Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - postanawia - przyznać adwokat K. R. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał K. Z. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] jako zastępcę prawnego dla skarżącej wyznaczyła adwokat K. R.

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2016 r. tut. Sąd oddalił skargę K. Z., przyznając jednocześnie reprezentującej ją adwokat kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów udzielonej stronie pomocy prawnej.

W terminie do zaskarżenia powyższego orzeczenia adwokat K. R. zawiadomiła Sąd, że nie stwierdziła podstaw do wniesienia imieniem K. Z. skargi kasacyjnej, wnosząc równocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej w postaci stosownej opinii, której dowód nadania na adres strony skarżącej dołączyła do przedmiotowego pisma. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty zastępstwa adwokackiego z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Żądanie adwokat K. R. dotyczy przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu i przez nią nieopłaconej w jakiejkolwiek części. Przysługuje ono wyznaczonemu w ramach instytucji prawa pomocy adwokatowi na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm), zwanej następnie "P.p.s.a.". W zakresie zasad orzekania w tym przedmiocie powołany przepis odsyła do unormowań rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016r. Akt ten zawiera jednak w § 22 wskazanie, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęte jeszcze pod rządem poprzednio obowiązującego aktu tzn. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływanego dalej jako "rozporządzenie z 2002 r.". Nie doszło zaś do uruchomienia kolejnej instancji sądowej i dlatego do rozpoznania niniejszego wniosku znajdują zastosowanie regulacje rozporządzenia z 2002 r.

W świetle § 19 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują o_@POCZ@__@KON@ płatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie jest to kwota 240 zł zgodnie z lit. c), przy czym nie mniej niż 120 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę przyznano wnioskodawcy – adwokat K. R. kwotę 120 zł, która następnie - zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia - została powiększona o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług (aktualnie wynosi ona 23 %). Tym samym łączna kwota przyznana pełnomocnikowi skarżącej to 147,60 zł.

Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z 2002 r.