Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w K., podjęta w oparciu o art. 12 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.). Warunkiem dopuszczalności takiej skargi jest uprzednie wyczerpanie środka procesowego służącego stronie skarżącej, którym w przedmiotowej sprawie jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Wymóg ten zawarty jest w art. 101. ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W aktach administracyjnych przekazanych Sądowi brak jest jakiegokolwiek dowodu, świadczącego o tym, że skarżący wyczerpał wskazany wyżej tryb. Wobec tego skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Nadto wezwaniem z dnia 2 września 2004 r. Sąd zobowiązał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł. W wezwaniu tym znalazło się pouczenie, że jego niewykonanie w terminie siedmiu dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu [...], który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy (poniedziałek). Dopiero w dniu [...] skarżący nadał na poczcie pismo procesowe, w którym składa oświadczenie o cofnięciu skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu również z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu.
W świetle wskazanych wyżej okoliczności oświadczenie o cofnięciu skargi należy uznać za bezskuteczne, a skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).
