Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Protokolant - st. referent Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2016 r. sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na pismo Ministra Finansów z dnia (...) października 2014 r., nr (...) w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry oddala skargę.

Przedmiotem skargi, wniesionej przez Z. S.A. z siedzibą w W., obecnie Z.S.A. z siedzibą w W. (dalej jako Skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest pismo Ministra Finansów nr [...] z dnia [...] października 2014 r. wydane w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry.

Zaskarżone pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

Z.S.A. prowadziła, w trybie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), działalność w zakresie kasyn gry na podstawie następujących decyzji Ministra Finansów:

- z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] ze zm. udzielającej zezwolenia na prowadzenie kasyna gry w W., przy [...],

- z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] ze zm. "udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenia kasyna gry w [...],

- z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] marca 2012r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] maja 2012r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] i [...] ze zm. udzielającej koncesji na prowadzenie kasyna gry w [...],

- z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] ze zm. udzielającej koncesji naprowadzenie kasyna gry w ...

Koncesje na prowadzenie kasyna gry w [...] kasyna gry [...], kasyna gry w [...] oraz kasyna gry w [...] zostały udzielone Spółce w wyniku przeprowadzonego postępowania przetargowego, w którym komisja przetargowa dokonała oceny oferty przedstawionej przez Spółkę, w tym zadeklarowanych przez nią warunków prowadzenia kasyna gry.

Organ ustalił – na podstawie informacji uzyskanych od Dyrektora Izby Celnej w S. – że Spółka prowadzi działalność w ww. kasynach gry z ograniczeniem czasu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty do wybranych godzin i dni w tygodniu.

I tak, pomimo, iż kasyna gry w [...] czynne są całodobowo, gry cylindryczne i gry w karty udostępniane są w ograniczonym czasie, tj. w okresie krótszym niż działalność kasyna gry. W kasynie gry w W., przy [...] stoły do gry w Ruletkę, Black Jacka, Pokera oraz Pokera opcjonalnego otwarte są w dniach od poniedziałku do soboty w godz. 18.00-4.00. W kasynie gry w W. przy ul. [...] stoły do gry w Ruletkę, Black Jacka, Pokera oraz Pokera opcjonalnego czynne są w godz. 16.00-6.00. W kasynie gry w O.przy ul. [...], gry cylindryczne, gry w karty odbywają się w środy i czwartki w godz. 18.00-02.00, a w piątki i soboty w godz. 18.00-04.00. W kasynie gry w P. [...], gry żywe czynne są codziennie w godz. 13.00-6.00. W kasynie gry w T. przy [...], gry żywe urządzane są od wtorku do soboty w godz. 19.00-3.00, a w niedzielę i poniedziałek stoły do gier cylindrycznych i gier w karty nie są otwierane. W kasynie gry w B. przy [...], gry żywe udostępniane są od niedzieli do czwartku w godz. 18.00-4.00, zaś w piątek i sobotę w godz. 18.00-6.00. W kasynie gry w L. przy ul. [...], stoły do gier cylindrycznych i gier w karty otwarte są od wtorku do soboty w godzinach 18.15-01.15. W pozostałym czasie czynne są automaty do gry. W kasynie gry w L., przy [...]., gry cylindryczne i gry w karty urządzane są od poniedziałku do soboty w godz. 19.00-05.00. Kasyno gry w T. [...], otwarte jest w godz. 9-4.30, zaś gry cylindryczne i gry w karty są dostępne od poniedziałku do piątku w godz. 17.00-24.00. W kasynie gry w O., przy [...] gry cylindryczne i gry w karty dostępne są w środę i czwartek w godz. 18.00-02.00, a w piątek i sobotę w godz. 18.00-04.00. Kasyno gry w E., przy [...], jest czynne w godz. 07.00-06.00, natomiast gry żywe urządzane są od wtorku do soboty w godz. 17.00- 24.00. W kasynie gry w B., przy ul. [...], gry cylindryczne i gry w karty urządzane są również w określonych przedziałach czasowych tj. we wtorek, środę, czwartek w godz. 19.00-02.00, a w piątek i sobotę w godz. 19.00-03.00. Kasyno gry w K., przy [...], otwarte jest w godz. 9.00-5,00, zaś gry żywe urządzane są od wtorku do soboty w godz. 20.00-3.00. W kasynie gry w G., przy [...], stoły do gier cylindrycznych i gier w karty czynne są od wtorku do soboty w godz. 19.00-2.00. W kasynie gry w O., przy [...], gry cylindryczne i gry w karty są urządzane od wtorku do soboty w godz. 16.00-23.00. W pozostałych dniach i godzinach otwarcia wyszczególnionych powyżej kasyn gry, gry cylindryczne i gry w karty nie są urządzane, eksploatowane są jedynie automaty do gry. W czasie, gdy nie są urządzane gry żywe w ww. kasynach eksploatowane są jedynie automaty do gry. Zatem w ocenie Ministra stwierdzić należy, że w tym czasie, w oparciu o udzielone koncesje na prowadzenie kasyn gry, Spółka prowadzi de facto salony gier na automatach.

Mając na uwadze powyższe pismem z dnia [...] października 2014 r. Minister Finansów wezwał Z. S.A. do usunięcia, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania, nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry polegających na ograniczeniu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty do wybranych godzin i dni w tygodniu, poprzez przywrócenie organizowania ww. gier we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyn gry oraz powiadomienia Ministra Finansów o terminie i sposobie usunięcia nieprawidłowości.

W dniu [...] listopada 2014r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło pismo Spółki z dnia [...] listopada 2014r., w którym Spółka poinformowała, że od dnia 10 listopada 2014r. w wymienionych kasynach gry czas prowadzenia gier cylindrycznych i gier w karty będzie dostosowany do godzin otwarcia kasyn. Przedkładając powyższą informację, Spółka jednocześnie stwierdziła, że nie podziela przedstawionego w ww. wezwaniu stanowiska organu odnośnie obowiązku prowadzenia gier cylindrycznych i gier w karty przez cały czas działalności kasyn gry.

Spółka pismem z dnia [...] listopada 2014 r. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie w całości powyższego wezwania, a następnie pismem z [...] grudnia 2014 r. zaskarżyła to wezwanie, wnosząc o uchylenie w całości wezwania Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r., nr [...] oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych

Organowi zarzucono działanie z naruszeniem :

- art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych poprzez błędną interpretację przepisu definiującego kasyno gry i w konsekwencji uznanie, że Skarżąca prowadzi kasyno gry niezgodnie z przepisami ustawy oraz udzieloną koncesją,

- art. 58 ustawy o grach hazardowych poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, tj. zastosowanie go w sytuacji, gdy brak jest faktycznych podstaw do wezwania do usunięcia naruszeń wobec braku naruszeń,

- art. 120 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez wydanie wezwania w sytuacji braku przesłanek (podstaw) do jego wydania.

W ocenie Skarżącej wezwanie z dnia [...] października 2014 r. jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), bowiem dotyczy uprawnień i obowiązków adresata wezwania wynikających z przepisów ustawy o grach hazardowych i wydanych zgodnie z tą ustawą koncesji na prowadzenie kasyn, jest aktem o charakterze władczym, gdyż nakazuje określone działanie związane z wykonywaniem praw i obowiązków wynikających z u.g.h. i koncesji, wydanym w sprawie indywidualnej i nie jest decyzją ani postanowieniem oraz nie podlega zaskarżeniu do organu wyższego stopnia.

Skarżąca podniosła także, że przepisy ustawy o grach hazardowych nie nakładają na podmiot urządzający gry w kasynie obowiązku prowadzenia gier w karty i gier cylindrycznych we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyna.

W odpowiedzi Minister Finansów podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 533/15 skarga została odrzucona. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, albowiem, zaskarżone wezwanie nie spełnia wszystkich kryteriów wynikających z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. WSA wskazał, że aby dana czynność lub akt mogła być badana co do zgodności z prawem, powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), albo potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Kontrola sądów administracyjnych wobec kategorii spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uzależniona jest od istnienia ścisłego związku między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem uprawnienia lub obowiązku (ich odmową), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, wydanie przez Ministra Finansów wezwania, o którym mowa w art. 58 u.g.h., bez przeprowadzania dodatkowego postępowania zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem (np. decyzji o cofnięciu koncesji), nie spełnia kryteriów aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i tym samym nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na rozprawie postanowieniem sygn. akt II GSK 2829/15 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 533/15 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia NSA wskazał, że przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie może być interpretowany i stosowany w oderwaniu od art. 146 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności (§ 1), a także może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa (§ 2). Oznacza to, że przedmiotem sporu objętego skargą do sądu administracyjnego może być zwłaszcza to, czy z przepisów prawa wynika określony obowiązek, który spoczywa na skarżącym. Istota takiego sporu polega na tym, że organ administracji publicznej wskazując przepisy prawa twierdzi, że skarżący ma określony obowiązek, który wynika z tych przepisów, a skarżący twierdzi, że takiego obowiązku nie ma, gdyż taki obowiązek nie wynika z przepisów prawa, przy czym spór dotyczy istnienia lub nieistnienia takiego obowiązku, który wynika wprost z przepisów prawa, bez potrzeby konkretyzowania tego obowiązku w postępowaniu administracyjnym w drodze decyzji administracyjnej.

Oznacza to – zdaniem NSA - że sąd administracyjny może rozpoznać skargę w sytuacji, gdy organ administracji publicznej aktem lub czynnością skierowaną do skarżącego twierdzi, że skarżący ma obowiązek wynikający z określonego przepisu prawa, jak i w sytuacji, gdy organ w akcie kierowanym do skarżącego twierdzi, że skarżący ma obowiązek wynikający z mocy prawa, mimo że obowiązek taki nie wynika z mocy prawa.

W rozpoznawanej sprawie w piśmie z dnia [...] października 2014 r., nazwanym "wezwaniem", skierowanym do skarżącej spółki, Minister Finansów stwierdza, że ze wskazanych przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych wynika, że skarżąca ma obowiązek prowadzić gry cylindryczne i gry w karty "we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyn gry" i wzywa skarżącą spółkę do usunięcia nieprawidłowości polegającej na ograniczaniu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty "do wybranych godzin i dni w tygodniu".

Pismo to, poza wezwaniem do usunięcia nieprawidłowości, stwierdza określony obowiązek skarżącej spółki, który – zdaniem organu – wynika z przepisu prawa, co oznacza, że pismo to jest aktem dotyczącym obowiązku wynikającego – w ocenie organu – z przepisu prawa, wskazując określone przepisy ustawy, podczas gdy skarżąca kwestionuje istnienie takiego obowiązku.

W ocenie NSA nie jest więc prawidłowe stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zaskarżony akt nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tego stanu rzeczy w niczym nie zmienia to, że może się toczyć postępowanie administracyjne w sprawie o cofnięcie koncesji lub zezwolenia z tego powodu, że podmiot, któremu udzielono koncesji lub zezwolenia, nie usunął nieprawidłowości pomimo wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał przy tym, że w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela stanowiska zajętego w sprawach o bardzo podobnych stanach faktycznych w tożsamym stanie prawnym, wyrażonego w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II GSK 2239/15 i z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II GSK 2275/15 (orzeczenia publ. w CBOSA). W ocenie NSA nie ma bowiem wystarczających podstaw do przyjęcia stanowiska, że przepis art. 59 ustawy o grach hazardowych wyłącza możliwość zaskarżenia aktu, który nie jest wydawany w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym, ponieważ to, że skarżący może kwestionować istnienie obowiązku w sprawie załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, nie może pozbawiać prawa do kwestionowania tego obowiązku, jeżeli istnienie tego obowiązku organ stwierdza poza postępowaniem administracyjnym.

Z przytoczonych względów NSA podzielił zarzut skarżącej spółki, że wadliwe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji co do tego, że zaskarżony akt Ministra Finansów nie dotyczy "uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" i tym samym NSA - na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. - uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił zaskarżone postanowienie, ponieważ brak było podstaw do odrzucenia skargi.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 marca 2016 r., sygn. akt II GSK 2829/15 uchylił postanowienie tut. Sądu z 16 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 533/15 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd rozpoznając ponownie niniejszą sprawę na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pozostawał związany oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym postanowieniu NSA. Podkreślić należy, że wykładnia prawa i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie nie tylko sąd, lecz także organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także strony postępowania. Art. 190 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić wykładni prawa dokonanej przez NSA w jego wcześniejszym orzeczeniu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu orzeczenia) NSA oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (patrz: wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 451/08, LEX nr 526493; z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I FSK 494/09, LEX nr 594010).

Mając na uwadze powyższe Sąd zobligowany był do przyjęcia i zastosowania wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym już postanowieniu z 4 marca 2016 r. o sygn. akt II GSK 2829/15.

NSA uwzględniając skargę kasacyjną wskazał, że nie jest prawidłowe stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zaskarżony akt nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

NSA stwierdził ponadto, że sąd administracyjny może rozpoznać skargę w sytuacji, gdy organ administracji publicznej aktem lub czynnością skierowaną do skarżącego twierdzi, że skarżący ma obowiązek wynikający z określonego przepisu prawa, jak i w sytuacji, gdy organ w akcie kierowanym do skarżącego twierdzi, że skarżący ma obowiązek wynikający z mocy prawa, mimo że obowiązek taki nie wynika z mocy prawa.

W rozpoznawanej sprawie - jak to określił NSA - w piśmie z dnia [...] października 2014 r., nazwanym "wezwaniem", skierowanym do skarżącej spółki, Minister Finansów stwierdza, że ze wskazanych przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych wynika, że Skarżąca ma obowiązek prowadzić gry cylindryczne i gry w karty "we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyn gry" i wzywa Skarżącą spółkę do usunięcia nieprawidłowości polegającej na ograniczaniu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty "do wybranych godzin i dni w tygodniu".

Pismo to, poza wezwaniem do usunięcia nieprawidłowości, stwierdza określony obowiązek Skarżącej spółki, który – zdaniem organu – wynika z przepisu prawa, co oznacza, że pismo to jest aktem dotyczącym obowiązku wynikającego – w ocenie organu – z przepisu prawa, wskazując określone przepisy ustawy, podczas gdy Skarżąca kwestionuje istnienie takiego obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, dokonując oceny zaskarżonego aktu administracyjnego wg wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego tj. przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: u.g.h. lub ustawa o grach hazardowych) w sposób, które miało wpływ na wynik sprawy, nie naruszyły również przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Finansów, że ustawa o grach hazardowych zawiera przepisy wskazujące na konieczność łącznego prowadzenia w kasynach gry zarówno gier na automatach, jak i "gier żywych" przez cały czas otwarcia kasyna.

Tym samym, w ocenie Sądu, za nieuzasadniony należy uznać zarzut Strony skarżącej dotyczący naruszenia przez Ministra Finansów art. 58 u.g.h. poprzez zastosowanie go w przypadku braku naruszeń prawa przez Skarżącą.

W myśl art 58 u.g.h. organ udzielający koncesji lub zezwolenia może wezwać podmiot, któremu udzielono koncesji lub zezwolenia, do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie i powiadomienie tego organu o terminie i sposobie ich usunięcia.

Z kolei w art. 3 u.g.h. określono, że urządzanie i prowadzenie działalności m.in. w zakresie gier prowadzonych w kasynie gry jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie, zaś - zgodnie z art. 6 ust. 1 u.g.h. - działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry, nadto - wg art. 42 u.g.h. - koncesja na prowadzenie kasyna gry obejmuje m.in. rodzaj i minimalną oraz maksymalną liczbę gier.

Stosownie zaś do art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.g.h. kasyno gry zostało zdefiniowane jako wydzielone miejsce, w którym prowadzi się gry cylindryczne, gry w karty, gry w kości lub gry na automatach, na podstawie zatwierdzonego regulaminu, przy czym minimalna łączna liczba urządzanych gier cylindrycznych i gier w karty wynosi 4, a liczba zainstalowanych automatów wynosi od 5 do 70 sztuk.

W świetle cyt. powyżej przepisów zasadnym zatem staje się stanowisko Ministra Finansów, iż niezbędnym warunkiem prowadzenia działalności w kasynie gry jest nie tylko uzyskanie koncesji na taką działalność, ale także prowadzenie w kasynie gry określonych rodzajów gier hazardowych, przy czym ustawa określa zarówno ich rodzaj, jak i minimalną (a w przypadku automatów do gier także maksymalną) ich liczbę.

Analiza cyt. przepisów wskazuje również, że - wbrew twierdzeniom Skarżącej - wolą ustawodawcy jest, aby w kasynie gry, zarówno gry żywe tj. gry cylindryczne i gry w karty, jak i gry na automatach, były prowadzone w liczbie określonej przepisami ustawy i warunkami udzielonej koncesji. Konstrukcja powyższego obowiązku w przepisach ustawy o grach hazardowych jednoznacznie wskazuje na jego bezwzględny charakter, który podmiot zobowiązany jest realizować prowadząc działalność w zakresie kasyna gry.

W ocenie Sądu zasadnym zatem jest stanowisko Ministra, że przepisy ustawy o grach hazardowych wskazują na konieczność łącznego prowadzenia w kasynie gry zarówno gier na automatach, jak i "gier żywych" w godzinach, w których funkcjonuje kasyno gry, natomiast akceptacja stanowiska Spółki doprowadziłaby do powstania takiej sytuacji, że Skarżąca w oparciu o udzieloną koncesję na prowadzenie kasyna gry będzie prowadziła de facto salon gier na automatach.

Prowadzeniem działalności w kasynie gry jest wykonywanie tej działalności w godzinach pracy kasyna zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych, udzieloną koncesją oraz zatwierdzonymi regulaminami gier. Tym samym ograniczenie urządzania gier w karty i gier cylindrycznych, których urządzanie i prowadzenie w kasynie gry - jak wynika z powołanego art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.g.h. do wybranych godzin i dni w tygodniu, jest niezgodne z przepisami tej ustawy oraz udzieloną koncesją.

W ocenie Sądu – mając na uwadze powyższe rozważania – nie można również uznać, iż organ działał z naruszeniem art. 120 Ordynacji podatkowej, albowiem wydanie wezwania było uzasadnione cyt. przepisami prawa materialnego.

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone pismo odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.