Postanowieniem z 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S.A. z siedzibą w L. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 lipca 2024 r. w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za usługi wodne.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez wykazanie sposobu reprezentacji spółki, na przykład przez złożenie odpisu z KRS. Odrębnym zarządzeniem spółka została wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania zostały doręczone spółce 25 października 2024 r. Spółka nadesłała odpis KRS, ale nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że z odpisu z KRS wynika, że do reprezentacji spółki upoważnionych jest dwóch członków zarządu lub jeden członek zarządu i prokurent. Natomiast skargę podpisał tylko jeden członek zarządu. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka wskazując, że uzupełniła braki formalne skargi, natomiast nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że spółka, pomimo wezwania, nie uiściła wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga ta podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Spółka wskazuje, że w skierowanej do niej przesyłce z Sądu I instancji znajdowało się jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (brak ten został uzupełniony), natomiast nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie jednak z akt sprawy wynika, że na adres spółki zostały łącznie wysłane wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie do uiszczenia wpisu oraz pouczenia. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania z adnotacją: "rodzaj przesyłki: wezwanie + doręczenie odpisu zarządzenia o wpisie + odpis odp. na skargę + pouczenia". W aktach sprawy znajduje się ponadto odpis przesłanego spółce odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, z adnotacją pracownika o wysłaniu w dniu 1 października 2024 r., co przeczy twierdzeniom skarżącej. Trudno bowiem zakładać, że w toku czynności pracownika sekretariatu wykonującego przedmiotowe zarządzenie, sporządzony i wszyty do akt sprawy został odpis, a nie został sporządzony oryginał wezwania. Ponadto spółka kwitując własnoręcznym podpisem i datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z sądu administracyjnego, powinna zweryfikować zgodność opisu przesyłki z jej zawartością, a w przypadku rozbieżności wyjaśnić ewentualne wątpliwości w siedzibie sądu czy chociażby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej. Jest to istotne z uwagi na doniosłe skutki prawne jakie wiążą się z zachowaniem terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak jest natomiast podstaw do uwzględnienia jedynie gołosłownego twierdzenia spółki, że przesyłka nie zawierała wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Bez znaczenia w tej sytuacji są skutki prawne braku podpisu drugiego członka zarządu na złożonej do Sądu I Instancji skardze, ponieważ na tym etapie postępowania spółka została wezwana jedynie do nadesłania odpisu z KRS. Nie ulega bowiem wątpliwości, że spółka, pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi, o czym, jak już wyżej wskazano, prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
