Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska Asesor WSA Jacek Boratyn / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi spółki "A" Sp. z o. o. Sp. k. w R. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "[...]" oddala skargę.

Zarząd Województwa, po rozpoznaniu protestu "A" sp. z o.o. sp. k., z siedzibą

w R., zwanej dalej skarżącą, od negatywnej oceny formalnej złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", uchwałą z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], nie uwzględnił protestu.

Skarżąca, wnioskiem z dnia [...] marca 2016 r., zwróciła się do Zarządu Województwa (Instytucji Zarządzającej) o przyznanie jej dofinansowania na realizację projektu, pod nazwą "[...]", w ramach Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4. 1 Dotacje bezpośrednie, typ projektu rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]. Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem [...], po czym numer ten zmieniono na [...].

Dokonując oceny wniosku skarżącej pod względem formalnym Zarząd Województwa, działający w charakterze Instytucji Zarządzającej, ocenił go negatywnie, o czym poinformował skarżącą pismem z dnia [...] lipca 2016 r., nr. [...]. Jak wynika z treści przedmiotowego pisma powodem negatywnej oceny formalnej było niespełnienie kryterium dopuszczającego standardowego – kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu. Organ uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie stwierdził, że zgodnie z § 2 ust. 6 pkt 7 Regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków [...] (zwanego dalej Regulaminem konkursu), wsparcia nie otrzymują projekty realizowane w zakresie ochrony zdrowia, przy czym pojęcie to należy rozumieć w szerokim znaczeniu, w związku z czym nie można go jednoznacznie utożsamiać z zapisami działu 86 Opieka zdrowotna Polskiej Klasyfikacji Działalności (stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) - Dz. U. Nr 251, poz. 1885 ze. zm.), które mogą stanowić w tym wypadku jedynie wskazówkę interpretacyjną.

Zarząd Województwa podkreślił, że z zakresu rzeczowego zgłoszonego do dofinansowania projektu wynika, że najważniejszym jego elementem będzie możliwość korzystania z usługi polegającej na kompleksowym postępowaniu w uelastycznieniu tkanek pochwy po porodzie, na co wskazuje zapis A.3 biznesplanu. Usługa ta obejmuje takie zabiegi jak laseroterapia, elektrostymulacja, a ponadto naukę napinania mięśni Kegla. W ocenie organu, właściwości wymienionych wyżej zabiegów przesądzają to, że projekt je obejmujący zależy zakwalifikować jako projekt z zakresu ochrony zdrowia.

Odnosząc się do cech wyżej wymienionych zabiegów Zarząd Województwa zaznaczył, że zabieg przy użyciu lasera stanowi jedną z najnowocześniejszych metod stosowanych w medycynie estetycznej, jest wykonywany przez lekarza, jako alternatywa chirurgicznego leczenia, a poprzedza go wykonanie szeregu badań i konsultacja ginekologiczna. W związku z tym nie może być on traktowany jako metoda kosmetyczna tkanek pochwy, jak to ujęła skarżąca w pkt B.1 biznesplanu, pomimo tego, że niewątpliwie wpływa na aspekt estetyki i komfortu i prowadzi do poprawy zdrowia.

Jeżeli chodzi natomiast o zabieg przy użyciu elektrostymulatora, to służy on do usprawnienia tkanek pochwy, a polega na wysyłaniu impulsów przez sondę, które powodują skurcze mięśni, co prowadzi do ich przerostu i zmniejszenia obwodu pochwy. Zabiegi tego rodzaju przeprowadzane są między innymi w szpitalach położniczych.

Zdaniem Zarządu Województwa zarówno zabieg laseroterapii jak

i elektrostymulacji służą poprawie (ochronie) zdrowia, niezależnie od tego, że skarżąca unika stosowanie tego terminu, posiłkując się takimi określeniami jak "dochodzenie do pełnej sprawności".

Pozostałe zabiegi, wchodzące w skład usługi kompleksowej, tj. nauka napinania mięśni Kegla, wsparcie aktywności ruchowej przez ćwiczenia, porady laktacyjne, porady dietetyczne i z zakresu opieki na dziećmi także, w ocenie organu, również służą działalności leczniczej.

Mając na uwadze fakt, że projekt zgłoszony przez skarżącą dotyczy działalności leczniczej Zarząd Województwa, powołując się na zapis § 5 ust. 3 pkt 4 Regulaminu, dokonał jego odrzucenia.

Protest od rozstrzygnięcia Zarządu Województwa złożyła skarżąca, domagając się weryfikacji dokonanej oceny jej projektu oraz zmiany podjętego rozstrzygnięcia, poprzez uwzględnienie protestu i skierowanie projektu do właściwego etapu oceny.

Zarząd Województwa, uchwałą z dnia [...] kwietnia 2017 r., nie uwzględnił protestu skarżącej. Organ nie podzielił twierdzeń zawartych w proteście, że określenie zakresu rzeczowego projektu w pierwszej kolejności winno zostać dokonane w oparciu o kod działalności PKD, której projekt będzie dotyczył, wskazany przez wnioskodawcę w formularzu wniosku (w niniejszym przypadku był to kod 96.04.Z – działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej). Jego zdaniem wskazanie przez skarżącą innej niż 86 pozycji PKD we wniosku nie przesądza o tym, że projekt w rzeczywistości jest z zakresu ochrony zdrowia. Decydujący w tym wypadku będzie bowiem raczej opis projektu i jego indywidualne właściwości.

Odnosząc się do zarzutu protestu, że dział 86 PKD zawiera także działalność fizjoterapeutyczną, a zakup potrzebnego do tej działalności sprzętu Instytucja Zarządzająca, w wydawanych przez siebie wyjaśnieniach zakwalifikowała jako podlegający dofinansowaniu organ stwierdził, że udzielając odpowiedzi na indywidualne zapytania, w trybie § 2 ust. 13 Regulaminu konkursu, w sposób wyraźny i precyzyjny stwierdziła, że z dofinansowania wykluczone są projekty z zakresu rehabilitacji, fizjoterapii, hydroterapii, masaży leczniczych, terapii ruchowej czy profilaktyki i promocji zdrowia, prowadzonej przez dietetyków. Dodatkowo organ zaznaczył, że skarżąca bezpodstawnie utożsamia działalność fizjoterapeutyczną z działalnością obiektów SPA, siłowni czy działalnością dotyczącą produkcji suplementów diety, które to aktywności nie są wykluczone z dofinansowania.

Analizując znaczenie terminu "ochrona zdrowia" Zarząd Województwa zwrócił uwagę, że wskazówkę interpretacyjną w tym zakresie winny stanowić nie przepisy aktów prawa czy stanowiska doktryny, ale raczej zapisy działu 86 PKD - Ochrona zdrowia. W tej materii organ zauważył, że w wymienionym wyżej dziale znajdują się podklasy: 86.90.A. – Działalność fizjoterapeutyczna oraz 86.90.E – Pozostała działalność związana z prowadzeniem profilaktyki i promocji zdrowia, prowadzona przez dietetyków i specjalistów promocji zdrowia.

Rozpatrując charakter planowanych do wdrożenie przez skarżącą usług, w oparciu o całokształt dokumentacji wniosku, a nie tylko wybiórcze jego elementy, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że z zapisów biznesplanu wynika, iż w wyniku realizacji projektu skarżąca będzie mogła udzielać wsparcia w dochodzeniu do zdrowia oraz oferować wsparcie z zakresu doradztwa i edukacji na temat możliwości żywienia matki karmiącej oraz dzieci w momencie wprowadzania innych pokarmów niż mleko matki. Wprowadzenie nowego produktu będzie obejmować usługi takie jak kompleksowe usługi mające na celu uelastycznienie tkanek pochwy po porodzie, pielęgnację blizny krocza lub blizny pooperacyjnej (po zabiegu cesarskiego cięcia), a także wspieranie aktywności poprzez ćwiczenia ułatwiające dochodzenie do pełnej sprawności (ćwiczenia relaksujące oraz niwelujące zmęczenie). Te ostatnie usługi, zdaniem organu, należy jednak traktować jako usługi wspomagające działalność z zakresu ochrony zdrowia kobiet i dzieci po porodzie, które w tym wypadku mają charakter usług głównych.

Ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w proteście, że usługa uelastycznienia tkanek pochwy stanowi usługę kosmetyczną, Zarząd Województwa stwierdził, że taka ocena jest nieuprawniona, o czym świadczy chociażby to, że czynności z tym związane muszą być poprzedzone konsultacją lekarską oraz szeregiem badań. W tym bowiem wypadku mamy do czynienia nie z zabiegiem kosmetycznym, ale zabiegiem z zakresu ginekologii estetycznej.

Niezależnie od powyższego Instytucja Zarządzająca zauważyła, że działania z zakresu opieki okołoporodowej, sprawowanej nad kobietą w okresie połogu oraz opieki nad noworodkiem objęte są opieką medyczną, a jej poszczególne elementy zostały sprecyzowane przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2012 r. w sprawie standardów postępowania medycznego przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem (Dz. U. z 2016 r. poz. 1132, zwanego dalej rozporządzeniem z 2012 r.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638 ze. zm., zwanej dalej ustawą o działalności leczniczej). Zapisy części XIV załącznika (pkt 4 ppkt 4) do rozporządzenia z 2012 r. wskazują zaś, że w ramach opieki medycznej udzielane jest wsparcie z zakresu opieki nad noworodkami, obejmujące między innymi odżywianie, tj. określenie rodzaju pokarmu, techniki i sposoby karmienia itd. Z kolei w pkt 10 wspomnianego wyżej załącznika do rozporządzenia z 2012 r. wyszczególniono jeszcze szereg innych elementów wsparcia, takich jak udzielanie porad, wskazówek, zdejmowanie szwów, realizację działań pielęgnacyjno-opiekuńczych. Organ zwrócił też uwagę, że po ukończeniu przez dziecko szóstego tygodnia życia, wyżej wymienione wsparcie, świadczone dotychczas przez położną, udzielane jest przez pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Zarząd Województwa doszedł do wniosku, że wsparcie dla matki i dziecka świadczone w zakresie praktyki pielęgniarek i położnych (86.90.C PKD), wpisuje się w zakres działu 86 PKD. Nie ulega zatem wątpliwości, że większość planowanych do wprowadzenia, w wyniku realizacji projektu, usług jest wsparciem udzielanym w ramach opieki medycznej, prowadzonej przez położne i pielęgniarki, bądź lekarzy. To zaś przesądza o tym, iż projekt, w kształcie zaplanowanym przez skarżącą, wpisuje się w obszar ochrony zdrowia.

Skarżąca w treści złożonego protestu, kwestionując kwalifikację jej projektu, jako projektu z zakresu ochrony zdrowia, powołała się na opinię wojewódzkiego konsultanta w dziedzinie ochrony zdrowia publicznego, z której zapisów wynikało, że projektu skarżącej nie można jednoznacznie zakwalifikować do projektów z zakresu ochrony zdrowia. Zarząd Województwa, odnosząc się do tego argumentu stwierdził, że przedmiotowa opinia nie jest dla niego wiążąca, dodał też, że nie zna treści zapytania skierowanego do konsultanta. Jego ocena (Zarządu Województwa) jest oparta na całokształcie dokumentacji wniosku, do czego został zobligowany przepisami Regulaminu konkursu.

Odnosząc się do zarzutu niezwrócenia się do skarżącej o złożenie wyjaśnień, w zakresie spełnienia kryteriów oceny formalnej Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że brak było ku temu uzasadnionych podstaw. Oprócz tego zwróciła uwagę, że w przypadku negatywnej oceny formalnej, w odniesieniu do co najmniej jednego kryterium dopuszczającego, niezależnie od tego czy chodzi o kryterium standardowe lub specyficzne) wnioskodawca nie ma możliwości do dokonywania korekty w tym zakresie. Sam zaś fakt dokonania rozróżnienia kryteriów w liście sprawdzającej pozostaje bez znaczenia w przedmiotowej sprawie, w kontekście § 5 ust. 3 pkt 4 Regulaminu konkursu.

Wypowiadając się w kwestii zarzutu związanego z odmiennymi rozstrzygnięciami, zapadłymi w innych konkursach, mających dotyczyć podobnych projektów, Zarząd Województwa stwierdził, że ocena poszczególnych projektów nie jest dokonywana w oparciu o ich tytuły, co sugeruje skarżąca, ale ich zakres rzeczowy. Poza tym każdy projekt oceniany jest indywidualnie, brak jest więc podstaw do wywodzenia z treści inny zapadłych rozstrzygnięć wniosków, co do zasadności rozstrzygnięcia zapadłego w niniejszej sprawie.

Skargę na uchwałę Zarządu Województwa z [...] kwietnia 2017 r. wniosła skarżąca, domagając się uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena jej projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa, jak również zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie:

• § 2 ust. 6 pkt 7 Regulaminu konkursu poprzez bezzasadne przyjęcie, że jej projekt dotyczy ochrony zdrowia, uznanie za prawidłową ocenę kryterium formalnego dopuszczającego – standardowego, pomimo tego że ocena ta została przeprowadzona z pominięciem dokładnej analizy założeń projektu, pominięcie faktu, że pierwotna ocena projektu jest nierzetelna, zawiera błędy i uchybienia, co świadczy o nierównym dostępie wnioskodawców do środków rozdysponowywanych w ramach dofinansowania,

• § 5 ust. 3 pkt 6 Regulaminu konkursu poprzez nieuwzględnienie zarzutu o charakterze proceduralnym, w przedmiocie zaniechania wezwania skarżącej do złożenia wyjaśnień w zakresie spełnienia kryteriów oceny formalnej,

• art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, ze zm. zwanej dalej ustawą o polityce spójności) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym uznaniu skarżącej za podmiot nieuprawniony do otrzymania wsparcia finansowego, co skutkowało bezpodstawnym i nieuzasadnionym przyjęciem niewłaściwej wykładni kryterium formalnego dopuszczającego, a w konsekwencji naruszeniem nakazu prowadzenia procesu naboru wniosków w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny,

• naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy o polityce spójności poprzez wadliwe rozpoznanie protestu i lakoniczne odniesienie się do podniesionych w nim zarzutów i twierdzeń, niezamieszczenie w informacji o nieuwzględnieniu protestu rzeczowej argumentacji, dotyczącej zakreślonych w proteście zarzutów.

W uzasadnieniu złożonej skargi skarżąca podkreśliła, że organ nie odniósł się w sposób rzetelny do jej wyjaśnień, odnośnie zakresu rzeczowego jej projektu. Wskazała również, iż kod PKD zgłoszonego do dofinansowania projektu świadczy w sposób jasny i jednoznaczny o tym, że projekt ten nie dotyczy ochrony zdrowia. Oprócz tego zwróciła uwagę, że głównym i podstawowym przedmiotem jej działalności jest wynajem i zarządzenie nieruchomościami, pozostałe zaś aktywności, wskazane w KRS, to działalności, którymi może się ona zajmować, lecz nie musi podejmować tego rodzaju aktywności. W jej ocenie Zarząd Województwa, mają na względzie, że jednym z możliwych zakresów jej działalności jest działalność związana z prowadzeniem szpitali, przyjął a priori, że zgłoszony przez nią projekt również tego dotyczy. Tymczasem projekt ten dotyczy wprowadzenia do oferty usług niemedyczny, o czym świadczy opinia wojewódzkiego konsultanta, która została przez organ zignorowana.

Skarżąca podniosła także, że całokształt dokumentacji konkursowej charakteryzuje się nieprzejrzystością, brak jest w nim sprecyzowania pojęć mających niezwykle istotne znaczenie. W związku z tym, wobec niesprecyzowania terminu "ochrona zdrowia" zachodziła konieczność sięgnięcia do opinii wojewódzkiego konsultanta, której to opinii organ bezpodstawnie nie uwzględnił.

Odnosząc się do twierdzeń Instytucji Zarządzającej skarżąca podkreśliła, że w ramach realizacji zgłoszonego przez nią projektu nie dojdzie do powstania usługi medycznej, lecz kosmetycznej. Dodała też, że w zakresie kosmetologii na szeroką skalę stosowana jest laseroterapia.

Zdaniem skarżącej, wobec braku w dokumentacji konkursowej definicji ochrony zdrowia sięgnąć należy do znaczenia tego pojęcia jakie funkcjonuje na gruncie przepisów ustawy o działalności leczniczej, w szczególności jej art. 3 w zw. z art. 16, które, zgodnie ze stanowiskiem doktryny, upatruje w ochronie zdrowia profesjonalnych działań podmiotów uprawnionych. Do takich podmiotów nie można zaś jej zaliczyć.

Skarżąca podtrzymała też swoje wcześniejsze stwierdzenia odnośnie koniczności, na etapie przeprowadzenia oceny wniosku, zwrócenia się do niej o złożenie wyjaśnień. Jej zdaniem wymagała tego chociażby kwestia dotycząca właściwości leczniczych metody elektrostymulacji laseroterapii. O wyjaśnienia wzywane były bowiem inne podmioty wnioskujące o przyznanie wsparcia, co świadczy o nierównym traktowania skarżącej, w stosunku do nich.

Mając na względzie brzmienie § 5 ust. 3 pkt 6 Regulaminu konkursu skarżąca stwierdziła, że odrzucenie projektu może być następstwem jedynie niespełnienia przez projekt jednego z kryteriów dopuszczających. Przepis ten nie odsyła jednak do kryteriów dopuszczających standardowych, które są wyraźnie oddzielone od kryteriów dopuszczających specyficznych.

Wskazując tytuły innych, konkurencyjnych projektów skarżąca podkreśliła nierówne jej traktowanie w stosunku do innych podmiotów, zakwalifikowanych do dofinansowania.

Skarżąca, oprócz zarzutów bezpośrednio związanych z oceną jej projektu podniosła także, że skierowane do niej rozstrzygnięcia nie zostały w należyty sposób uzasadnione, a zawarta w nich argumentacja była lakoniczna. W przypadku uchwały o nieuwzględnieniu jej protestu argumentacja ta, jej zdaniem, ograniczała się do powtórzenia motywów zawartych w pierwotnej ocenie projektu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Spór pomiędzy Zarządem Województwa, a skarżącą w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii określenia zakresu rzeczowego zgłoszonego przez nią projektu, a w szczególności tego czy dotyczy on działań z zakresu ochrony zdrowia, co stwierdził organ, czy też działalności usługowej związanej z poprawą kondycji fizycznej, co sugeruje skarżącą. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 6 pkt 7 Regulaminu konkursu, co jest bezsporne między stronami, wsparcia nie otrzymują projekty realizowane w zakresie ochrony zdrowia. W związku z powyższym rozstrzygnięcie kwestii faktycznego zakresu rzeczowego projektu skarżącej przesądza ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Kwestionując legalność zaskarżonej uchwały skarżąca podniosła zarówno zarzuty odnoszące się stricte do oceny jej projektu, w kontekście odpowiednich uregulowań konkursowych, jak również te ściśle związane z przeprowadzonym w sprawie postępowaniem. Jeżeli chodzi o drugą z wymienionych kategorii zarzutów, które możemy określić jako procesowe, to skarżąca zarzuciła, że Instytucja Zarządzająca uchybiła swoim obowiązkom nie wzywając jej do złożenia wyjaśnień w sprawie, do czego była zobligowana § 5 ust. 3 pkt 6 zd. 1 Regulaminu konkursu, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia braków, omyłek lub niejasności w dokumentacji aplikacyjnej uniemożliwiających ocenę spełnienia kryteriów formalnych, wnioskodawca ma prawo do dokonania jednokrotnej poprawy lub uzupełnień w odpowiednim zakresie. Odnosząc się do tej okoliczności stwierdzić należy, że wspomniany przepis Regulaminu konkursu służy eliminowaniu z dokumentacji aplikacyjnej braków, omyłek i niejasności, uniemożliwiających ocenę spełnienia kryteriów formalnych, z czym w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia. Zarówno bowiem wniosek skarżącej jak i jego załączniki nie były dotknięte tego rodzaju brakami i omyłkami, bądź niejasnościami. Dokumentacja aplikacyjna skarżącej była bowiem kompletna, a znaczenie zamieszczonych w nim zapisów i deklaracji było jasne i jednoznaczne. Skarżąca i Zarząd Województwa w tym stanie faktycznym różniły się jedynie jeżeli chodzi o znaczenie poszczególnych zapisów oraz ich kwalifikację, z punktu widzenia odpowiednich dokumentów konkursowych, w szczególności pojęć w nich zawartych. Rozstrzygnięcie zaś tego rodzaju sporu nie wymagało zwrócenia się do skarżącej o złożenie wyjaśnień, w szczególności w zakresie leczniczych właściwości planowanych do wdrożenia metod laseroterapii i elektrostymulacji. Nawet bowiem w przypadku uzyskania dodatkowego stanowiska skarżącej w tym przedmiocie, w następstwie zwrócenia się o złożenie wyjaśnień, byłoby ono jedynie wyrazem jej stanowiska w przedmiotowej kwestii, podlegającego ocenie ze strony organu. Instytucja Zarządzająca nie miała zaś wątpliwości co do oceny zakresu rzeczowego projektu, pozostającej w jej wyłącznej kompetencji.

Dokonując negatywnej oceny formalnej wniosku (projektu) skarżącej Zarząd Województwa wyjaśnił w sposób jasny i rzeczowy swoje stanowisko w sprawie, zarówno jeżeli chodzi o informację z dnia [...] lipca 2016 r., jak i uchwałę

w przedmiocie negatywnego załatwienia protestu. Przedstawiona w tych dokumentach ocena oparta została na konkretnych argumentach, natomiast jeżeli chodzi o zaskarżoną uchwałę, argumenty te zostały w odpowiedni sposób rozwinięte i poszerzone o ocenę podniesionych w proteście zarzutów. W tej sytuacji twierdzenia skarżącej o wadliwości i niekompletności uzasadnienia obydwu rozstrzygnięć są bezpodstawne.

Jeżeli chodzi o główny zarzut skargi, dotyczący niezasadnego zakwalifikowania jej projektu, jako projektu z zakresu ochrony zdrowia to na wstępie należy zauważyć, że termin ten rzeczywiście, na co zwraca uwagę skarżąca, nie został sprecyzowany w sposób jednoznaczny w dokumentach konkursowych. Zarówno bowiem regulamin konkursu, jak i pozostałe dokumenty o charakterze generalnym, jak również akty prawne odnoszące się do przeprowadzanych naborów nie wyjaśniają co należy rozumieć pod stwierdzeniem " projekt realizowany w zakresie ochrony zdrowia". W tej sytuacji, w celu ustalenia jego znaczenia, należy sięgnąć do potocznego rozumienia tego terminu, a jako reguły interpretacyjne, użyteczne do jego odkodowania, winny służyć zapisy PKD, wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami, odnoszące się do poszczególnych rodzajów aktywności, w określonych obszarach (w tej mierze zwrócić należy uwagę, że poz. 86.90.E PKD sklasyfikowano pozostałą działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowaną, obejmująca między innymi działalność związaną z prowadzeniem profilaktyki i promocji zdrowia prowadzoną m.in. przez higienistki szkolne, ortoptystów, instruktorów higieny, dietetyków i specjalistów promocji zdrowia), a w dalszej kolejności również, uzupełniająco, regulacje odpowiednich przepisów prawa, dotyczące zbliżonej materii. W szczególności chodzi tu o przepisy ustawy o działalności leczniczej i rozporządzenia z 2012 r. W tej mierze należy mieć jednak na względzie, że odpowiednie terminy, zwroty i definicje użyte w tych aktach prawnych zostały stworzone na potrzeby regulowanej nimi problematyki i w związku z tym nie mogą być przenoszone wprost na grunt niniejszej sprawy, której załatwienie odbywa się w odmiennym trybie i w oparciu o inne podstawy.

Skarżąca składając wniosek o dofinansowanie jej projektu wskazała jako PKD projektu kod 96.04.Z – działalność usługowa związana z poprawa kondycji fizycznej. Z tego faktu wywodzi więc, że nie sposób jest zakwalifikować projektu jako złożonego z zakresu ochrony zdrowia. Odnosząc się do tych stwierdzeń podkreślić należy, że zadeklarowany kod działalności PKD nie może stanowić jedynego kryterium określenia zakresu rzeczowego projektu, zwłaszcza że wnioskodawca może go wskazać w sposób arbitralny, nie przystający do przedstawionych w dalszej części wniosku i załącznikach okoliczności.

Każdy zgłoszony do dofinansowania projekt jest dokumentem kompleksowym, zakładającym do zrealizowania konkretne cele, będące wyrazem strategii działania zindywidualizowanego podmiotu, a także warunków i pozostających w jego dyspozycji lub planowanych do pozyskania zasobów służących do prowadzenia tej działalności. W tej sytuacji zakreślenie zakresu przedmiotowego projektu/wniosku, poprzez wskazanie kodu jego działalności, nie może odbyć się w oderwaniu od tych okoliczności, podobnie jak nie może pomijać funkcji realizowanych lub planowanych do wdrożenia usług, w ramach szerzej rozumianych procesów gospodarczych, na które finalnie składają się działania wielu podmiotów.

W niniejszej sprawie złożony przez skarżącą projekt zakłada budowę Centrum wspierania matki i dziecka. Przedmiotowe ośrodek ma zostać zbudowany przez podmiot (skarżącą), który w zakresie swojego działania ma między innymi działalność leczniczą, a sam budynek ma zostać wzniesiony na nieruchomości, na której znajduje się już szpital. Centrum wspierania matki i dziecka ma być z resztą połączone z budynkiem szpitala, co już daje pewnego rodzaju wskazówkę, co do oceny jego funkcji w procesie leczenia czy rekonwalescencji.

W ramach realizacji projektu skarżąca planuje wprowadzić do swojej oferty kompleksową usługę, złożoną z wielu elementów (usług składowych). Wśród tych usług znajdą się usługi o różnorakim, diametralnie odmiennym charakterze, takie jak chociażby kompleksowe usługi mające na celu uelastycznienie tkanek pochwy po porodzie, oparte na elektrostymulacji i laseroterapii, czy też typowe zabiegi kosmetyczne, takie jak masaże, a ponadto usługi fryzjerskie. O ile więc w przypadku przynajmniej części z nich można stwierdzić, że mieszczą się one w ramach szeroko pojętej działalności z zakresu poprawy kondycji fizycznej, to nie można jednak w ten sposób zakwalifikować usług służących w istocie poprawie zdrowia, a będących następstwem konkretnych działań leczniczych czy zabiegów medycznych i stanowiących niejako ich kontynuację.

Jako działalność z zakresu ochrony zdrowia zakwalifikować należy też wszelkie elementy profilaktyki zdrowotne, albowiem na taki jej charakter wskazują chociażby przepisy ustawy o działalności leczniczej, w szczególności jej art. 3 ust. 2.

Różnorodność usług zawartych w jednej usłudze kompleksowej, rozpatrywana z punktu widzenia zapisów § 2 ust. 6 pkt 7 Regulaminu konkursu, musi prowadzić do stwierdzenia, że w sytuacji, w której przynajmniej część usług może być uznana za realizowane w zakresie ochrony zdrowia, to cała usługa kompleksowa musi być w ten sposób oceniona. Zgłoszony do dofinansowania projekt stanowi bowiem pewną całość i nie ma możliwości jego fragmentarycznego zróżnicowania.

Zarząd Województwa, analizując cechy projektu skarżącej, słusznie uznał, że mieszczące się w ramach usługi kompleksowej zabiegi laseroterapii

i elektrostymulacji, poprzedzone z zasady badaniami i konsultacją lekarska uznać należy, za zabiegi lecznicze, a nie kosmetyczne, chociaż w pewnym zakresie mają one również wpływ na estetykę. W tym wypadku ich kosmetyczny aspekt ma charakter uzupełniający, w związku z tym nie może stanowić podstawy zmiany kwalifikacji całego świadczenia. Oprócz tego należy wyraźnie odróżnić medycynę estetyczną, elementy której stanowią niektóre usługi opisane w projekcie, od zabiegów typowo kosmetycznych, które ze swej istoty, mają rodzajowo odmienny charakter i nie wiążą się z aspektem zdrowotnym.

Obie strony niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego powołują się, wspierając argumentacje swoich stanowisk, na przepisy rozporządzenia z 2012 r. oraz ustawy o działalności leczniczej, jednakże wywodzą z tego zupełnie odmienne wnioski. Skarżąc powołuje się na to, że czynności z zakresu ochrony zdrowia mogą być realizowane jedynie przez wykwalifikowany (profesjonalny) personel medyczny, natomiast Zarząd Województwa kładzie nacisk na prawnie zdefiniowany zakres opieki okołoporodowej. Jak to już wyżej stwierdzono, zapisy obu wymienionych aktów prawnych nie mogą mieć na gruncie niniejszej sprawy decydującego znaczenia, jednakże stosowana posiłkowo, oparta na nich argumentacja potwierdza słuszność stanowiska organu. Przynajmniej bowiem część z planowanych do wdrożenia przez skarżącą w ramach projektu usług jest tożsama z wymienionymi w rozporządzeniu z 2012 r. elementami opieki okołoporodowej (zwłaszcza tej, udzielanej w okresie połogu), świadczonej przez wykwalifikowany personel, w tym pielęgniarki lub położne.

Oprócz tego zauważyć należy, że przeciwko przyjęciu stanowiska skarżącej przeczy to, że planowane przez nią do wprowadzenia do oferty zabiegi, przynajmniej w niektórych przypadkach, poprzedzone być muszą badaniami i konsultacją lekarską. Skarżąca nie odniosła się do tego argumentu organu na jakimkolwiek etapie postępowania, tymczasem przeczy on jej twierdzeniem, że żadna część jej usług nie będzie wymagała zaangażowania profesjonalnego personelu medycznego.

Na uwzględnienie nie zasługuje też zarzut zignorowania opinii wojewódzkiego konsultanta z zakresu ochrony zdrowia, albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że Instytucja Zarządzająca była związana tą opinią. W myśl postanowień Regulaminu konkursu, a także całej dokumentacji konkursowej, w zakresie oceny projektu powołany do tego organ winien dokonać tego samodzielnie, nie będąc związanym niczym stanowiskiem. Ponadto, w tej kwestii, na marginesie niniejszych rozważań zauważyć należy, że po pierwsze opinia na którą powołuje się skarżąca nie jest jednoznaczna (w ocenie konsultanta nie można jednoznacznie stwierdzić, że projekt dotyczy realizacji świadczeń z zakresu ochrony zdrowia), poza tym, co słusznie zauważył Zarząd Województwa, nie wiadomo jak brzmiało pytanie, z którym zwrócono się do konsultanta. Dodać też należy, że brak jest też informacji o tym, w jakim kontekście konsultant wypowiadał się co do cech i właściwości projektu, tj. czy miał on na względzie zasady rozdysponowywania środków w ramach polityki spójności czy też uwarunkowania płynące z aktów prawnych, dotyczących świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania wykonujących je podmiotów.

Jeżeli chodzi o kwestię zróżnicowania przesłanek formalnych dopuszczających na standardowe i specyficzne, na co zwróciła uwagę skarżąca, to w tej materii stwierdzić należy, że okoliczność ta nie ma znaczenia na gruncie przedmiotowej sprawy. Przyczyną negatywnej oceny formalnej jest bowiem, zgodnie z Regulaminem konkursu, niespełnienie przesłanek formalnych dopuszczających, bez wskazywania ich rodzaju, wyeksponowanego w karcie sprawdzającej. W tym zakresie stanowisko skarżącej nie znajduje więc uzasadnionych podstaw.

W kwestii naruszenia zasady równego traktowania podmiotów ubiegających się o dofinansowanie, podnoszonej przez skarżącą na różnych etapach postępowania, w tym również w skardze na uchwałę, w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, stwierdzić należy, że przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie był jedynie sposób załatwienia przez Zarząd Województwa wniosku (projektu) skarżącej, a więc akt indywidualny i konkretny, odnośnie którego Sąd nie dopatrzył się uchybień. Wszelkie więc kwestie związane z załatwianiem wniosków innych przedsiębiorców, ubiegających się o wsparcie w ramach konkursu, których sytuacji Sąd nie zna, pozostają poza zakresem przedmiotowym sprawy. Dodać też należy, że sąd administracyjny dokonując oceny rozstrzygnięcia w postaci nieuwzględnienia protestu konkretnego podmiotu, nie posiada kompetencji do wypowiadania się co do ogólnej oceny całego procesu przeprowadzania naboru wniosków i sytuacji innych podmiotów, niż wnoszący skargę.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o polityce spójności, oddalił skargę, nie dopatrując się naruszenia prawa w dokonanej ocenie formalnej projektu.