Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od uchwały w sprawie ustalenia wyniku egzaminu konkursowego na aplikację notarialną oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Minister Sprawiedliwości stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Z. B., skarżącego w niniejszej sprawie, od uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Komisji Egzaminacyjnej do spraw aplikacji notarialnej na obszarze właściwości Izby Notarialnej w [...].

Postanowienie zostało wydane w poniższym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] czerwca 2007 r. Z. B. przystąpił do egzaminu konkursowego na aplikację notarialną przed Komisją Egzaminacyjną ds. aplikacji notarialnej na obszarze właściwości Izby Notarialnej w [...].

Uchwałą tej Komisji nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. wynik egzaminu został ustalony na 157 punktów. Odpis uchwały został doręczony skarżącemu 11 lipca 2007 r. W uchwale skarżący został prawidłowo pouczony o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania.

Z. B. złożył odwołanie w dniu 6 sierpnia 2007 r. (data nadania). W odwołaniu podniósł, że pragnie kontynuować aplikację notarialną i prosi o przyjęcie na tę aplikację w drodze wyjątku.

Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Minister Sprawiedliwości działając na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminu do wniesienia odwołania od uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Komisji Egzaminacyjnej ds. aplikacji notarialnej na obszarze właściwości Izby Notarialnej w [...]. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie winno być wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Uchwała nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. została doręczona Z. B. w dniu [...] lipca 2007 r. a zatem ostatnim dniem do skutecznego wniesienia odwołania był dzień 25 lipca 2007 r. Odwołanie zostało wniesione 6 sierpnia 2007 r. tj. z uchybieniem 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Minister Sprawiedliwości sprostował z urzędu oczywiste błędy pisarskie zaistniałe w treści ww. postanowienia w ten sposób, że: na pierwszej stronie tego postanowienia zamiast słów "157 (sto pięćdziesiąt) punktów" wpisał "157 (sto pięćdziesiąt siedem) punktów", na stronie pierwszej i drugiej cyt. postanowienia zamiast słów [...] wpisał [...]. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] października 2007 r. stwierdzono, że w postanowieniu z dnia [...] października 2007 r. popełniono oczywisty błąd pisarski podając w nawiasie jako liczbę punktów "sto pięćdziesiąt" zamiast "sto pięćdziesiąt siedem" oraz omyłkowo imię skarżącego [...] zamieniono na [...].

Postanowienie z dnia [...] października 2007 r. zostało skarżącemu doręczone. Skarżący nie złożył środka odwoławczego od tego postanowienia.

Skarżący złożył jednak skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2007 r. wnosząc o przyjęcie odwołania od uchwały nr [...] w całości. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że odwołanie złożył w terminie i prosi o przesłanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przez niego uchwały, jako dowód, a w przeciwnym wypadku o przywrócenie terminu odwołania. Nadto podniósł, że może Z. B. czegoś niedopełnił, ale on nazywa się Z. B..

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o oddalenie skargi. W związku z wnioskiem zawartym w skardze Minister Sprawiedliwości wydał w dniu [...] listopada 2007 r. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a.).

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Treść pisma procesowego zatytułowanego skarga obejmuje żądanie przyjęcia odwołania od ww. uchwały w całości wraz z twierdzeniem, że zostało ono złożone w ustawowym terminie i zarzutem, iż w postanowieniu z dnia [...] października 2007 r. organ nie wskazał przy nazwisku B. jego imienia tylko imię Z.. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżący wniósł o przyjęcie skargi i "oddalenie" postanowienia z dnia [...] października 2007 r., a na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym poparł skargę podtrzymując twierdzenie o złożeniu odwołania w terminie.

Zatem chociaż w ww. piśmie jest również mowa o wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (w przypadku, gdyby organ nie uczynił zadość jego prośbie o przesłanie mu jako dowodu zwrotnego poświadczenia odbioru przez niego ww. uchwały) to istotą pisma jest żądanie uchylenia ww. postanowienia w zw. z przekonaniem skarżącego o jego wadliwości.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż ww. pismo zgodnie z jego tytułem jest skargą na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2007 r. podlegającą, zgodnie z przepisami ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową).

Rzeczą Sądu była zatem kontrola zgodności z prawem ww. zaskarżonego postanowienia nie zaś ocena, czy w sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu wniesienia odwołania. Podnieść zatem należy, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej – w tym przypadku wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania. Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie i w zależności od wyniku tego badania rozpoznać odwołanie bądź wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a. stanowiącym, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu wniesienia odwołania, chyba że w odwołaniu zawarta jest prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W takim przypadku postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy może wydać dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu prośby strony o przywrócenie terminu. Takiej prośby skarżący ani w odwołaniu ani też wraz z odwołaniem nie złożył. W odwołaniu stwierdził tylko, że prosi o przyjęcie na aplikację w drodze wyjątku. Organ zastosował zatem powołany przepis uznając, iż skarżący uchybił terminowi wniesienia odwołania, bo ww. uchwała została mu doręczona w dniu 11 lipca 2007 r., zaś odwołanie zostało złożone dopiero w dniu 6 sierpnia 2007 r. (data nadania). Zaistniały stan rzeczy potwierdza trafność ustaleń organu i zastosowania w sprawie cytowanego przepisu. Skarżący chociaż twierdzi, że odwołanie wniósł w terminie to bliżej tego twierdzenia nie uzasadnia i nie kwestionuje ani ustalonej przez organ daty doręczenia mu ww. uchwały ani też daty nadania odwołania w urzędzie pocztowym zaś ustalenia organu w tym zakresie znajdują uzasadnienie w dokumentach znajdujących się w aktach (odpowiedź na reklamację dot. potwierdzenia odbioru ww. uchwały, koperta ze stemplem pocztowym, w której skarżący przesłał odwołanie). Skoro zatem ww. uchwała została skarżącemu doręczona w dniu 11 lipca 2007 r., to, jak wskazał organ termin wniesienia odwołania, 14-dniowy zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., upływał z dniem 25 sierpnia 2007 r., a w tym terminie skarżący odwołania nie wniósł. Nadał je bowiem w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 6 sierpnia 2007 r.

W tym stanie rzeczy organ zasadnie uznał, iż skarżący uchybił terminowi wniesienia odwołania co skutkuje postanowieniem wydanym w trybie art. 134 k.p.a.

Organ, wprawdzie na co zwraca uwagę skarżący, jako imię skarżącego podał Z. a nie Z. Ta jednak okoliczność nie może skutkować uwzględnieniem skargi. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia powołano bowiem uchwałę nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., która, co bezsporne, dotyczy skarżącego. Z uchwały tej wynika bowiem wprost, iż tą uchwałą ustalony został wynik egzaminu Z. B. czyli skarżącego (a nie Z. B.). Nie ma również wątpliwości co do tego, iż odwołanie, o którym mowa w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] października 2007 r. także jest odwołaniem wniesionym w dniu 6 sierpnia 2007 r. przez Z. B..

W tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości okoliczność, iż postanowienie zostało wydane w sprawie skarżącego i na podstawie jego akt osobowych, a błąd co do imienia skarżącego jest skutkiem oczywistej pomyłki. Tak też uznał organ i postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. pomyłkę sprostował a skarżący w przewidzianym prawem trybie ww. postanowienia nie podważał. Jest ono zatem prawomocne.

W świetle powyższego przyjąć należy, iż organ zasadnie, wobec uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zastosował art. 134 k.p.a. chociaż w zaistniałym stanie rzeczy zbędnie w osnowie postanowienia przywołał w całości brzmienie powołanego przepisu – zdanie pierwsze.

W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.