Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1318/15 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 maja 2015 r. nr SKO.Pod/4140/398/2015 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia z zapłaty kosztów upomnienia postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.

III FZ 331/24

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 24 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1318/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA) pozostawił wniosek bez rozpoznania T. L. (dalej: skarżący) o zwolnienie od kosztów sądowych w części i ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 26 maja 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia z zapłaty kosztów upomnienia.

Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go z opłaty od zażalenia na postanowienie Sądu z 9 września 2015 r., I SA/Kr 1318/15 o odrzuceniu skargi oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 października 2016 r., (k: 88 - akt sądowych) przesłano skarżącemu formularz PPF, wzywając go do jego wypełnienia - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Przesyłka została odebrana przez skarżącego w dniu 8 listopada 2016 r. (k: 90 - akt sądowych). Skarżący nie uzupełnił braków w terminie. Następnie we wniesionym sprzeciwie od zarządzenia Referendarza sądowego, pozostawiającego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, skarżący stwierdził, że wniósł w terminie "wszelkie pisma" o jakie był wzywany przez Sąd i posiada potwierdzenie złożenia tych dokumentów.

Na powyższe zarządzenie z 24 marca 2017 r., zażalenie wniósł skarżący pismem z 25 kwietnia 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Ponadto, na podstawie art. 161 § 2 tej ustawy, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że mamy do czynienia z sytuacją, gdzie w dniu 25 stycznia 2024 r. zostało wydane, postanowienie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia WSA w Krakowie z 9 września 2015 r., odrzucającego skargę. Przedmiotowe orzeczenie stało się prawomocne z dniem 10 stycznia 2024 r. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne uległo zakończeniu, a wszelkie postępowania wpadkowe, w tym zażaleniowe, stały się bezprzedmiotowe. Ich wynik bowiem nie mógł wywrzeć jakiegokolwiek wpływu na zakończone już postępowanie sądowoadministracyjne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wszczyna odrębnej sprawy sądowoadministracyjnej. Postępowanie z takiego wniosku nie ma przymiotu samodzielności i odrębności, lecz jest związane ze skargą do sądu administracyjnego (por. post. NSA z 31 października 2014 r., I FZ 380/14; post. NSA z 12 lipca 2022 r., I OZ 290/22; publik. CBOSA).

W związku z tym postępowanie zażaleniowe, w tym wszczęte zażaleniem z 25 kwietnia 2017 r. podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.