Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia WSA (del.) Jolanta Strumiłło (spr.), po rozpoznaniu w dniu 1 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 1162/18 w sprawie ze skargi M. Z. na czynność Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty od wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 12 lutego2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 1162/18) w sprawie ze skargi M. Z. (dalej jako strona, skarżący), na czynność Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 sierpnia 2018 r. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty pobranej od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej: stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności oraz uznał obowiązek Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dokonania zwrotu na rzecz skarżącego części opłaty za wydanie interpretacji indywidualnych w wysokości 840 zł. i orzekła o kosztach postępowania. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/

Pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając mu, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 14f § 2 w zw. z art. 14f § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. dalej jako: O.p.) prze błędną wykładnię i niewłaściwą ocenę zastosowania i w konsekwencji bezpodstawne uznanie przez Sąd, że w zasadnym było wyodrębnienie trzech stanów faktycznych i pobranie opłaty od wniosku o wydanie interpretacji w łącznej kwocie 120 zł, podczas gdy zasadnym było pobranie opłaty od trzech stanów faktycznych w zakresie podatku od towarów i usług oraz dwudziestu jeden stanów faktycznych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznej kwocie 960 zł.;

2. art. 14f § 2b pkt 3 i art. 14f § 2a w zw. z art. 14f § 2 O.p. przez błędną wykładnię i niewłaściwą ocenę zastosowania i w konsekwencji bezpodstawne uznanie przez Sąd, że organ zobowiązany jest zwrócić wnioskodawcy opłatę od wniosku o wydanie interpretacji w wysokości 840 zł;

Wskazując na powyższe naruszenia prawa pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi i jej oddalenie ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz orzeczenie o kosztach na rzecz organu interpretacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oceniając zasadność zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej wskazać należy, że nie posiadają one usprawiedliwionej podstawy.

Zgodnie z art. 14c § 1 w zw. z art. 14f § 2 O.p. interpretacja indywidualna jest wydawana w indywidualnej sprawie dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny lub opis zdarzenia przyszłego stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Od każdego przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego pobiera się opłatę.

Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżący kasacyjnie kwestionuje odrębność pojęć "stan faktyczny" i "zagadnienie prawnopodatkowe".

Ze stanowiskiem powyższym nie sposób się zgodzić. Wskazać należy, że stan faktyczny to rzeczywista sytuacja, która dotyczy bezpośrednio strony i wystąpiła przed dniem, bądź na dzień złożenia wniosku. Z kolei zdarzenie przyszłe to takie, które na dzień złożenia wniosku nie wystąpiło lecz strona zakłada, że wystąpi lub może wystąpić w związku z podejmowanymi przez stronę działaniami. Strona składając wniosek o interpretację oczekuje oceny prawnopodatkowej dokonanych bądź zamierzonych działań. Dla ustalenia wysokości opłaty istotne jest zatem ustalenie ilości sformułowanych przez stronę stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Zagadnienie prawnopodatkowe to z kolei stan faktyczny oraz przyporządkowane do niego normy prawne dotyczące określonych w stanie faktycznym okoliczności. Dlatego też uznać należy, że do jednego stanu faktycznego może być przypisanych wiele norm prawnych, a co za tym idzie na podstawie jednego stanu faktycznego można zrekonstruować wiele zagadnień prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżącego kasacyjnie, że odniesienie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego do kilku regulacji prawnych automatycznie zwielokrotnia ilość stanów faktycznych bądź zdarzeń przyszłych. Obowiązkiem organu interpretacyjnego jest zbadanie wszystkich praw i obowiązków, o których istnienie zapytał we wniosku o interpretację podatnik, a wynikających z opisanego we wniosku stanu faktycznego.

Sąd pierwszej instancji wbrew zarzutom skargi kasacyjnej prawidłowo wskazał, że strona we wniosku o interpretację opisała trzy stany faktyczne. Pierwszy dotyczył działalności skarżącego jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG, której przedmiotem jest "pozostałe pośrednictwo pieniężne", drugi dotyczył działalności strony przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej w zakresie obrotu kryptowalutami. Na tle tych stanów faktycznych strona sformułowała pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych tj. powstania przychodu z handlu kryptowalutami, ustalenia daty powstania tego przychodu, wysokości przychodu oraz sposobu jego dokumentowania. Pytania zostały sformułowane także co do kosztów uzyskania przychodu. Trzy pytania dotyczyły zaś problematyki z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla ustalenia wysokości opłaty istotne jest więc ustalenie ilości sformułowanych przez wnioskodawcę stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Okoliczność, że skarżący do danego stanu faktycznego zadał kilka pytań, nie powoduje automatycznie zwiększenia ilości stanów faktycznych opisanych we wniosku o interpertację.

Opłata pobierana od wniosków o interpretację indywidualną jest uzależniona od stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych, a nie od ilości zadanych pytań.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.