III SA/Łd 298/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-07-13	
Data wpływu	2016-04-21	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Ewa Alberciak /przewodniczący/
Krzysztof Szczygielski /sprawozdawca/
Monika Krzyżaniak	
Symbol z opisem	6331 Zasiłek dla bezrobotnych	
Hasła tematyczne	Inne	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2015 nr 0 poz 149; art. 9 ust. 1; Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
Dz.U.UE.L 2004 nr 166 poz 1; art. 64; Rozporządzenie  Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia  społecznego (Tekst mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii).	
Sentencja
Dnia 13 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 roku sprawy ze skargi B. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie utraty prawa do zasiłku transferowego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 z późn zm.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 pkt 2, art. 8 ust. 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz § 2 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1189), § 2 ust. 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty przez B.O. prawa do zasiłku transferowego od dnia 9 lutego 2016 r. oraz umorzył w całości postępowanie przed organem I instancji w sprawie zakończonej powyższą decyzją administracyjną.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 5 stycznia 2016 r. B.O. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w P., celem dokonania rejestracji jako osoba poszukująca pracy z transferem zasiłku dla bezrobotnych. B.O. w tym dniu złożył stosowne oświadczenie dla osób z transferem z EUIEOG i Szwajcarii oraz oświadczenie poszukującego pracy (z transferem zasiłku).

Następnie w dniu 8 stycznia 2016 r. otrzymał za pokwitowaniem informację dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako poszukujący pracy transferujący zasiłek dla bezrobotnych oraz zaświadczenie z dnia 8 stycznia 2016 r. nr [...] potwierdzające rejestrację jako poszukującego pracy od dnia 5 stycznia 2016 r. do dnia zakończenia transferu zasiłku.

B.O. w dniu 8 lutego 2016 r. złożył oświadczenie, w którym potwierdził, że pozostaje w Polsce i nie zamierza wracać do Holandii oraz przedłożył zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA potwierdzające niezdolność do pracy od dnia 27 stycznia 2016 r. do dnia 13 marca 2016 r.

Mając na uwadze powyższe, organ I instancji wydał w dniu [...] decyzję nr [...] o utracie przez B.O. prawa do zasiłku transferowego od dnia 9 lutego 2016 r. B.O. złożył odwołanie od ww. decyzji do Wojewody [...]. W odwołaniu skarżący opisał przebieg rejestracji w Urzędzie Pracy i wniósł o wypłatę zaległego zasiłku transferowego za okres od 8 stycznia 2016 r. do 8 lutego 2016 r. Ponadto wniósł o objęcie go ubezpieczeniem zdrowotnym na wypadek leczenia lub pobytu w szpitalu. Skarżącego podnosi, że Urząd Pracy celowo przyczynił się do przedawnienia jego zasiłku transferowego.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił w całości ww. decyzję oraz umorzył w całości postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do zadań wojewody należy realizacja zadań organu wyższego stopnia w postępowaniu administracyjnym w sprawach dotyczących świadczeń z tytułu bezrobocia. Przepis art. 10 ust. 7 ww. ustawy stanowi, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) organem właściwym jest starosta;

2) organem wyższego stopnia jest wojewoda.

Przedmiotem decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...]' jest utrata przez B.O. prawa do zasiłku transferowego od dnia 9 lutego 2016 r. z powodu upływu okresu jego pobierania. Zasady nabycia i utraty statusu bezrobotnego określone są w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 z późno zm.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób. Rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień.

Stosownie do treści art. 33 ust. 5 ww. ustawy Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb rejestracji i sposób prowadzenia rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy, zakresy informacji niezbędnych do rejestracji oraz informacji gromadzonych o osobach zarejestrowanych, a także dokumenty niezbędne do ustalenia statusu i uprawnień rejestrowanych osób oraz treść oświadczenia o prawdziwości danych składanego przez bezrobotnego lub poszukującego pracy pod rygorem odpowiedzialności karnej, mając na względzie pozyskanie wszystkich koniecznych informacji mających wpływ na uprawnienia rejestrowanych osób.

W myśl § 2 ust. 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) osoba, o której mowa w art. 69 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 28 z 30.01.1997, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 3, str. 3, z późno zm.), lub w art. 64 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późno zm.), przyjeżdżająca do Rzeczypospolitej Polskiej w celu poszukiwania pracy, zwana dalej "osobą transferującą zasiłek dla bezrobotnych z innego państwa", może być zarejestrowana jako poszukująca pracy tylko w jednym, właściwym powiatowym urzędzie pracy. Osoba transferująca zasiłek dla bezrobotnych z innego państwa, ubiegająca się o zarejestrowanie jako poszukujący pracy w trybie określonym w § 2 ust. 2 pkt 1 w wyjątkowych przypadkach wynikających z obiektywnych okoliczności lub przeszkód uniemożliwiających rejestrację we właściwym powiatowym urzędzie pracy w terminie wyznaczonym przez instytucję właściwą, może przed zgłoszeniem się we właściwym powiatowym urzędzie pracy zgłosić się do właściwego wojewódzkiego urzędu pracy i przekazać pracownikowi wojewódzkiego urzędu pracy dane, o których mowa w § 5 ust. 6 pkt 1 i 2 oraz 4-22, numer PESEL, o ile posiada, a także informacje o statusie, o którym mowa wart. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-g ij-l oraz pkt 3 i 4 ustawy.

Z kolei zgodnie z § 2 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1189) w przypadku gdy bezrobotny zarejestrowany w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie określonym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c ustawy oświadczy, że zachowuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawo do zasiłku dla bezrobotnych nabyte w państwie rejestracji jako bezrobotny, starosta rejestruje takiego bezrobotnego jako poszukującego pracy. Powiatowy urząd pracy niezwłocznie przekazuje do wojewódzkiego urzędu pracy oświadczenie bezrobotnego, złożone przez niego dokumenty oraz dane, o których mowa w ust. 4. Natomiast w przypadku, o którym mowa w ust. 5, wojewódzki urząd pracy niezwłocznie po wykonaniu obowiązków określonych w art. 55 ust. 4 zdanie pierwsze

rozporządzenia 987/2009 przekazuje do powiatowego urzędu pracy informację wskazującą okres, w którym bezrobotny, zarejestrowany w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie określonym wart. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c ustawy, zachowuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawo do zasiłku dla bezrobotnych nabyte w państwie rejestracji jako bezrobotny. W okresie wskazanym przez wojewódzki urząd pracy do bezrobotnego, zarejestrowanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie określonym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c ustawy, stosuje się, zgodnie z art. 55 ust. 5 rozporządzenia 987/2009, art. 33 ust. 3 ustawy.

Zgromadzony materiał dowodowy potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości, iż B.O. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] stosowne oświadczenie dla osób z transferem z EU/EOG i Szwajcarii. Wobec powyższego Starosta [...] wydał zaświadczenie z dnia 8 stycznia 2016 r. nr [...] potwierdzające rejestrację skarżącego jako poszukującego pracy od 5 stycznia 2016 r. do dnia zakończenia transferu zasiłku.

Ponadto B.O. w dniu 8 lutego 2016 r. złożył oświadczenie, w którym potwierdził, że pozostaje w Polsce i nie zamierza wracać do Holandii oraz przedłożył zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA potwierdzające niezdolność do pracy od dnia 27 stycznia 2016 r. do dnia 13.03.2016 r. Mając na uwadze powyższe, Starosta [...] wydał w dniu [...]. decyzję nr [...] o utracie przez B.O. prawa do zasiłku transferowanego od dnia 9 lutego 2016 r. W podstawie prawnej organ I instancji powołał się na art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w związku z art. 73 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W ocenie Wojewody [...] brak było podstaw do wydania przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty przez B.O. prawa do zasiłku transferowanego od dnia 9 lutego 2016 r. na podstawie przepisów art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 73 ust. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ww. ustawy do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy należy m. in.: wydawanie decyzji o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń niewynikających z zawartych umów.

Organ odwoławczy zwrócił jednakże uwagę, że Starosta [...] nie był organem właściwym do orzekania o utracie prawa do zasiłku transferowanego dla bezrobotnych, gdyż zasiłek dla bezrobotnych został przyznany przez instytucję właściwą w państwie, z którego został transferowany zasiłek dla bezrobotnego., Prawo do ustalenia uprawnień zasiłkowych skarżącego przysługiwało instytucji właściwej w państwie, z którego zasiłek został transferowany.

W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie, które prowadził organ I instancji dotyczące utraty przez B.O. prawa do zasiłku transferowego od dnia 9 lutego 2016 r. z powodu upływu jego pobierania, zakończone decyzją z dnia [...] nr [...] było bezprzedmiotowe. Dlatego uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] i umorzył postępowanie prowadzone przez organ I instancji w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z treścią art. 105 § l k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Na powyższą decyzję B.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wniósł o przywrócenie mu przez PUP [...] ubezpieczenia zdrowotnego od 5 stycznia 2016 r., wypłacenie zasiłku transferowego za okres od 8 stycznia do 8 lutego 2016 r. oraz wypłatę zasiłku chorobowego za okres od 27 stycznia do 13 marca 2016 r. Wniósł o zwolnienie go z kosztów sądowych i przyznanie obrońcy z urzędu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi umorzył postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a ), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając niniejszą skargę stwierdził, że Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez B.O. prawa do zasiłku transferowego od dnia 9 lutego 2016 r. z powodu upływu okresu jego pobierania. Jako podstawę wydanego orzeczenia wskazał art. 9 ust. 1 pkt 14 lit b. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 149) do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy należy wydawanie decyzji o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń niewynikających z zawartych umów.

W sprawie bezsporna pozostaje okoliczność, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako osoba poszukująca pracy transferująca zasiłek dla bezrobotnych, do którego prawo ustalone zostało przez właściwy organ w Holandii.

Uprawnienie do przekazania (transferu) do kraju, w którym poszukuje się pracy przewidziane jest w art. 64 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. UE.L. 2004.166.1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.). Zgodnie z tym przepisem bezrobotny w pełnym wymiarze, który spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo właściwego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania prawa do świadczeń i który udaje się do innego Państwa Członkowskiego w celu poszukiwania tam zatrudnienia, zachowuje prawo do tych świadczeń pieniężnych, na warunkach i w granicach niżej określonych:

a) przed swoim wyjazdem musi być zarejestrowany jako poszukujący pracy i pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia państwa właściwego, co najmniej przez cztery tygodnie od chwili utraty pracy. Jednakże właściwe urzędy lub instytucje mogą wyrazić zgodę na jego wyjazd przed upływem tego terminu;

b) musi zarejestrować się jako poszukujący pracy w urzędach zatrudnienia Państwa Członkowskiego, do którego się udaje, podporządkować się organizowanej przez nie procedurze kontroli oraz przestrzegać warunków określonych na podstawie ustawodawstwa tego państwa. Warunek ten uważa się za spełniony w odniesieniu do okresu poprzedzającego rejestrację, jeżeli zainteresowany dokona jej w ciągu siedmiu dni, licząc od dnia, w którym przestał pozostawać w dyspozycji urzędów zatrudnienia państwa, z którego wyjechał. W wyjątkowych przypadkach termin ten może być przedłużony przez właściwe urzędy lub instytucje;

c) prawo do świadczeń zachowywane jest przez okres trzech miesięcy, licząc od chwili, gdy zainteresowany przestał pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia Państwa Członkowskiego, które opuścił, przy czym łączny okres, przez który przyznawane są świadczenia, nie może przekraczać okresu udzielania świadczeń, do których był uprawniony na podstawie ustawodawstwa tego państwa. Termin trzech miesięcy może być przedłużony przez właściwe urzędy lub instytucje maksymalnie do sześciu miesięcy;

d) świadczenia są udzielane przez instytucję właściwą zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem i na jej własny koszt.

W ocenie Sądu Wojewoda [...] prawidłowo przyjął, iż Starosta [...] nie był organem właściwym do orzekania o utracie prawa do zasiłku transferowego.

Świadczenie to przyznane było skarżącemu przez właściwą instytucję innego państwa i nie było finansowane z Funduszu Pracy.

W świetle art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b starosta jest uprawniony do procedowania jedynie w zakresie świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy. Postępowanie prowadzone przez ten organ w zakresie utraty przez stronę zasiłku transferowego należy uznać za bezprzedmiotowe.

Decyzję dotyczącą utraty przez stronę prawa do zasiłku transferowego mogła wydać jedynie właściwa instytucja holenderska, na zasadach ustawodawstwa tego państwa finansującego świadczenie.

Zgodnie z powyższym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja uchylająca na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w całości decyzję organu I instancji i umarzająca w całości postępowanie przed tym organem wydana została prawidłowo.

Mając na względzie ww. okoliczności skargę należało oddalić.

EC