III OZ 86/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-03-17	
Data wpływu	2026-02-13	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Sławomir Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi kasacyjnej	
Sygn. powiązane	II SAB/Go 96/25	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 74a § 10, art. 176 § 2, art. 177, art. 178; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Go 96/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 września 2025 r., sygn. akt II SAB/Go 96/25 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 września 2025 r., sygn. akt II SAB/Go 96/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim: w punkcie pierwszym – zobowiązał Burmistrza [...] (dalej także jako: "Burmistrz", "organ", "wnoszący zażalenie") do rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia [...] (dalej także jako: "Stowarzyszenie") z dnia 10 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności; w punkcie drugim – stwierdził, że bezczynność Burmistrza nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie trzecim – w pozostałym zakresie oddalił skargę; w punkcie czwartym – zasądził od Burmistrza na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Odpis powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem został przesłany pełnomocnikowi organu – adw. [...] drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny organu.

Dnia 29 października 2025 r. wpłynęła do WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w formie papierowej, skarga kasacyjna organu, reprezentowanego przez ww. zawodowego pełnomocnika. W przedmiotowej skardze kasacyjnej jako adres do korespondencji dla pełnomocnika wskazano adres Kancelarii Adwokackiej [...]. Do skargi załączona została kserokopia udzielonego przez organ pełnomocnictwa. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 200 zł uiszczona przez organ tytułem wpisu sądowego do skargi kasacyjnej.

Pismem sądowym z dnia 21 listopada 2025 r. pełnomocnik organu został wezwany do uiszczenia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź pełnomocnictwa ogólnego do działania w imieniu organu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie zostało przesłane na adres elektroniczny organu (ePUAP) i skutecznie doręczone w dniu 21 listopada 2025 r. Jako adresata tego wezwania wskazano adw. [...].

Pomimo wyznaczonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, pełnomocnik nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi kasacyjnej.

Dnia 25 listopada 2025 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną pismo organu, a w jego treści organ poinformował, że ustanowił w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, który w skardze kasacyjnej wskazał swój właściwy adres do doręczeń, którym nie jest Urząd Miejski [...]. Organ zaznaczył, iż wezwanie Sądu z dnia 21 listopada 2025 r. zostało błędnie zaadresowane, a co za tym idzie zachodzi konieczność doręczenia przedmiotowego wezwania na adres Kancelarii Adwokackiej profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w sprawie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Go 96/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim: w punkcie pierwszym – odrzucił skargę kasacyjną; w punkcie drugim – zwrócił z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej kasacyjnie – Burmistrzowi kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wskazał, m.in., że z treści art. 74a § 10 p.p.s.a. wynika obowiązek Sądu doręczania organowi pism bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej (za pośrednictwem platformy ePUAP) i brak jest podstaw do doręczania organowi korespondencji w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego, tak z inicjatywy Sądu, jak i na ewentualny wniosek organu, czy też jego pełnomocnika. Organ bowiem, stosownie do art. 16 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1703) jest zobowiązany do posługiwania się środkami komunikacji elektronicznej. Oznacza to zatem konieczność przesyłania mu dokumentów w postaci elektronicznej. Obowiązek doręczania organowi pism bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej nie został wyłączony w zależności od tego, czy organ ustanowił pełnomocnika. Nawet więc jeżeli organ jest reprezentowany przez pełnomocnika, to gdy pełnomocnik ten nie wskaże swojego adresu ePUAP, sądy administracyjne zobowiązane są do dokonywania doręczeń na adres elektronicznej skrzynki podawczej organu, wskazując jako adresata pełnomocnika tego organu. To, że pełnomocnik organu poda adres do doręczeń za pośrednictwem operatora pocztowego nie ma znaczenia, z uwagi na obowiązek wynikający z art. 74a § 10 p.p.s.a. Elektroniczna forma korespondencji z organem została bowiem wskazana przez ustawodawcę jako wiodąca (por. postanowienia NSA: z dnia 3 lutego 2022 r., III OZ 30/22; z dnia 22 marca 2023 r., II GZ 59/23; z dnia 10 września 2024 r., III OZ 312/24; z dnia 9 stycznia 2025 r., III OZ 530/24).

Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw, aby w niniejszej sprawie korespondencję doręczać pełnomocnikowi organu w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego, nawet, jeśli adres taki został przez pełnomocnika podany w skardze kasacyjnej. Wobec tego wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi kasacyjnej, przesłane na adres elektroniczny organu ze wskazaniem pełnomocnika jako jego adresata, należało uznać za skutecznie doręczone w dniu 21 listopada 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, k. 209).

W związku z tym, że w wyznaczonym przez Sąd terminie 7 dni brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, punkt 2 sentencji postanowienia, Sąd pierwszej instancji orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wywiódł, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, Burmistrz zaskarżając je w całości i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu:

1) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177a p.p.s.a. w zw. z art. 74a § 10 p.p.s.a. w zw. z art. 74a § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 61 k.c., mające wpływ na wydane w sprawie orzeczenie, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w wyniku wadliwego przyjęcia, iż Sąd jest władny do bezpośredniego przesyłania pism profesjonalnemu pełnomocnikowi do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego (organu), pomimo tego, iż organ ustanowił w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, który nie wystąpił do Sądu w trybie art. 74a § 1 p.p.s.a. o doręczenie jemu pisma przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, nie wskazując ponadto sądowi elektronicznego adresu do doręczeń, a nadto, iż wysłanie pisma (pism) na elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego (organu), będącego jednocześnie zaadresowanym (z imienia i nazwiska oraz podaniem tytułu zawodowego) do profesjonalnego pełnomocnika, stanowi o skutecznym doręczeniu tegoż wezwania w trybie art. 177a p.p.s.a. ww. profesjonalnemu pełnomocnikowi, przyjmując jednocześnie fikcję w zakresie prawidłowego doręczenia ww. wezwania profesjonalnemu pełnomocnikowi, który o przedmiotowym wezwaniu w ogóle nie wiedział, nie mogąc się z nim zarazem skutecznie zapoznać, co czyni totalnie nieuprawnionym przyjęcie tezy, jakoby podanie adresu do doręczeń przez pełnomocnika za pośrednictwem operatora pocztowego nie ma w ogóle znaczenia z uwagi na obowiązek wynikający z art. 74a § 10 p.p.s.a., podczas gdy zasadą jest doręczanie pism, w tym wzywanie do uzupełnienia braków formalnych bezpośrednio na adres kancelarii pełnomocnika organu, a nie na adres elektroniczny do doręczeń organu;

2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177a p.p.s.a. w zw. z art. 74a § 10 p.p.s.a. w zw. z art. 74a § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 61 k.c., mające wpływ na wydane w sprawie orzeczenia, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, zaadresowane do adw. [...] zostało skutecznie doręczone w dniu 21 listopada 2025 roku, albowiem wpłynęło do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 21 listopada 2025 roku, co stanowi o ty iż od tego dnia profesjonalny pełnomocnik powinien liczyć w termin w zakresie uzupełnienia braków złożonej skargi kasacyjnej, podczas gdy ww. wezwanie zostało nadane na adres organu, pomimo znanej Sądowi okoliczności, iż w sprawie działa profesjonalny pełnomocnik, który w treści skargi kasacyjnej wskazał adres do doręczeń, nie wyrażając uprzednio zgody na doręczanie jakiejkolwiek korespondencji w trybie art. 74a p.p.s.a., nie wskazując nadto jakiegokolwiek adresu do doręczeń elektronicznych, co stanowi, o tym, iż Sąd I instancji w sposób nieuprawniony przyjął, iż wpływ wezwania – w trybie art. 177a p.p.s.a. – do Urzędu Miejskiego, z jednoczesnym wskazaniem (z imienia i nazwiska) profesjonalnego pełnomocnika należy uznać za skutecznie doręczenie tegoż wezwania ww. pełnomocnikowi, pomimo tego, że pełnomocnik nie miał wiedzy o ww. wezwaniu, wskazując uprzednio (na co powołuje się Sąd I instancji) adres do doręczeń w stopce, jak w petitum skargi kasacyjnej – złożonej w formie papierowej;

3) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177a p.p.s.a., mające wpływ na wydane w sprawie orzeczenie, poprzez bezzasadne odrzucenie skargi kasacyjnej w wyniku wadliwego przyjęcia, iż pomimo tego, że profesjonalny pełnomocnik wskazał adres do doręczeń w formie tradycyjnej, to jakiekolwiek wysłanie pisma na elektroniczny adres organu będzie równoznaczne ze skutecznym doręczeniem tegoż pisma pełnomocnikowi, albowiem wystarczającym jest jedynie zaadresowanie pisma na dane pełnomocnika.

Wskazując na powyższe zarzuty zażalenia skarżący Burmistrz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie okoliczność naruszenia ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez skarżący organ nie budzi wątpliwości. Jako bezpodstawne należało ocenić zarzuty zażalenia i twierdzenia organu, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych za pomocą środków komunikacji elektronicznej odbyło się z naruszeniem art. 74a p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 74a § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności zastosowania formy doręczenia elektronicznego pism przez sąd administracyjny jest co do zasady spełnienie co najmniej jednej spośród trzech przesłanek określonych w powyższym przepisie, jednocześnie skarżący kasacyjnie organ nie dostrzegł, że zgodnie z art. 74a § 10 p.p.s.a. w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru.

Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest zatem, w świetle tego przepisu, dokonywać doręczeń wszelkich pism procesowych organowi bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej (za pośrednictwem platformy ePUAP). Brak jest przy tym podstaw do doręczania organowi korespondencji w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego, tak z inicjatywy Sądu, jak i na ewentualny wniosek organu lub pełnomocnika organu (patrz: postanowienie NSA z dnia 3 lutego 2022 r., III OZ 30/22).

Nie budzi wątpliwości, że skarżący kasacyjnie Burmistrz posługuje się środkami komunikacji elektronicznej, w tym dysponuje elektroniczną skrzynką podawczą podmiotu publicznego, stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 1a w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 13 i pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64, poz. 565; t.j. z dnia 11 października 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1557), to doręczenie pism sądowych w wyżej wskazany sposób było obowiązkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, niezależnie od tego, czy skarżący organ wyraził zgodę na tego rodzaju doręczenie lub podał adres elektronicznej skrzynki podawczej w ramach systemu ePUAP.

Podkreślić również należy, że obowiązek doręczania organowi pism za pośrednictwem platformy ePUAP nie został wyłączony w zależności od tego czy organ ustanowił pełnomocnika. W konsekwencji w przypadku reprezentowania organu przez pełnomocnika, gdy pełnomocnik ten nie wskaże swojego adresu ePUAP, jak w niniejszej sprawie, sądy administracyjne zobowiązane są do dokonywania doręczeń na adres ePUAP organu.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie miało więc znaczenia, że pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego, wskazując na adres Kancelarii Adwokackiej. Skoro bowiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym organowi nie przysługuje możliwość wyboru sposobu doręczania mu pism, to Sąd pierwszej instancji, w sytuacji gdy pełnomocnik organu w treści skargi kasacyjnej podaje adres Kancelarii Adwokackiej, to doręczanie korespondencji sądowej takiemu pełnomocnikowi podlega rygorom określonym dla pism doręczanych organowi, w tym obowiązkowi doręczania pism na adres elektronicznej skrzynki podawczej (art. 74a § 10 p.p.s.a.), wskazując jako adresata pełnomocnika organu.

Powyższe oznacza, że Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do doręczania pełnomocnikowi organu korespondencji w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego.

W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim prawidłowo wykonał kompetencję określoną w art. 178 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

.