![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6550, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, V SA/Wa 1882/17 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2018-01-10, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
V SA/Wa 1882/17 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2017-10-27 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Michał Sowiński /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6550 | |||
|
Wstrzymanie wykonania aktu | |||
|
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa | |||
|
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji | |||
|
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 61 § 3 i § 5 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. U. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji |
||||
|
Uzasadnienie
J.U. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca nie uzasadnił powyższego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszego przypadku wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów. Po pierwsze, należy wyjaśnić, że przedmiotem ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja o przyznaniu skarżącemu płatności ekologicznej. Decyzja ta nie nakłada skarżącego żadnych obowiązków. Po drugie, we wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji – których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę – nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec tego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. |
||||