drukuj    zapisz    Powrót do listy

645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652, Prawo pomocy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji,  , IV SAB/Wa 95/05 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-01-07, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

IV SAB/Wa 95/05 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-01-07  
Data wpływu
2005-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Monika Stępkowska-Bigiej /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I OZ 325/08 - Postanowienie NSA z 2008-05-14
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 par. 1 pkt. 2, art. 258 par. 1 i pkt 2 pkt. 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. [...] na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanawia przyznać W. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wa 95/05, przyznano W. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego, wobec czego skarżący został wezwany do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi. Skarżący jednak nie udzielił stosownego pełnomocnictwa, nadesłał pismo w tej sprawie, które zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 25 kwietnia 2006 r., zostało uznane za oświadczenie o rezygnacji z prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Po odrzuceniu w dniu 26 września 2007 r. zażalenia skarżącego na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy i podał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Mając jednak na uwadze, iż wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie został uwzględniony wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. - a zatem wnioskodawca nie ma obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych również na obecnym etapie postępowania - kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie, rozpoznany zostanie jedynie w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika.

Z informacji zawartych we wniosku złożonym na urzędowym formularzu wynika, że wnioskodawca mieszka wraz z dwudziestojednoletnią córką . Posiada mieszkanie o pow. 41,2 m², które – jak stwierdził - jest zadłużone i zdewastowane. Według oświadczenia wnioskodawca uzyskuje dochód w łącznej kwocie 477 zł tytułem renty (298 zł) i zasiłku (179 zł). Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym – gdy strona wykaże, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał, iż skarżący spełnia przesłanki do uwzględnienia jego wniosku. Należy uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w szczególności mając na uwadze niskie dochody (w łącznej wysokości 477 zł).

Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt