II SAB/Lu 184/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-12	
Data wpływu	2025-12-22	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Anna Ostrowska /sprawozdawca/
Grzegorz Grymuza
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej	
Treść wyniku	Zobowiązano do dokonania czynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143;  art. 149 par 1a, art. 149 par 1, 2, art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198;  art. 6 ust.2, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.b, d; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 2022 nr 0 poz 1184;  art. 78f ust.2, 3 art. 65 pkt 3, 4, art. 68 ust.1, art. 39 pkt 3, art. 50, art. 7 ust. 1; Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Okręgową Radę Adwokacką w L. do rozpatrzenia punktów 6, 7,8,9,10,11, 14 i 15 wniosku J. W. z 22 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Okręgową Radę Adwokacką w L. do załatwienia punktów 1,2,4,5, 12 i 13 wniosku wymienionego w pkt I; IV. oddala skargę w pozostałym zakresie; V. zasądza od Okręgowej Rady Adwokackiej w L. na rzecz skarżącej J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
J.W. wniosła w dniu 5 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Okręgowej Rady Adwokackiej w L. (dalej jako "organ/ORA") w przedmiocie rozpoznania punktów 3, 6 -11, 14 i 15 jej wniosku z 27 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wniosek zawierał 15 następujących pytań dotyczących adwokata P.K., należącego do ORA w L.:

"1. W którym roku Adwokat ukończył wyższe studia prawnicze?

2. Na jakiej uczelni Adwokat odbywał ww. studia?

3. Z jaką oceną Adwokat ukończył ww. studia?

4. W jakich latach Adwokat odbywał aplikację adwokacką?

5. Kiedy Adwokat złożył egzamin adwokacki?

6. Z jakim wynikiem Adwokat złożył egzamin adwokacki?

7. Czy wobec Adwokata począwszy od 01.06.2000 r. do 22.10.2025 r. toczyły się lub toczą obecnie postępowania dyscyplinarne?

8. Czy wobec Adwokata począwszy od 01.06.2000r. do 22.10.2025 r. orzeczono kary dyscyplinarne?

9. W przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej na pytania 7 i 8 proszę o nadesłanie orzeczeń kończących postępowanie dyscyplinarne.

10. Czy począwszy od 01.06.2000 r. do 22.10.2025 r. wobec Adwokata stosowano upomnienie dziekańskie?

11. W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie 10 proszę o wskazanie, ile razy stosowano upomnienie dziekańskie wobec Adwokata, kiedy je stosowano oraz za jaki czyn/czyny je stosowano,

12. Czy Adwokat posiada adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu do kontaktu z Klienta/potencjalnymi Klientami?

13. W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie numer 12 proszę o podanie adresu poczty elektronicznej oraz numeru telefonu, których używa Adwokat do kontaktu z Klientami/potencjalnymi Klientami?

14. Czy, kiedy i ewentualnie jakie funkcje pełnił Adwokat od 01.06.2000 r. do 22.10.2025 r. w samorządzie tutejszej Rady?

15. W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie numer 14 proszę o wskazanie czy z racji pełnionych funkcji Adwokat pobierał jakiekolwiek wynagrodzenie oraz ile ono wynosiło z rozbiciem na poszczególne okresy rozliczeniowe".

Skarżąca wyjaśniła, że część informacji ORA udostępniła jej w dniu 14 listopada 2025 r. (odpowiedzi na pytania: 1,2,4,5,12,13), natomiast w pozostałym zakresie pytania pozostały bez odpowiedzi. W związku z tym skarżąca zażądała zobowiązania ORA do rozpoznania wniosku, stwierdzenia, że bezczynność i przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nałożenia na ORA grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) oraz przyznania od ORA na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; wniosła też o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu powołała wybrane orzeczenia sądowe na potwierdzenie swojego stanowiska.

W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Adwokacka w L. wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniła, że w piśmie z dnia 11 listopada 2025 r. udzieliła skarżącej odpowiedzi na pytania z pkt 1, 2, 4, 5, 6, 12 i 13; w zakresie pkt 3 stwierdziła, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, informacje, o których mowa w pkt 7-11 nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (ORA powołała się przy tym na treść art. 156 k.p.k. w związku z art. 95n ustawy Prawo o adwokaturze i art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, twierdząc, że przepisy kodeksu postępowania karnego wyczerpująco regulują dostęp do informacji dotyczących postępowania dyscyplinarnego), a nawet jeżeli miałyby być udostępnione w tym trybie, to mają one charakter informacji przetworzonej, a skarżąca nie wykazała, aby ich uzyskanie było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem ORA, nie wszystkie informacje dotyczące adwokata są związane z wykonywaniem zadań władzy publicznej, a w konsekwencji nie wszystkie stanowią informację publiczną. Dla uznania, że żądane informacje odnoszą się do sfery związanej z wykonywaniem przez adwokata zadań publicznych istotne jest, aby dotyczyły realizacji zadań ustawowych adwokatury określonych w art. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 ze zm.).

Swoje stanowisko ORA potwierdziła w piśmie z 27 stycznia 2026 r., powołując się na uchwałę siedmiu sędziów NSA z 9 grudnia 2013 r. I OPS 7/13.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga w części podlega uwzględnieniu.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej; Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.), dalej: u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p., np. w związku z niewykazaniem, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego – art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Przewlekłość zaś ma miejsce wówczas, gdy organ rozpatruje wniosek dłużej niż to niezbędne.

W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Niewątpliwie Okręgowa Rada Adwokacka jako organ izby adwokackiej (organ samorządu adwokackiego) jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., a więc zobowiązana jest do udostępniania informacji publicznych.

Spór dotyczy natomiast tego, czy wszystkie informacje objęte wnioskiem skarżącej z 27 października 2025 r. stanowią informację publiczną.

Informacje objęte skargą mieszczą się w trzech grupach: informacje o wykształceniu adwokata (pytania 3 i 6), informacje o postępowaniach dyscyplinarnych i upomnieniach wobec adwokata (pytania 7 – 11), informacje o sprawowanych przez adwokata funkcjach w samorządzie zawodowym i wynagrodzeniu z tego tytułu (pytanie 14-15).

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że adwokat jako osoba wykonująca zawód zaufania publicznego jest osobą pełniącą funkcje publiczne, ponieważ istota jego działalności sprowadza się do zapewnienia obywatelom fachowej pomocy prawnej i zastępstwa procesowego. Informacje dotyczące wykonywania zawodu przez konkretnego adwokata, odnoszące się do jego wykształcenia, tytułu naukowego, miejsca i formy prowadzonej działalności, ewentualnych postępowań dyscyplinarnych, działalności w samorządzie adwokackim, stanowią zasadniczo informację publiczną (zob. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2026 r., III OSK 1527/25, z dnia 11 marca 2025 r. III OSK 2750/24, III OSK 2758/24, III OSK 2759/24, III OSK 2590/24, a także z 26 lipca 2022 r., III OSK 2697/21).

W odniesieniu do pierwszej grupy pytań (3 i 6) należy stwierdzić, że o ile informacja o ocenach ukończenia aplikacji adwokackiej (pkt 6) jest informacją publiczną, to informacja o ocenach ukończenia studiów przez adwokata (pytanie 3) nie stanowi informacji publicznej.

Zgodnie z art. 78f ust. 2 i 3 P.a. komisja egzaminacyjna podejmuje uchwałę o wyniku egzaminu adwokackiego, którą doręcza zdającemu, a jej odpis przesyła Ministrowi Sprawiedliwości, Prezesowi Naczelnej Rady Adwokackiej, właściwej okręgowej radzie adwokackiej oraz dołącza do akt osobowych zdającego. Minister Sprawiedliwości publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej imiona i nazwiska osób, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego oraz imiona ich rodziców. Wynik egzaminu adwokackiego w postaci uzyskanej oceny, która decyduje o wpisie na listę adwokatów, jest więc elementem treści dokumentu urzędowego (uchwały komisji egzaminacyjnej) w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na mocy art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a/ u.d.i.p. Informacje o wykształceniu umożliwiają weryfikację spełnienia warunków wymaganych do uzyskania wpisu na listę adwokatów, a więc także działalności samorządu zawodowego adwokatów na gruncie art. 65 pkt 3 i pkt 4 oraz art. 68 ust. 1 Prawa o adwokaturze (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 4 grudnia 2024 r., IV SAB/Po 148/24, wyroki WSA w Kielcach: z 13 września 2023 r., II SAB/Ke 76/23; z 22 lutego 2024 r., II SAB/Ke 122/23; z 3 lipca 2024 r., II SAB/Ke 61/24; z 28 sierpnia 2024 r., II SAB/Ke 80/24; z 28 sierpnia 2024 r., II SAB/Ke 79/24; wyroki WSA we Wrocławiu: z 4 października 2023 r., IV SAB/Wr 175/23; z 29 sierpnia 2024 r., IV SAB/Wr 337/24).

Charakteru informacji publicznej nie ma natomiast informacja o ocenie ukończenia studiów, ponieważ pozostaje bez wpływu na spełnienie warunków z art. 65 Prawa o adwokaturze. Warunkiem wpisu adwokata na listę jest wyłącznie ukończenie wyższych studiów prawniczych Ocena ta nie jest więc bezpośrednio związana z podjęciem i wykonywaniem zawodu adwokata, a więc nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie u.i.d.p. W związku z tym skarga na bezczynność organu w części dotyczącej pytania 3 podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt IV wyroku).

Pozostałe informacje objęte skargą, stanowiły natomiast informacje publiczne, a więc – stosownie do powołanych na wstępie przepisów - organ powinien był je udostępnić albo wydać decyzję o odmowie ich udostępnienia.

W odniesieniu do pytania zawartego w punkcie 6, ORA w istocie nie udzieliła na nie odpowiedzi, ponieważ wskazała jedynie, że adwokat zdał egzamin adwokacki z wynikiem pozytywnym, nie podając oceny z egzaminu, podczas, gdy – jak wyjaśniono wyżej – wynik oznacza ocenę uzyskaną z egzaminu adwokackiego, która to informacja stanowi informację publiczną.

Z akt wynika, że w odniesieniu do informacji objętych pytaniami z punktów 8 i 14, organ przyjął, że nawet jeżeli są one informacjami publicznymi, to ich udostępnienie wymagało przetworzenia, a w takim wypadku skarżąca powinna była wykazać, że przemawia za tym ważny interes publiczny. Stanowisko organu w zakresie przetworzonego charakteru informacji żądanych w puncie 8 i 14 bez szczegółowego uzasadnienia jest co najmniej przedwczesne. Ponadto, jeżeli organ uznał, że taki charakter mają powyższe informacje, to powinien wezwać wnioskodawczynię do wykazania, że żądanie w tym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Uznając, zaś, że wnioskodawczyni nie wykazała tej przesłanki, organ powinien wydać stosowną decyzję, czego nie uczynił, dopuszczając się bezczynności również w tym zakresie (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wbrew stanowisku ORA w L., informacje o tym, czy toczą się wobec adwokata postępowania dyscyplinarne, czy zapadły już wobec niego orzeczenia dyscyplinarne czy upomnienia, a także treść tych dokumentów, są informacjami o wykonywaniu zawodu adwokata (art. 39 pkt 3 w związku z art. 50 Prawo o adwokaturze) Publiczny charakter takich informacji nie budzi wątpliwości w orzecznictwie. "Informacje dotyczące wykonywania zawodu przez konkretnego adwokata odnoszące się m.in.: do jego wykształcenia, tytułu naukowego, miejsca i formy prowadzonej działalności, czy ewentualnych postępowań dyscyplinarnych podlegają udostępnieniu przez organy samorządu zawodowego w trybie przepisów u.d.i.p." (zob.: wyrok NSA z 26 listopada 2022 r., III OSK 2697/21; M. Bidziński [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2023, art. 6 Nb 8). W ostatnio powołanym wyroku NSA stwierdził, że "zgodnie z art. 39 pkt 3 w zw. z art. 50 Prawa o adwokaturze organem izby adwokackiej jest sąd dyscyplinarny, do którego zakresu działania należy wydawanie orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych członków izby. Rozstrzygnięcia sądów dyscyplinarnych samorządów zawodowych odnoszą się do spraw publicznych, bowiem służą realizacji zadań publicznych, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji i ustawie, a w szczególności udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa. Adwokat podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych, korzysta z ochrony prawnej, podobnie jak sędzia i prokurator, bowiem jest funkcjonariuszem publicznym (art. 7 ust. 1). Stąd też adwokat, jako osoba wykonująca zawód zaufania publicznego i korzystająca w związku z jego wykonywaniem z ochrony przysługującej funkcjonariuszom publicznym, realizuje funkcje i zadania publiczne. Sprawowanie władzy dyscyplinarnej przez organ samorządu zawodowego jest formą wykonywania władzy publicznej i w konsekwencji żądane przez skarżącą w tym zakresie informacje stanowią informację publiczną". Wobec powyższego żądana przez skarżącą informacja - jako wiedza związana z wykonywaniem zawodu adwokata, w tym ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej, stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b/ i d/ u.d.i.p., podlegającą udostepnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Sąd nie podziela stanowiska ORA, że informacje, o których mowa w pkt 7-11 nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (ORA powołała się na treść art. 156 k.p.k. w związku z art. 95n ustawy Prawo o adwokaturze oraz art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, twierdząc, że przepisy kodeksu postępowania karnego wyczerpująco regulują dostęp do informacji dotyczących postępowania dyscyplinarnego, co wyłącza zastosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej). Skarżąca nie żąda bowiem dostępu do akt sprawy dyscyplinarnej adwokata, a jedynie informacji o ewentualnych zastosowanych wobec niego karach dyscyplinarnych i upomnieniach dziekańskich, tj. o rezultatach tych postępowań.

ORA nie ustosunkowała się do pytań zawartych w punktach 14 i 15 wniosku. Tymczasem informacja o wynagrodzeniu adwokata z tytułu funkcji pełnionych w samorządzie zawodowymi (adwokackim) jest informacją publiczną. Samorząd zawodowy wykonuje bowiem zadania publiczne nie tylko poprzez indywidualną działalność swoich członków, lecz także poprzez organy wewnętrzne. Wynagrodzenie za pełnienie funkcji w tych organach jest finansowane z majątku samorządu zawodowego, a więc jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d/ u.d.i.p. jako wiedza o majątku publicznym samorządu zawodowego. Informacja ta bowiem wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania tego samorządu. Wiedza o jego działalności jest niewątpliwie informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2019 r., II SAB/Wa 213/19).

Mimo że ORA odpowiedziała na część pytań zawartych we wniosku, to uczyniła to po już upływie 14-dniowego terminu na udostępnienie informacji publicznej (wniosek wpłynął w dniu 27 października 2025 r., zaś pismo zawierające odpowiedzi na część pytań zawartych we wniosku ORA wystosowała w dniu 14 listopada 2025 r.), w konsekwencji czego Sąd stwierdził bezczynność tego organu w zakresie załatwienia pkt 1,2,4,5,6 i 7-15 wniosku. Z racji tego, że w piśmie z 14 listopada 2025 r. ORA odpowiedziała na pytania zawarte w punktach 1,2,4, 5, 12 i 13 wniosku, Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania ORA do załatwienia punktów 1,2,4,5,12 i 13 wniosku (art. 161 § 3 p.p.s.a. – pkt III wyroku) i zobowiązał ten organ do udostępnienia informacji zawartych w punktach 6, 7-11 oraz 14-15 wniosku w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt po uprawomocnienia się niniejszego wyroku (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - pkt I wyroku).

Sąd w pkt II wyroku stwierdził, że bezczynność ORA nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), które oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności przez organ i oczywistego lekceważenia wniosków strony, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. ORA odniosła się do wniosku skarżącej na piśmie z niewielkim uchybieniem ustawowego terminu, udostępniając jej część żądanych informacji. Nieudzielenie pozostałych informacji wynikało z błędnej wykładni prawa, a nie ze względu na lekceważące traktowanie obowiązków i złej woli.

Z tych samych powodów Sąd stwierdził brak podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny oraz przyznania od ORA na jej rzecz sumy pieniężnej, o czym mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. i w tej części oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt IV wyroku).

Sąd oddalił skargę na przewlekłość postępowania ORA, ponieważ zaledwie kilkudniowe opóźnienie w rozpatrzeniu wniosku nie pozwala na uznanie, że organ prowadził postępowanie dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia wniosku (art. 151 p.p.s.a. – pkt IV wyroku).

O kosztach postępowania obejmujących zwrot wpisu w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt V wyroku).

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.