II SA/Wa 1367/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-12-17	
Data wpływu	2025-08-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu	
Skarżony organ	Dowódca Jednostki Wojskowej	
Treść wyniku	Odrzucono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Towarzystwa [...] na niewykonanie przez Dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 70/25 postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Polskie Towarzystwo [...], reprezentowane przez pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 70/25.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 16 października 2025 r., wykonując zarządzenie z dnia 1 października 2025 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kserokopii dokumentu pełnomocnictwa, celem wykazania umocowania do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wezwanie zostało doręczone na adres e-PUAP pełnomocnika 31 października 2025 r. (k. 44 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r., wykonując zarządzenie zastępcy przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 sierpnia 2025 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone 12 września 2025 r.

Pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późń. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi.

Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Z kolei według art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl natomiast art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Pełnomocnik skarżącego, wezwany pismem z dnia 16 października 2025 r., doręczonym w dniu 31 października 2025 r., nie odpowiedział na wezwanie i nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 7 listopada 2025 r. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Sąd podziela ocenę prawną wynikającą z utrwalonego orzecznictwa sądowego, zgodnie z którym niezłożenie prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 22 czerwca 2020 r., II OZ 423/20 i 30 stycznia 2020 r., II OZ 74/20). Nadto skarga nie została opłacona.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.