec prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. o odrzuceniu sprzeciwu na postanowienie odmawiającego przyznania prawa pomocy ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do wykonania zarządzenia do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 155), a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 4 maja 2015 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 8 lipca 2015 r. wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony.

Wskazać również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 616/15, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienia z dnia 4 maja 2015 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił w terminie należnej kwoty wpisu sądowego.

Wskazać również należy, że na powyższe ustalenia nie miało wpływu złożenie kolejnych wniosków z dnia 29 kwietnia 2015 r. i z dnia 30 maja 2015 r. o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.