Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 297/20, odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę skarżącego R. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, z uwagi na uchybienie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie, w którym stwierdził, że zgadza się z tym, że skargę złożył po terminie. Wyjaśnił, że wynikało to z tego, że jest osobą starszą, niepełnosprawną i schorowaną (przebyty nowotwór złośliwy, utrata wzroku w lewym oku). Skarżący nie zgodził się z odrzuceniem skargi na posiedzeniu niejawnym.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Skarżący w zażaleniu zgodził się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że skargę złożył z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Jako że ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych, NSA za zasadne uznał odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie to może nastąpić, jak w tej sprawie, na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący argumentację zażalenia sprowadził do próby wytłumaczenia okoliczności wniesienia skargi po terminie. Te okoliczności jednakże nie mają wpływu na legalność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Może to być natomiast argumentacja wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Odnosząc się do zarzutów kierowanych pod adresem sędziego sprawozdawcy, jakoby ten nie zrozumiał sytuacji skarżącego i odrzucił jego skargę, wyjaśnić należy, że sam skarżący w skardze stwierdził, że "nie potrzebuje żadnej pomocy prawnej", czym – w ocenie NSA – dał wyraz rozumienia przepisów prawa oraz konsekwencji wynikających z ich naruszenia.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.
W związku z powyższym NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
