Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Domagalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi M.B.– L., A. J. na decyzję Wojewody M. z dnia 28 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania oddala skargę.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Wojewody [...] ( dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy") z dn. [...] lipca 2023 r. znak [...] na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania M. B.-[...] i A. J. od decyzji Prezydenta Miasta R. z [...] maja 2023 r., nr [...] orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie wymeldowania J. J. Ł. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. L. S. [...] w R. – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że na wniosek M. B.-

[...] i A. J., zostało wszczęte postępowanie o wymeldowanie J. J. Ł. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. L. S. [...] w R.. W dniu [...] maja 2023 r. w toku postępowania administracyjnego ww. dopełniła obowiązku meldunkowego i wypełniła w siedzibie organu I instancji formularz "Zgłoszenie wymeldowania z pobytu stałego". Wobec tego Prezydent Miasta R. decyzją z [...] maja 2023 r., nr [...] orzekł o umorzeniu * postępowania w sprawie wymeldowania J. J. Ł. spod ww. adresu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że ze względu na wymeldowanie się strony z dotychczasowego miejsca stałego zameldowania, postępowanie administracyjne

stało się bezprzedmiotowe.

Odwołanie od tej decyzji do Wojewody [...] wniosły, w przewidzianym do tego terminie, M. B.-[...] i A. J..

Wojewoda, orzekając po rozpoznaniu odwołania, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji podniósł następującą argumentację:

Przede wszystkim wskazał na podstawę prawną rozstrzygnięcia wynikającą z art. 105§1 kpa, stosownie do którego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości, albo w części organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Następuje tak, ponieważ organ ustala, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania i na tym etapie kończy się zawisłość sprawy w danej instancji. Tym samym uznaje się, że

ze względu na określone przeszkody, niepozwalające na ukształtowanie stosunku materialnoprawnego, postępowanie stało się bezprzedmiotowe - brak jest bowiem materialnoprawnych podstaw do dokonania władczego rozstrzygnięcia w formie

decyzji administracyjnej. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn

podmiotowych, np. brak przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. i przedmiotowych np. osoba, wobec której toczy się postępowanie o wymeldowanie z pobytu stałego, dokonała wymeldowania w drodze czynności materialno-technicznej, wobec czego ustaje przedmiot postępowania.

Odnosząc powyższe do stanu rozpoznawanej sprawy Wojewoda wskazał, że z akt rozstrzyganej sprawy wynika, że J. J. Ł. złożyła [...] maja 2023 r. w Urzędzie Miejskim w R. prawidłowo wypełniony druk ,,Zgłoszenie wymeldowania z miejsca pobytu stałego" i w tym dniu czynnością materialno-techniczną została wymeldowana z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. L. S. [...] w R.. Powyższe skutkuje bezprzedmiotowością prowadzonegoprzez Prezydenta Miasta R. postępowania o wymeldowanie wymienionej z miejsca pobytu stałego. Należy bowiem mieć na uwadze, że w postępowaniu o wymeldowanie przedmiotem rozstrzygnięcia jest ocena, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się (art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności - dalej: ustawa o ewidencji ludności). W przypadku spełnienia ww. przesłanek organ wydaje decyzję o wymeldowaniu takiej osoby. Natomiast gdy osoba, której dotyczy postępowanie w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, sama wymelduje się z tego miejsca, to z chwilą dokonania tej czynności prowadzone postępowanie o wymeldowanie staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2019 r" sygn. akt II OSK 2427/17).

Odnosząc się zarzutów M. B.-[...] i A. J. zawartych w odwołaniu, Wojewoda stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 4 ustawy o ewidencji ludności, zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała. Dane gromadzone w ewidencji ludności powinny zatem potwierdzać faktyczne miejsce zamieszkania osoby przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a nie odnosić się do jej planowanego miejsca zamieszkania. Kwestie dot. zatrzymania kluczy do mieszkania, pozostawienia w nim rzeczy mają charakter cywilny i w rozpatrywanej sprawie pozostają bez znaczenia dla wyniku postępowania administracyjnego.

Skoro J. J. Ł. podjęła decyzję o wymeldowaniu się z dotychczasowego miejsca pobytu stałego poprzez dokonanie czynności-materialno- technicznej wymeldowania, to decyzję orzekającą o umorzeniu postępowania w przedmiocie wymeldowania wymienionej z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul.

L. S. [...] w R., jako słuszną i zasadną, należało utrzymać w mocy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca (art. 27 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności). Tym samym J. J. Ł. obowiązana jest zameldować się na pobyt stały lub czasowy, zgodnie z charakterem swojego pobytu, w miejscu, w którym faktycznie zamieszkuje.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. [...] sierpnia 2023 r. złożyły M. B.-[...] i A. J. ( dalej jako :" skarżące")

Wobec zaskarżonej decyzji skarżące podniosły następujące zarzuty:

I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na

wynik sprawy, w postaci obrazy

1/ art. 138 § 1 w zw. z art. 105 § 1 KPA przez błędne stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w sprawie, w której nie ustalono, by J.

Ł. zamieszkała na stałe pod innym adresem, a wręcz przeciwnie- dotychczas zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności notatka Komendy Miejskiej Policji

w R. z [...].05.2023 r., stwierdza, że J. Ł. "nie potrafiła wskazać, gdzie obecnie będzie przebywała", co koresponduje z treścią protokołu z dnia [...].05.2023 r. przesłuchania J. Ł. w charakterze strony w którym podany jest jako jej adres zameldowania adres ul. S. [...] m. [...] w R. (druga linijka), a pouczona o treści art., 41 KPA nie podaje aktualnego innego adresu zamieszkania; J. Ł. wskazuje jedynie adres syna jako adres do doręczeń, zatrzymuje klucze do lokalu na ul. S. [...] m. [...], nie wyjaśnia ponadto żadnych okoliczności sprawy, które pozwoliłyby na przyjęcie tezy, iż opuściła lokal na ul. S. [...] m. [...] w sposób trwały

2/ art. 15 KPA poprzez ograniczenie się Organu II instancji jedynie do weryfikacji faktu czynności technicznej wymeldowania się J. Ł. oraz weryfikacji pod tym kątem wydanej decyzji Organu I instancji, z pominięciem ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w wyniku powtórnego postępowania wyjaśniającego w oparciu

o całokształt materiału dowodowego, co wynika z fragmentu uzasadnienia na str. 3: "Skoro J. Ł. podjęła decyzję o wymeldowaniu się z dotychczasowego miejsca pobytu stałego (...) decyzję o umorzeniu (..) jako słuszną i zasadną należało utrzymać w mocy",

3/ art. 10 ust. 1 i § 3 KPA w zw. z art. 107 § 3 KPA przez nieodniesienie się do zarzutu całkowitego pominięcia udziału Skarżących (właścicielek mieszkania)

niezawiadomienie ich o czynności przesłuchania J. Ł. wezwanej przez Organ telefonicznie i zapowiedzianym przez nią stawieniu się w Urzędzie Miasta R. celem samowymeldowania, co jest absolutnie niezrozumiałe i stronnicze,

biorąc od uwagę wcześniejszy etap pisemnego powiadamiania o czynnościach (wizja lokalna, przesłuchanie świadków) oraz deklaracje przez Organ I instancji, iż będzie informował pisemnie strony o każdej czynności podjętej przez Organ oraz umożliwiał

im wypowiedzenie się ( pismo z upoważnienia Prezydenta Miasta R. z

[...].02.2023 r.),

4/ art. 10 ust. 1 KPA w zw. z art. 107 § 3 KPA poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji,

5/ art. 107 § 3 KPA uzasadnienie prawne w oparciu o wyrok NSA z 4.09.2019 r. II OSK 2427/1 7 który zapadł w całkiem odmiennych okolicznościach, w których to lokatorka zameldowała się na pobyt stały w innym miejscu zamieszkania i okoliczność opuszczenia poprzedniego miejsca zamieszkania nie budziła wątpliwości i w którym to zasadne było umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ

z urzędu, do przedmiotowej sprawy zakwalifikowanej jako wszczętej na wniosek, w której J. Ł. "nie potrafi wskazać miejsca w którym będzie przebywała", a organ bezkrytycznie przyjmuje formularz o wymeldowaniu, nie ustala istotnych okoliczności jak trwałość i dobrowolność opuszczenia miejsca pobytu i umarza postępowanie bez analizy dowodów,

6/ art. 7,8, 10, 77 § 1,2 i 4 KPA przez brak wydania decyzji merytorycznej, nieustalenie prawdy obiektywnej, brak pogłębiania zaufania do administracji publicznej, uniemożliwienie udziału właścicielkom lokalu przy jedynym i kluczowym przesłuchaniu Pani J. Ł. dnia [...].05.2023 r., oraz uniemożliwienie im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów, w tym A. J. odnośnie przesłuchania świadka J. S. pod jej nieobecność, pominięcie dowodów i oświadczeń Skarżących o zatrzymaniu kluczy przez nieuprawnioną lokatorkę oraz o niepewności odnośnie opróżnienia przez J. Ł. lokalu, wreszcie zaniechanie przez Organ wszechstronnej oceny dowodów i ustalenia stanu faktycznego w uzasadnieniu do decyzji merytorycznej, która powinna zostać wydana,

7/ 107 § 3 KPA przez lakoniczne uzasadnienie decyzji umarzającej postępowanie administracyjne,

8/ art. 75 § 1 KPA i art. 78 §1 KPA przez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania J. Ł. na podane w pkt 1-4 odwołania istotne dla sprawy okoliczności,

mimo zaistnienia ku temu okazji po pół roku bezskutecznego wzywania J. Ł. przez Urząd Miasta R. do wyjaśnień,

9/ art. 79 § 1 przez zaniechanie powiadomienia właścicielek lokalu o terminie przesłuchania Pani J. Ł. i uniemożliwienie im udziału przy przeprowadzeniu tego dowodu,

10/ art. 79 § 2 uniemożliwienie właścicielkom zadawania pytań Pani J.

Ł. przy przeprowadzeniu dowodu,

11/ art. 86 KPA nieprzesłuchanie Pani J. Ł. jako strony na okoliczności istotne, które pozostały nie wyjaśnione (m.in. zamiar opuszczenia na trwale lokalu, zamiar zogniskowania centrum życiowego w innym miejscu, sprzeczne i pozorne działania, np. zatrzymanie kluczy, obiektywna niepewność co do pozostawienia przez nią lub zabrania z lokalu rzeczy osobistych),

12/ art. 14 § law zw. z art. 12 KPA przez zaniechanie utrwalenia próby kontaktu telefonicznego z Panią J. Ł. do [...].05.2023 r., mimo podania strony w

dniu [...].01.2023 r. oraz wniosku podczas wizji [...].03.2023 r. i dokonanie go dopiero po kolejnym żądaniu zgłoszonym do protokołu w dniu [...].05.2023 r.,

13/ art. 14 § law zw. z art. 8 KPA przez zaniechanie opatrzenia notatki wewnętrznej o zbrakowaniu za zgodą Państwowego Archiwum wniosku o zameldowanie J.Ł. z 2016 r. przez osobę zatrudnioną w Urzędzie Miasta R. pieczątką archiwisty lub Archiwum Zakładowego,

14/ art. 88 w zw. z art. 12 KPA przez niedyscyplinowanie niestawiających się na wezwanie prawidłowo powiadomionych świadków, co spowodowało przewlekłość postępowania,

II/ naruszenie prawa materialnego

1) art. 15 ust. 2 o ewidencji ludności przez brak wydania decyzji merytorycznej pozytywnej lub odmownej o wymeldowaniu Pani J. Ł. z lokalu na S. [...] m [...] w R. przez jego niezastosowanie,

2) art. 31 ustawy o ewidencji ludności przez niezastosowanie i brak wydania

decyzji na tej podstawie, gdy dane zgłoszone we wniosku o wymeldowanie budzą wątpliwości,

3) art. 28 ust. 4 przez błędną interpretację, w której pominięto przy kwalifikacji pobytu stałego dorobek orzeczniczy, ograniczając znaczenie "pobytu stałego"

do samego faktu zamieszkiwania w lokalu w oderwaniu od koncentracji interesów życiowych, a także z oderwaniu od pojęcia wypracowanego w orzecznictwie "opuszczenia miejsca pobytu" co stanowi zawężenie przedmiotu niniejszej sprawy administracyjnej, która powinna uwzględniać również interes prawny Skarżących do decyzji merytorycznej.

We wnioskach skarżące zgłosiły żądanie:

1/ na podstawie art. 145 p.p.s.a. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu wskazanych naruszeń prawa materialnego oraz postępowania, które miały istotny wpływ na wynik postępowania,

2/ na podstawie art. 135 p.p.s.a. o usunięcie naruszeń prawa w stosunku do aktów prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga,

3/ na podstawie art. 200 ppsa zasądzenie na rzecz Skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżące przedstawiły argumentację sprowadzającą się do wyeksponowania okoliczności braku wyjaśnienia pozostałych zagadnień związanych

z postępowaniem o wymeldowanie dotyczących pozostawienia rzeczy w lokalu oraz zatrzymania kluczy do ww. mieszkania, a ponadto braku wyjaśnienia okoliczności nowego miejsca pobytu co do którego J. Ł. "nie potrafi wskazać miejsca

w którym będzie przebywała", a organ bezkrytycznie przyjmuje formularz o wymeldowaniu, nie ustala istotnych okoliczności jak trwałość i dobrowolność opuszczenia miejsca pobytu i umarza postępowanie bez analizy całokształtu dowodów

i zaistniałych wątpliwości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne

sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) wynika, że uwzględnienie skargi przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Sąd podzielił stanowisko organów administracji, które orzekały w rozpoznawanej sprawie, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania J. Ł. z pobytu stałego z lokalu w R. ul. S. [...] m[...], bowiem w sprawie wystąpiły przesłanki do umorzenia postępowania

na podstawie art. 105§1 kpa.

Stosownie do treści stanowiącego podstawę wydanych w niniejszej sprawie decyzji

art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się

bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji

załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Z taką sytuacją mieliśmy

do czynienia w przedmiotowej sprawie. Należy bowiem mieć na uwadze, że w postępowaniu, którego przedmiotem jest wymeldowanie, przedmiotem rozstrzygnięcia jest ocena, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnił obowiązku wymeldowania (art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, Dz.U.

z 2016 r., poz. 722 ze zm.). W przypadku spełnienia ww. przesłanek organ wydaje decyzję o wymeldowaniu takiej osoby. W sytuacji zatem, gdy osoba, której dotyczy postępowanie w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, sama wymelduje

się z tego miejsca, to z chwilą dokonania tej czynności prowadzone z urzędu postępowanie o wymeldowanie staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Brak jest bowiem stanu faktycznego sprawy, który podlegałby uregulowaniu

przez organ administracji w drodze decyzji.

W rozpoznawanej sprawie organy bezspornie ustaliły, że J. J. Ł. złożyła [...] maja 2023 r. w Urzędzie Miejskim w R. prawidłowo wypełniony formularz "Zgłoszenie wymeldowania z miejsca pobytu stałego" i w tym dniu

czynnością materialno-techniczną została wymeldowana z pobytu stałego w lokalu nr

1 przy ul. L. S. [...] w R.. Powyższe skutkowało

bezprzedmiotowością prowadzonego przez Prezydenta Miasta R.

postępowania o wymeldowanie wymienionej z miejsca pobytu stałego. Należy bowiem mieć na uwadze, że w postępowaniu o wymeldowanie przedmiotem rozstrzygnięcia

jest ocena, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się (art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności - dalej: ustawa o ewidencji ludności). W przypadku spełnienia ww. przesłanek organ wydaje decyzję o wymeldowaniu takiej osoby. Natomiast gdy osoba, której dotyczy postępowanie w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, sama wymelduje

się z tego miejsca, to z chwilą dokonania tej czynności prowadzone postępowanie o wymeldowanie staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu z chwilą złożenia przez J. J. Ł. w Urzędzie Miejskim w R. prawidłowo wypełnionego formularza "Zgłoszenie wymeldowania z

miejsca pobytu stałego", tj. [...] maja 2023 r. utracił moc meldunek na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. L. S. [...] w R., zatem przestał istnieć przedmiot postępowania o jej wymeldowanie. Jednocześnie Sąd stwierdza, że w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym zasadne było umorzenie postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy samo uprzednie opuszczenie przez J. J. Ł. omawianego lokalu miało charakter trwały i dobrowolny czy też nie.

Stosownie do treści art. 28 ust. 4 ustawy o ewidencji ludności zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym jest zameldowana.

Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że postępowanie administracyjne w sprawie o wymeldowanie/zameldowanie ma charakter jedynie ewidencyjno-rejestrowe, gdyż

służy wyłącznie rejestracji stanu faktycznego, a nie prawnego i nie ma wobec tego żadnego związku z ustalaniem prawa do lokalu, jego wykonywaniem ani tym bardziej nie dotyczy uprawnień w zakresie ich przyznawania czy pozbawiania.

Stąd, w ocenie Sądu, jako niezasadne należy uznać zarzuty skargi naruszenia przepisów prawa materialnego, określonych w tej części skargi przepisów ustawy o ewidencji ludności. Słusznie oceniły organy, że dane gromadzone w ewidencji ludności powinny zatem potwierdzać faktyczne miejsce zamieszkania osoby przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a nie odnosić się do jej planowanego miejsca zamieszkania. Tego rodzaju okoliczności nie pozostają w zakresie postępowania o wymeldowanie.

Postępowanie w sprawie o wymeldowanie nie wkracza w sferę stosunków cywilnoprawnych, a jego celem, z uwagi na swój ewidencyjny charakter, jest odzwierciedlenie rzeczywistego stanu – faktycznego miejsca pobytu oznaczonej

osoby. Ma wyłącznie charakter porządkowy i nie jest formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu (por. wyrok WSA w Krakowie z 26 stycznia 2017 r., III SA/Kr 1095/16; wyrok WSA w Poznaniu z 30 marca 2017 r., IV SA/Po 1033/16; wyrok WSA

w Kielcach z 12 kwietnia 2017 r., II SA/Ke 69/17).

Sąd stwierdza także, że w zakresie tego rodzaju postępowania nie mieszczą się zagadnienia związane z ustalaniem prawa do lokalu, jego wykonywaniem ani tym bardziej

nie dotyczy uprawnień w zakresie ich przyznawania czy pozbawiania, tj. cały zakres praw i obowiązków z zakresu prawa cywilnego. Stąd kwestie dot. zatrzymania kluczy do mieszkania, pozostawienia w nim rzeczy mają charakter cywilny i pozostają bez znaczenia dla wyniku postępowania administracyjnego.

Jako niezasadne Sąd potraktował zarzuty naruszenia przepisów postępowania podniesione w skardze, bowiem wbrew twierdzeniom skarżących organy przeprowadziły postępowanie z zachowaniem wymogów postępowania administracyjnego, a jego wyniki zostały przedstawione w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu, w szczególności dotyczy to decyzji Wojewody Mazowieckiego.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako

niezasadną oddalił.