Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Asesor WSA - Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2025 r. sprawy ze skargi [...] w K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 4 października 2024 r. nr 121/24/IX-O w przedmiocie stanowiska wierzyciela postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] w K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

[...] w K. - dalej "Skarżąca" - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 8 listopada 2024 r. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 4 października 2024 r. nr 121/24/IX-O w przedmiocie stanowiska wierzyciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Niezbędną przesłanką do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest posiadanie interesu prawnego, czyli istnienie normy prawa materialnego, na podstawie której określona osoba może domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jej sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. W celu ustalenia interesu prawnego, a tym samym możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, niezbędne jest istnienie związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą prawa materialnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 kwietnia 2000 r. (III SA 1876/99) "Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy prawnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a co za tym idzie - o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy prawnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a co za tym idzie - o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej."

Skarga została wniesiona na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 4 października 2024 r. nr 121/24/IX-O w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Uchwała ta została wydana w wyniku rozpatrzenia zażalenia zobowiązanej – lekarza dentysty D. J. - od uchwały nr 1362/2024 Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Katowicach z dnia 5 czerwca 2024 r. w sprawie stanowiska Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Katowicach, działającego jako reprezentujący wierzyciela – [...] w K. - w sprawie zarzutów zobowiązanej lekarza dentysty D. J. w postępowaniu egzekucyjnym i orzeczenia o uznaniu zarzutu przedawnienia roszczeń z tytułu składek członkowskich na rzecz samorządu lekarskiego za okres styczeń 2008 r. - luty 2015 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1342 ze zm.) jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów są okręgowe izby lekarskie, Wojskowa Izba Lekarska i Naczelna Izba Lekarska, które działają przez organy określone w ustawie. Zgodnie z art. 39 st. 1 pkt 12 powołanej ustawy Naczelna Rada Lekarska kieruje działalnością w okresie między krajowymi zjazdami lekarzy, a w szczególności rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad lekarskich. Zgodnie z art. 40 ust. 4 cytowanej ustawy Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych uchwałą Rady, z wyłączeniem zadań określonych w art. 39 ust. 1 pkt 9-11, 14 i 19. Naczelna Rada Lekarska może, w drodze uchwały, upoważnić Prezydium do podejmowania uchwał w sprawach lekarzy, do których na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, odnoszące się do decyzji administracyjnych.

Zatem w przedmiotowej sprawie Skarżąca jest jednostką organizacyjną samorządu zawodowego lekarzy dentystów i nie ma, z uwagi na brak interesu prawnego, legitymacji skargowej do wniesienia skargi od uchwały organu odwoławczego. W efekcie skarga Skarżącej jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, sąd administracyjny jest zobowiązany zbadać w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, wskazać należy, że w myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. pkt 6 skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W razie niedopuszczalności skargi Sąd jest zobligowany do jej odrzucenia.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. O w zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.