Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1036/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. O. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 8 lipca 2025 r., nr BOla.3150.6.1.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1036/25 odrzucił skargę B. O. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 8 lipca 2025 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz zwrócił wpis.

Przewodnicząca Wydziału I WSA w Gliwicach zarządzeniem z dnia 18 września 2025 r. wezwała do uiszczenia wpisu sądowego należnego w sprawie. Równocześnie strona została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie nr PESEL. Strona została pouczona, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego zostały skierowane do strony przesyłką tradycyjną na wskazany przez nią adres pismem z dnia 28 września 2025 r. Przebieg doręczenia przesyłki zawierającej wezwania przedstawiał się następująco: w dniu 29 września 2025 r. doręczyciel podjął pierwszą próbę doręczenia, w dniu 7 października 2025 r. dokonano ponownego doręczenia. 14-dniowy termin od podjęcia pierwszej próby doręczenia upływał z dniem 13 października 2025 r. W dniu 14 października 2025 r. przesyłkę zawierającą wezwania wydano w placówce pocztowej pełnomocnikowi pocztowemu strony (akta sądowe k. 22).

Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 20 października 2025 r.

Skarżąca w dniu 21 października 2025 r. nadała pismo z dnia 18 października 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków skargi. W piśmie podała nr PESEL oraz rozwinęła argumentację na poparcie skargi (akta sądowe k. 33).

W dniu 22 października 2025 r. doszło do obciążenia rachunku bankowego skarżącej na kwotę 100 zł na dobro rachunku bankowego Sądu tytułem wpisu sądowego w sprawie (akta sądowe k. 34).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że w sytuacji nadania przez stronę w dniu 21 października 2025 r. przesyłki zawierającej pismo będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi uzupełnienie braków nastąpiło po upływie terminu dla dokonania tej czynności.

W związku z powyższym podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji orzekł o odrzuceniu skargi.

Zażalenie wniosła skarżąca wnosząc o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego zostały skierowane do strony przesyłką tradycyjną na wskazany przez nią adres pismem z dnia 28 września 2025 r. Dnia 29 września 2025 r. podjęto pierwszą próbę doręczenia, w dniu 7 października 2025 r. dokonano ponownego doręczenia. 14-dniowy termin od podjęcia pierwszej próby doręczenia upływał jednak z dniem 13 października 2025 r. W dniu 14 października 2025 r. przesyłkę zawierającą wezwania wydano w placówce pocztowej pełnomocnikowi pocztowemu strony.

Z treści złożonego zażalenia wynika, że skarżąca myślała, że odbierając przesyłkę z sądu w dniu 14 października 2025 r. ma czas na uzupełnienie braków do dnia 21 października 2025 r. Podkreśliła, że nie miała możliwości wcześniej odebrać listu z powodów rodzinnych oraz tego, że jest osobą z grupą inwalidzką.

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na ich podstawie – wbrew faktom – uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu". Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując taką próbę należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych (por. wyroki NSA z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt I GZ 63/19, z dnia 9 czerwca 2015 r., I GZ 250/15).

W ocenie NSA w przytoczonych wyżej okolicznościach Sąd, mając na uwadze treść art. 73 § 1 p.p.s.a. zasadnie uznał, że skutek doręczenia, o którym mowa w § 4 tego przepisu nastąpił w dniu 13 października 2025 r., czyli w ostatnim dniu okresu 14 dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki, zawierającego informację, że przesyłka oczekuje na adresata w placówce pocztowej. Natomiast wydanie adresatowi przesyłki w dniu 14 października 2025 r., po wspomnianym okresie 14 dni, nie miało doniosłości prawnej; termin odbioru przesyłki upłynął z ostatnim dniem okresu 14 dniowego oczekiwania przesyłki w placówce pocztowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się zatem z oceną Sądu, że siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanego braku formalnego upłynął skarżącemu z dniem 20 października 2025 r. Bezskuteczny upływ terminu do nadesłania uzupełnionej o wskazane braki formalne skargi uzasadniał odrzucenie skargi, stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tej sytuacji nadanie przez stronę w dniu 21 października 2025 r. przesyłki zawierającej pismo będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło bowiem po upływie terminu dla dokonania tej czynności.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania Sądu i nie usunęła braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu