Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 20 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I instancji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę. B.C.

B.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie. Rzeczonym rozstrzygnięciem Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta S. znak [...] (bez daty) o wymierzeniu S. I. kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzewa gatunku modrzew i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi B.P., argumentując, że nie posiada on interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji o wymierzeniu S. I. kary za usunięcie drzewa bez zezwolenia.

Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 7 grudnia 2009 r., B.P. został wezwany do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie interesu prawnego we wniesieniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r.

W odpowiedzi na wezwanie, B.P. w dniu 17 grudnia 2009 r. złożył pismo, w którym podkreślił, że jako pszczelarz, który ma na względzie dobro społeczne i ochronę środowiska, nie zgadza się z decyzją Kolegium.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

W ocenie Sądu, interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 ustawy ma charakter materialnoprawny. Oznacza to, że jest on oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności.

W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, które zresztą Sąd w pełni aprobuje podkreśla się, że podmiotem mającym interes prawny w sprawie wymierzenia kary pieniężnej decyzją administracyjną, a więc stroną postępowania, jest wyłącznie ten podmiot, który dopuścił się czynu, za który ustawodawca przewidział tę karę. Nie może natomiast być uznany za stronę w postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej inny podmiot (np. ten, na którego gruncie rosły drzewa, lub który zawiadomił organ o wycięciu drzew i domaga się zastosowania kary wobec innego podmiotu) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 428/06, Lex nr 325265).

Zdaniem Sądu, skarżący B.P. w piśmie z dnia 17 grudnia 2009 r. nie wykazał swego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., w szczególności zaś nie podał żadnej normy prawa materialnego, która mogłaby stanowić podstawę jego interesu prawnego w złożeniu skargi do tutejszego Sądu. Kara pieniężna za wycięcie drzewa gatunku modrzew została nałożona na S.I. i w rzeczy samej tylko temu podmiotowi przysługiwał interes prawny w kwestionowaniu decyzji administracyjnych wydanych w tym postępowaniu, w tym w szczególności decyzji Kolegium uchylającej decyzję organu I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzewa gatunku modrzew i umarzającej postępowanie pierwszej instancji.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżący nie jest w świetle art. 50 § 1 ustawy podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi i orzekł o odrzuceniu jego skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

B.C.