Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 5 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 226/17 w sprawie ze skargi M. B., E. K. i G. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 5 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 226/17 i zasądzić od Ministra Infrastruktury i Budownictwa solidarnie na rzecz skarżących M. B., E. K. i G. C. kwotę 631 (sześćset trzydzieści jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 września 2017 r., IV SAB/Wa 226/17, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B., E. K. i G. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w punkcie 1. zobowiązał Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpatrzenia wniosku skarżących z [...] lipca 2015 r. o stwierdzenie, że orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z [...] sierpnia 1961 r. nr [...] wydane zostało z naruszeniem prawa – w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; w punkcie 2. stwierdził, że Minister Infrastruktury i Budownictwa dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w pkt 1. wyroku; w punkcie 3. stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie 4. wymierzył Ministrowi Infrastruktury i Budownictwa grzywnę w wysokości 1000 złotych; w punkcie 5. zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa solidarnie na rzecz skarżących kwotę 1591 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że o zasądzeniu zwrocie kosztów postępowania sądowego orzekł na podstawie art. 200, art. 205 i art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").

Zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania złożył Minister Infrastruktury i Budownictwa, zarzucając naruszenie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w błędnej wysokości, wskutek czego zasądzone koszty postępowania zostały zawyżone o 960 złotych. Wniósł o zmianę punktu 5. wyroku z 26 września 2017 r. przez zmniejszenie zasądzonych na rzecz skarżących kosztów do kwoty 631 złotych oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.

Stosownie zaś do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Minister Infrastruktury i Budownictwa zasadnie kwestionuje postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wskazać bowiem należy, że w niniejszej sprawie stawka wynagrodzenia dla jednego występującego w sprawie adwokata obliczona zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie wynosi 480 złotych. Do stawki tej należało ponadto doliczyć wpis sądowy od skargi, tj. 100 złotych oraz opłatę skarbową od trzech pełnomocnictw w kwocie 51 złotych. Łącznie zatem 631 złotych, a nie 1591 złotych.

Podkreślić również należy, że uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach ogranicza się zaledwie do wymienienia art. 200, art. 205 i art. 209 p.p.s.a. Sąd pominął natomiast art. 202 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym ostatnim przepisem, jeżeli po stronie skarżącej występuje kilku uprawnionych w sprawie, zwrot kosztów przysługuje każdemu z nich odpowiednio do udziału w sprawie. Jeżeli zaś uprawnienia lub obowiązki skarżących, o których mowa w § 1, związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie. W przypadkach przewidzianych w art. 202 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania poszczególnym skarżącym jest uzależniony od złożenia przez każdego z nich oddzielnego wniosku w tym zakresie, z zastrzeżeniem art. 210 § 2 p.p.s.a. Przypomnieć natomiast należy, że w skardze (k-4 akt sąd.) złożonej w niniejszej sprawie znajduje się jeden, wspólny wniosek skarżących o zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Tym samym, Sąd I instancji niezasadnie zawyżył o 960 złotych koszty sądowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji.