Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 3 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] stycznia 2020r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie ustalenia średniej ceny jednostek paliwa oddala skargę

W dniu 20 grudnia 2019 roku Rada Miejska w Wieleniu podjęła uchwałę nr 138/X/2019 w sprawie ustalenia średniej ceny jednostek paliwa w gminie Wieleń. Podstawą prawną wydanej uchwały był art. 39 a ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2019 r., poz.1148 ze zm.). Paragraf 3 uchwały zawierał zapis, iż uchwała obowiązuje od dnia podjęcia.

W dniu 28 stycznia 2020 r. Wojewoda Wielkopolski stwierdził nieważność uchwały ze względu na istotne naruszenie prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że uchwała jest aktem prawa miejscowego, a brak postanowienia

o ogłoszeniu uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego stanowi naruszenie art. 2 ust.1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r.- O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Podkreślono, że obowiązek ogłoszenia aktu prawa miejscowego jako warunek jego wejścia w życie ma swoje źródło w Konstytucji RP. Ponadto, zdaniem organu nadzoru, zgodnie z treścią art. 2 ust.1 ustawy- O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe. Uchwała jest aktem prawa miejscowego, bowiem znajdzie zastosowanie przy zawieraniu umowy o zwrot kosztów dowozu rodzica (opiekuna) osoby niepełnosprawnej. Zawiera więc ona normy o generalnym i abstrakcyjnym charakterze, obejmując swoimi postanowieniami sytuacje powtarzalne i regulując we wskazanym zakresie prawa i obowiązki podmiotów, które spełnią hipotezę norm zawartych w uchwale.

Burmistrz Wielenia wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wniosła o jego uchylenie podnosząc, że sporna uchwała nie jest aktem powszechnie obowiązującym na terenie gminy, nie nakłada żadnych nakazów ani zakazów i skierowana jest do określonego kręgu rodziców, tj. rodziców uczniów z niepełnosprawnościami. Uchwała znajdzie więc zastosowanie jedynie przy zawieraniu umów o zwrot kosztów dowozu dzieci z konkretnymi rodzicami, a nie wszystkimi dowożącymi, a koszt dowozu będzie obliczany indywidualnie.

Organ nadzoru w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlega oddaleniu.

Do zakresu kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego należą między innymi sprawy skarg organów jednostek samorządu terytorialnego na rozstrzygnięcia nadzorcze, o czym stanowi art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325.).

Skarga Gminy Wieleń została oparta na art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.; dalej powoływana jako u.s.g.). W świetle tej regulacji rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego

z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze – art. 98 ust. 3 u.s.g.

W świetle powyższego przede wszystkim stwierdzić należy, że Wojewoda Poznański wydał rozstrzygnięcie nadzorcze przed upływem 30 dni, od dnia doręczenia mu uchwały Rady Miejskiej w Wieleniu, co pozwoliło mu skorzystać z kompetencji do stwierdzenia jej nieważności – art. 93 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 u.s.g. Z kolei Rada Gminy w Wieleniu podjęła uchwałę o jakiej mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g., czyli uchwałę

w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze do sądu administracyjnego. Dodać też należy, że skargę Gminy Wieleń wniesiono w terminie do tego przewidzianym.

Podzielić należy stanowisko organu nadzoru, że sporna uchwała Rady Gminy

w Wieleniu zawiera normy o charakterze generalnym, bowiem ustalone/uchwalone ceny paliwa dotyczą każdego rodzica/opiekuna dziecka niepełnosprawnego, który korzysta

z transportu realizowanego przez gminę na mocy art. 32 ust.6 i art. 39 ust. 4 w zw. z art. 39a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. 2019, poz.1148 ze zm.). Przyznana przez ustawodawcę kompetencja do podjęcia przez radę gminy uchwały w sprawie określenia średniej ceny jednostek paliwa w roku szkolnym stanowi niezbędny warunek realizacji przez gminę obowiązku wynikającego z w/w przepisów. Uchwała taka nie ma zatem charakteru wewnętrznego i indywidualnego, bowiem określony w art. 93 a ust.2 ustawy - Prawo oświatowe wzór matematyczny umożliwia według zasad jednakowych dla wszystkich adresatów obliczenie rekompensaty przysługującej rodzicom, w przypadku, gdy to rodzice/opiekunowie zapewniają przewóz. Już w uzasadnieniu do zaskarżonej uchwały wskazano, że dotychczas

w gminie regulowano tę kwestie na mocy zarządzenia Burmistrza, ale nowelizacja przepisów ustawy - Prawo oświatowe wymusiła konieczność podjęcia uchwały uwzględniającej kalkulacje kosztów wg. wzoru matematycznego. Tym samym wobec każdego rodzica/opiekuna dziecka niepełnosprawnego stosuje się kwotę zwrotu obliczoną na podstawie identycznego wzoru matematycznego.

Uchwała taka zatem jest aktem prawa miejscowego o charakterze wykonawczym, wydanym celem uszczegółowienia regulacji ustawowej i ma za zadanie uregulowanie zagadnienia natury technicznej tj. przyporządkowania do uniwersalnego wzoru matematycznego określonej ceny paliwa przy uwzględnieniu specyfiki lokalnej obszaru, na którym uchwala się wysokość tych cen.

Należy zgodzić się z tym, że uchwała adresowana jest do określonego kręgu rodziców/opiekunów, którzy dowożą dzieci z niepełnosprawnościami do szkoły i

w odniesieniu do wszystkich tych osób znajdą zastosowanie przepisy uchwały jako konsekwencji zapisu ustawy i to w sposób identyczny, bo na podstawie uniwersalnego wzoru. Przelicznik wzoru w oparciu o cenę paliwa ma zastosowanie do sytuacji, w której znaleźli się wszyscy rodzice/opiekunowie dzieci z niepełnosprawnościami, którzy dowożą dzieci do szkoły. Dopiero zawarcie umowy jest aktem indywidualnym, zrealizowanym w następstwie wydanej uchwały. Wbrew zarzutowi skargi fakt, że umowa taka podpisana zostaje raz w roku nie oznacza, że uchwała dotyczy jednostkowego zdarzenia, bowiem wobec wyżej wskazanych adresatów nastąpi wielokrotne jej zastosowanie.

Tym samym przyjąć należy, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego i podlega publikacji zgodnie z art. 4 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. - O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. 2019, poz. 1461). W konsekwencji uchwała ta powinna wejść w życie po upływie 14 dni od daty jej ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Niespełnienie wymogów publikacji aktu prawa miejscowego wynikających z art. 4 oraz art. 13 pkt 2 w/w ustawy stanowi naruszenie prawa i powoduje, że uchwała nie nabywa mocy prawnej. Stąd też zgodzić należy się ze stanowiskiem zawartym w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewody Wielkopolskiego, że niespełnienie warunku publikacji przesądza o naruszeniu art.

2 ust.1 w zw. z art. 4 i art. 13 pkt 2 tej ustawy i powoduje jej nieważność.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.