Przedmiotem skargi wniesionej przez Wojewodę D. do
Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wyżej oznaczona uchwała Rady Miasta M. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych. Strona przeciwna w pismach z dnia [...] r., [...] r. oraz [...] r. uznała skargę za zasadną przyznając, że zaskarżona uchwała narusza prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 marca 2005 r. sygn. akt 4II SA/Wr 2860/2001 odrzucił skargę Wojewody D. z tym uzasadnieniem, że skarga została złożona po upływie terminu przewidzianego w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368, z poz. zm.), czyli po upływie 30 dni, licząc od dnia upływu trzydziestodniowego terminu jaki ma wojewoda do realizacji własnych kompetencji nadzorczych. Na powyższe postanowienie Wojewoda D. złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 734/05 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w motywach rozstrzygnięcia, że uchwały organów samorządu terytorialnego mogą być zaskarżone do sądu w każdym czasie po upływie trzydziestodniowego terminu, jaki organ nadzoru ma na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie.
Rada Miasta M. uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg publicznych gminnych uchyliła zaskarżoną uchwałę Nr [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych, której odpis wpłynął do tutejszego Sądu w dniu [...] r. W związku z powyższym postępowanie wszczęte skargą stało się bezprzedmiotowe co na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obligowało Sąd do orzeczenia jak w sentencji postanowienia.
