Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. z o.o. Oddział w Polsce w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 838/16 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. Oddział w Polsce w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Lu 838/16, orzekając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek [A.] Sp. z o.o. Oddział w Polsce w K. (dalej: Spółka) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej (dalej: Dyrektor) z dnia [...] maja 2016 r. nakładającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w skardze na powyższą decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wyjaśniając, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, bo uregulowanie należności 36 000 zł może doprowadzić do sytuacji, w której skarżąca nie będzie w stanie opłacać bieżących zobowiązań.

Sąd uznał, że Spółka nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej Spółki i braku wykazania możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd ocenił jako przedwczesne twierdzenia Spółki i dlatego wniosku nie uwzględnił.

Zażaleniem Spółka domagała się zmiany postanowienia Sądu z dnia 31 sierpnia 2016 r. i orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, przeprowadzenia dowodów z załączonych do zażalenia dokumentów. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione okolicznościami przyjęcie, że skarżąca nie spełniła ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, podczas gdy w poprzednim roku Spółka wykazywała stratę finansową, a wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej Spółki i uniemożliwi realizację bieżących zobowiązań skutkującą nawet koniecznością zamknięcia oddziału w Polsce.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka argumentowała, że toczy się wobec niej około 150 postępowań karnoskarbowych, natomiast urzędy celne zatrzymują automaty do niej należące na poczet zabezpieczenia roszczeń z tytułu nakładanych kar pieniężnych. Automaty te są nieprawidłowo przechowywane i dochodzi do licznych uszkodzeń. Co więcej w związku z dewastacją automatów przez wandali Spółka w styczniu 2016 r. poniosła szkodę w wysokości 5000 zł. Sprawca szkody został przez sąd rejonowy zobowiązany do jej naprawienia, jednak orzeczenia o sygn. II K 346/16 nie wykonano. Zdaniem Spółki uiszczenie kary pieniężnej nałożonej decyzją Dyrektora wraz odsetkami spowoduje, w obecnej sytuacji, utratę płynności finansowej i doprowadzi do zamknięcia oddziału Spółki w Polsce. Spółka wskazała, że doświadczenie życiowe nakazuje uznać, iż nieregulowanie zobowiązań wynikających z umów, skutkujące ich wypowiadaniem przez kontrahentów uniemożliwi nawiązanie późniejszej współpracy z tymi podmiotami. Ponadto składająca zażalenie powołała się na koszty działalności, a także stwierdziła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione rozbieżnościami w orzecznictwie. Do zażalenia załączono: korektę zeznania podatkowego za okres [...], wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. z dnia [...].06.2016 r. (szkoda na rzecz Spółki w wysokości 5000 zł) i trzy decyzje wymierzające Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry: 1/ Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia [...] lipca 2016 r. – kara 24 000 zł, 2/ Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...] lipca 2016 r. – kara 24 000 zł i 3/ Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] maja 2016 r. – kara 48 000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Zauważyć należy, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ocenie sądu podlegają wyłącznie skutki, jakie mogłyby wystąpić po wykonaniu decyzji, czyli okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując wniosek sąd bada, czy wnioskodawca dostatecznie uzasadnił prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, natomiast sąd nie ocenia wniosku przez pryzmat okoliczności faktycznych lub zdarzeń prawnych, które legły u podstaw jej wydania. Te kwestie podlegają kontroli przy rozpoznawaniu skargi. Tym samym przyczyna nałożenia kary pieniężnej nie mogła być brana pod uwagę przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Podkreślenia wymaga, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Sąd dokonał prawidłowej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA trafnie przyjął, że znaczną szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, jakie mogą powstać w związku z wykonaniem wydanej w sprawie decyzji, należy oceniać w kontekście aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej.

W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczył decyzji o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej w wysokości 36 000 zł.

Sąd uznał, że wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżąca Spółka nie wykazała na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia ani nie przedstawiła okoliczności, które miałyby świadczyć o jego rzeczywistym wystąpieniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd ocena jest prawidłowa i nie może zostać podważona twierdzeniami zażalenia, popartymi złożonymi dokumentami, a to z tej przyczyny, że twierdzeń tych ani dokumentów wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Spółka nie przedłożyła Sądowi I instancji. Jak słusznie wskazał Sąd w pisemnych motywach podjętego rozstrzygnięcia, Spółka nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej sytuację finansową i nie uprawdopodobniła możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji.

Powołanie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. dopiero w zażaleniu i zilustrowanie ich załączonymi do zażalenia dokumentami jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spóźnione, toteż nie podlega ocenie NSA orzekającego jako sąd II instancji. Tym samym kontrolowane postanowienie uznać należało za zgodne z prawem.

Z wymienionych względów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.