Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Towarzystwa [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1862/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Towarzystwa [...] w W. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1862/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. w W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Tym samym, skoro obawa wyrządzenia szkody nie została przez wnioskującą stronę wykazana, nie można stwierdzić, że wykonanie decyzji spowodowałoby szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". To samo dotyczy niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione.

Zażalenie na to postanowienie wniosło A. W zażaleniu, którego dodatkowe uzasadnienie przedstawiono w piśmie z dnia 2 grudnia 2016 r., zarzucono naruszenie przez Sąd I instancji art. 61 § 3 w zw. z art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) poprzez nieodniesienie się do kwestii podniesionej we wniosku, to jest, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci powstania znacznych strat finansowych w prowadzonej działalności handlowej, a nawet konieczności jej zakończenia. Zdaniem autora zażalenia WSA nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w sposób prawidłowy. Do zażalenia załączono bilans spółki na koniec 2015 r. oraz kserokopię oświadczenia Prezesa Zarządu Głównego A. i Skarbnika Zarządu z dnia 29 lipca 2016 r., że A. stanowi organizację non profit i utrzymuje się przede wszystkim z dotacji, a w chwili obecnej nie dysponuje żadnymi wolnymi środkami na koncie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Trzeba przede wszystkim wskazać, że z treści art. 61 § 3 ppsa wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na treść wniosku i zażalenia w sprawie trzeba zwrócić uwagę, że z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ppsa wynika, że samo przedstawienie żądania o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek określonych tym przepisem. Właśnie taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe było przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że wniosek skarżącego A. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej nie został w żaden sposób uzasadniony, a w konsekwencji - wobec wcześniejszych rozważań - nie mógł zostać uwzględniony.

Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy strona musi wykazać, a nie jedynie oświadczyć, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tego rodzaju argumentacji zarówno w samym wniosku, jak i w treści zażalenia brak.

Za skuteczne wykazanie przesłanek wynikających z treści art. 61 § 3 ppsa nie może zostać uznane załączenie do zażalenia bilansu A. z dnia 31 grudnia 2015 r. Z samego bilansu nie wynika bowiem chociażby, w jaki sposób zwrot dofinansowania w wysokości 227.970,62 zł miałby stworzyć ryzyko zaprzestania prowadzenia działalności przez A., którego suma bilansowa na dzień 31 grudnia 2015 r. wynosiła 9.294.014,08 zł. Oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może zmienić również oświadczenie Prezesa Zarządu o braku wolnych środków na koncie A. Oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 29 lipca 2016 r. nie znajduje bowiem potwierdzenia w złożonych dokumentach.

Tak więc brak jakiejkolwiek argumentacji wskazującej jednoznacznie, że zwrot wskazanych środków, a zatem konkretnej sumy, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia A. jakiejś zdefiniowanej, znacznej szkody lub spowodowania konkretnych, trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwił uwzględnienie wniosku.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.