Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej -skargę oddala-

II SA/Rz 1198/14

UZASADNIENIE

W [...] Oddziale Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej w skrócie OWNFZ) prowadzone było postępowanie konkursowe w przedmiocie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia stomatologicznej pomocy doraźnej (ryczałt 12 godzin) na obszarze: [...], [...], [...], [...], [...].

Po odrzuceniu jednej z ofert w całości z powodu niespełnienia warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; zwanej dalej w skrócie "ustawa") przeprowadzone zostały negocjacje z pozostałymi dwoma oferentami tj. A. Spółka Cywilna oraz W. K. Komisja Konkursowa powołana przez Dyrektora OWNFZ sporządziła ranking końcowy, a następnie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2014 r. wybrała ofertę złożoną przez A. s.c. do zawarcia umowy w przedmiotowym rodzaju i zakresie. W tym samym dniu na stronie internetowej OWNFZ zamieszczono informację o rozstrzygnięciu postępowania.

Odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania w trybie art. 154 ust. 1 w zw. z art. 152 ust. 1 ustawy wniósł W. K., podnosząc, że zwycięska oferta winna zostać odrzucona. Nie spełniała bowiem warunków stawianych przepisami prawa, a ponadto zawierała nieprawdziwe oświadczenie oferenta o zapewnieniu personelu medycznego do realizacji oferty. Oferent A. s.c. nie uzyskał wymaganego warunkami postępowania oświadczenia lekarza J. K. o zobowiązaniu do udzielania świadczeń w ramach oferty.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] znak: [...] Dyrektor OWNFZ oddalił w całości wniesione odwołanie. Wskazał, że postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z prawem, zaś oceny oferty dokonano biorąc pod uwagę kryteria "niecenowe", jak: jakość, dostępność, ciągłość oraz kryterium ceny. Ostateczną ilość punktów stanowiła suma punktów uzyskanych za poszczególne kryteria, co z kolei miało wpływ na kolejność rankingową wszystkich ofert. W toku postępowania wszystkim świadczeniodawcom ubiegającym się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zapewniono równe traktowanie, a samo postępowanie prowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Odnosząc się zaś do zarzutów sformułowanych w odwołaniu Dyrektor OWNFZ podał, że wskazane uchybienia nie miały miejsca, ponieważ wybrana oferta nie zawierała w ogóle w wykazie personelu lek. dent. J. K., a więc nie zawierała też nieprawdziwego oświadczenia o dysponowaniu potencjałem osobowym w osobie tej lekarz. Oferent w toku postępowania nie dokonywał również żadnych zmian personelu medycznego, zaś wszelkie braki formalne usunął w terminie zgodnie z wymogami art. 149 ust. 3 ustawy.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, W. K. zarzucił wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało oddaleniem wniesionego odwołania. Podtrzymał swoje stanowisko, że oferta A. s.c. winna podlegać odrzuceniu, jednakże z innych przyczyn niż uprzednio wskazywał, a mianowicie z powodu uzupełnienia formularza ofertowego w trakcie postępowania konkursowego poprzez podanie niewskazanego w ofercie czasu pracy lekarza, co nie miało charakteru uzupełnienia braku formalnego, lecz stanowiło merytoryczną zmianę oferty.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r.

W uzasadnieniu podał, że rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy organ ma za zadanie po raz kolejny rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz ocenić prawidłowość wydania decyzji administracyjnej. Z przepisów ustawy, w szczególności art. 152 ust. 1 wynika, że przedmiotem rozstrzygania jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Na tym etapie postępowania organ nie może przeprowadzić ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy, gdyż tego typu czynność należy wyłącznie do kompetencji Komisji Konkursowej.

Organ podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w poprzedniej decyzji, uznając, że analiza przeprowadzonego postępowania konkursowego nie wykazała uchybień, a w szczególności naruszenia prawa wskazanego przez odwołującego. Wybrana oferta dotknięta była brakiem formalnym polegającym na niewskazaniu harmonogramu czasu pracy lekarza, a zatem słusznie wezwano oferenta o jej uzupełnienie, zgodnie z art. 149 ust. 3 ustawy w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719 – dalej powoływane jako rozporządzenie z 15 grudnia 2004 r. Wezwanie miało na celu ustalenie rzeczywistej treści oferty. Ponadto harmonogram czasu pracy nie stanowi elementu niezmiennego w trakcie realizacji umowy. Świadczeniodawca może bowiem w jej trakcie dokonywać zmian w harmonogramie, po uprzednim zgłoszeniu zgodnie z § 6 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484).

Dyrektor OWNFZ odniósł się także do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczących czasu pracy pracowników wskazanych w ofercie A. s.c. tj. naruszenia art. 97 ustawy z dnia 15 kwietnia 2001 r. o działalności leczniczej. Uznał je za bezzasadne z uwagi na to, iż powołany przepis dotyczy czasu pracy tylko i wyłącznie pracowników rozumieniu przepisów Kodeksu pracy i nie ma zastosowania do osób świadczących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych, a na takiej właśnie podstawie (umowa zlecenia) wykonują swoje czynności lekarze wskazani w ofercie A. s.c. Ponadto sprawdzanie przestrzegania przepisów prawa pracy w zakresie czasu pracy należy do kompetencji innych organów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie W. K. wniósł o uchylenie wydanych w spawie decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

I. art. 149 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 ustawy w zw. z załącznikiem nr 4 pkt 1 i 3 Zarządzenia nr 77/2013/DSOZ Prezesa NFZ poprzez ich niezastosowanie i nieodrzucenie oferty A. s.c. w sytuacji, gdy zwycięska oferta nie spełniała wymogów określonych w przepisach prawa;

II. art. 147 w zw. z art. 134 ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 146 ust. 3 ustawy w zw. z § 17 ust. 4 ww. Zarządzenia Prezesa NFZ, poprzez dopuszczenie merytorycznej zmiany zwycięskiej oferty w zakresie uzupełnienia formularza ofertowego w trakcie postępowania konkursowego i podanie niewskazanego w ofercie czasu pracy lekarza;

III. art. 7 w zw. z art. 77 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a tym samym błędne uznanie, że zwycięska oferta nie powinna podlegać odrzuceniu;

IV. art. 80 k.p.a. poprzez uznanie, że postępowanie prowadzone było w sposób nienaruszający interesu prawnego skarżącego.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zasady i wymogi formalne ofert były znane wszystkim oferentom, a więc każdy z nich wiedział, że warunkiem skutecznego uczestnictwa w konkursie jest podanie w ofercie godzin pracy – harmonogramu poradni, w tym zapewnienie odpowiedniego personelu medycznego. Niedołączenie do oferty ww. harmonogramu stanowi o jej merytorycznej wadliwości, zaś umożliwienie jej uzupełnienia o naruszeniu zasadę równego traktowania wszystkich świadczeniodawców.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł o jej oddalenie, z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647).

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu została skierowana w oparciu o art. 154 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "ustawą".

Przepisy tej ustawy stanowią podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń. Tryb i zasady postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych określone zostały w Dziale VI ustawy pt. "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

Zgodnie z art. 132 ust. 1 i 2 ustawy podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą, wybranym do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w Dziale VI ustawy a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu.

Zawracie umowy odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań (art. 139 ust. 1), przy czym zasadą jest tryb konkursowy, a zawarcie umowy w trybie rokowań następuje w przypadkach określonych w ustawie (art. 143 ust. 1).

W przepisach Działu VI ustawy sformułowane zostały też zasady przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z których najważniejsze to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców (art. 134), zasada jawności ofert oraz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 135) oraz zasada jawności kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz zakaz ich zmiany w toku postępowania (art. 147).

Przestrzeganie tych zasad ma istotne znaczenie z punktu widzenia prawidłowości przeprowadzenia konkursu, co wynika wprost z treści art. 152 ust. 1 ustawy, stanowiącego, że świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych art. 153 i 154.

Przede wszystkim w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy oferent może złożyć umotywowany protest, którego uwzględnienie skutkuje powtórzeniem zaskarżonej czynności przez komisję konkursową. Natomiast po ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania świadczeniodawcy biorącemu udział w postępowaniu przysługuje odwołanie do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, który po jego rozpatrzeniu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą albo oddalającą odwołanie. Od tej decyzji przysługuje świadczeniodawcy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, po rozpatrzeniu którego dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną w sprawie.

Na tle tych regulacji bezsporne jest zatem, że sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną dopiero z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania w trybie art. 154 ustawy, nasuwały się natomiast wątpliwości co do stosowania przepisów cyt. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.).

Warto przytoczyć tu stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 18.11.2014 r., II GSK 1633/13 (dostępny na stronie https://cbois.nsa.gov.pl), który stwierdził, że "przepisy ustawy o świadczeniach nie zawierają, poza uregulowaniem określonych kwestii dotyczących tego postępowania, odesłania do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też zastosowania przepisów k.p.a. w takich sprawach wprost nie wyłączają. Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1), wykonującą określone zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia, wyposażoną m.in. w kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 154 ust. 3 i ust. 6 ustawy o świadczeniach. Znajduje tu więc zastosowanie art. 1 pkt 2 k.p.a., z którego wynika, że przepisy Kodeksu mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu), zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Nie ulega zatem kwestii, że k.p.a. ma zastosowanie w omawianych sprawach, z wyłączeniem tych jego przepisów, które dotyczą kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej".

W świetle tego stanowiska i treści art. 152 ust. 1 ustawy zadaniem dyrektora dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatrującego odwołanie, a następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zatem weryfikacja w postępowaniu administracyjnym prawidłowości przeprowadzenia konkursu ofert w aspekcie naruszenia jego zasad, prowadzącego do uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy. W orzecznictwie przyjmuje się, że do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej dochodzi wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług.

Wyrazem realizacji zasady równego traktowania świadczeniodawców jest wynikająca z art. 146 ust. 1 pt 1, 2 i 3 ustawy delegacja dla Prezesa NFZ do określenia przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określenia kryteriów oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniodawców. Zastrzeżona w ustawie możliwość takiego określenia jest wynikiem kompetencji Prezesa NFZ w zakresie kierowania ustawową i statutową działalnością organu. W ramach pragmatyki tego kierowania, w tym wykonywania nałożonych ustawą zadań, Prezes NFZ wydaje zarządzenia w oparciu o art. 146 ustawy (wyrok NSA z dnia 24.02.011 r., II GSK 263/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.06.2013 r., VI SA/Wa 191/13, https://cbois.nsa.gov.pl).

W toku prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania konkursowego zastosowanie miały przepisy Działu VI ustawy, rozporządzeń: Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzieleniu świadczeń z opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. nr 273, poz. 2719), Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484), Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1462), a także zarządzeń Prezesa NFZ – Nr 57/2013/DSOZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie, Nr 3/2014/DSOZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Nr 77/2013/DSOZ z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne (wszystkie zarządzenia dostępne na stronie internetowej NFZ).

Skarżący złożył ofertę w postępowaniu oznaczonym nr [...], prowadzonym przez OWNFZ [...] w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczeń stomatologicznej pomocy doraźnej. Komisja konkursowa, po stwierdzeniu spełnienia przez ofertę skarżącego warunków formalnych, zakwalifikowała ja do części niejawnej.

Do tej części konkursu zakwalifikowana została jeszcze oferta spółki cywilnej A. – Ambulatorium Stomatologiczne [...].

W rankingu końcowym oferta skarżącego W. K. uzyskała łącznie 58,333 punkty, a oferta konkurencyjna – 60,000 i to ona została wybrana do zawarcia umowy w przedmiotowym rodzaju i zakresie.

W zakresie punktacji szczegółowej w kategorii "cena" oferta skarżącego uzyskała 13,333 pkt, "ciągłość" - 0 pkt (wobec braku realizowania wcześniej umowy z Funduszem), "jakość" – 40,000 pkt, "dostępność" – 5,000 pkt.

Co do zasady punktacja ta nie jest przez skarżącego kwestionowana. Zasadniczym zarzutem podnoszonym w skardze jest natomiast brak spełniania warunków przez ofertę A. s.c.

W ocenie skarżącego doszło do zmiany oferty już po jej złożeniu, co winno skutkować jej odrzuceniem. Chodzi o brak wskazania w formularzu ofertowym ww. spółki harmonogramu czasu pracy lek. dent. M.K. Według skarżącego oferent nie zapewnił w ten sposób niezbędnego czasu pracy poradni i nie wypełnił wymagania dotyczącego dostępu do świadczeń, który winien odbywać się od poniedziałku do piątku w godz. 19.00 – 7.00, a w soboty, niedziele i święta – całodobowo. Wymaganie takie wynika z treści zarządzenia Prezesa NFZ Nr 77/2013/DSOZ, załącznika nr 4 pkt 1.3.

W rozdziale 3 wspomnianego zarządzenia określone zostały zasady postępowania oraz wymagania wobec świadczeniodawców, w § 7 wskazano, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia i realizacji umowy w rodzaju leczenie stomatologiczne obowiązany jest spełniać wymagania m. i. określone w załączniku nr 3a-j i 4 do zarządzenia. Wskazany przez skarżącego punkt 1.3 załącznika nr 4 zawiera wymagania określające dostępność do świadczeń leczenia stomatologicznego. Wśród wymagań podstawowych w odniesieniu do świadczenia stomatologicznej pomocy doraźnej znajduje się "czas pracy: od poniedziałku do piątku od godz. 19.00 – 7.00, w sobota, niedziela, święta – całodobowo". "Czas pracy" odnosi się do czasu pracy poradni, co nawet zauważa w skardze skarżący, a nie poszczególnych lekarzy. Z treści formularza ofertowego wynika, że miejscem wykonywania świadczeń będzie Ambulatorium Stomatologiczne [...], a świadczenia wykonywać będą lekarze dentyści: M. K., S. D., K. P., I. W. i E. Z. Jednocześnie w stosunku do każdego z tych lekarzy określono ilość godzin pracy tygodniowo.

Sąd podziela pogląd organu, że brak wskazania w formularzu ofertowym harmonogramu czasu pracy jednego z lekarzy nie mógł skutkować odrzuceniem oferty. Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy odrzucenie oferty następuje, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3. Natomiast w przypadku gdy świadczeniodawca nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów lub gdy oferta zawiera braki formalne, komisja wzywa oferenta do usunięcia tych braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty (art. 149 ust. 3).

Słusznie też powołuje się organ w zaskarżonej decyzji na § 6 ust. 1 cyt rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r., który stanowi, że w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania.

Z akt sprawy wynika, a podkreśla to Dyrektor OWNFZ, że w rozpoznawanej sprawie zostało skierowane stosowne wezwanie do A. s.c. celem wyjaśnienia i ustalenia rzeczywistej treści oferty.

W ocenie Sądu nietrafny jest zarzut skargi wskazujący na jej zmianę.

Poprzez uzupełnienie harmonogramu czasy pracy lek. dent. M. K. takiej zmiany oferty nie dokonano, bowiem nie uległ zmianie czas pracy poradni, miejsce wykonywania świadczeń, oraz osoby wykonujące świadczenie czyli lekarze dentyści spełniający wymagania formalne do świadczenia usług medycznych. Należy podkreślić, że harmonogram pracy w realiach rozpoznawanej sprawy ma charakter ramowy, a jego celem jest potwierdzenie, że oferent zabezpieczył udzielanie świadczeń w konkretnym zakresie przez osoby wymienione w ofercie. Słusznie też zwraca uwagę Dyrektor OWNFZ na taki charakter harmonogramu, skoro nawet już w czasie trwania umowy możliwe są jego zmiany - po uprzednim zgłoszeniu dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu najpóźniej w dniu poprzedzającym ich powstanie albo - w przypadkach losowych - niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia (§ 6 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r.).

Dokonując zatem oceny zaskarżonej decyzji w aspekcie jej legalności i z uwzględnieniem specyfiki postępowania dot. zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Sąd stwierdza, że decyzja ta nie narusza prawa.

W świetle poczynionych we wstępnej części niniejszego uzasadnienia uwag, do obowiązków organu w postępowaniu administracyjnym należała weryfikacja czy we wcześniejszej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie zostały naruszone zasady tego postępowania prowadzące do uszczerbku interesu prawnego skarżącego.

Kontrola Sądu potwierdziła prawidłowość twierdzeń organu, że do takiego naruszenia zasad nie doszło, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w ramach tej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia lub stwierdzenia jej nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Wobec niestwierdzenia tego rodzaju wad i uchybień, Sad, w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.