W dniu [...] lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego wynosi ok. [...] - [...] zł. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. We wniosku skarżąca wymieniła ciążące na niej zobowiązania i stałe wydatki, do których zaliczyła m.in. alimenty na córkę, czynsz za mieszkanie, środki czystości czy wyżywienie.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej skarżącej należało uznać, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż uzyskuje niewielki dochód, który w całości przeznacza na swe bieżące utrzymanie, a więc nie miałaby z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania.
Zatem uiszczenie kosztów przez wnioskodawcę jest niemożliwe, gdyż nie mając środków na ich pokrycie zostałaby pozbawiona prawa do sądu, które jest zagwarantowane przez Konstytucję RP.
Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.
