Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę.

Dnia [...] r. K. K. zm. G. [...] N. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie nielegalnie jego zdaniem przesuniętych słupów energetycznych przez Zakład Budowy i Remontów Sieci Energetycznych. Dotyczyło to nieruchomości położonej w G. na jego nieruchomości o numerze ewidencyjnym 1, bądź nieruchomości sąsiedniej o numerze ewidencyjnym 2.

W sprawie wszczęto postępowanie i dnia [...] r. zostały przeprowadzone oględziny. Jednocześnie ustalono, iż sporne przedsięwzięcie dotyczy przebudowy linii napowietrznej 15 kV relacji RS N. – K. odcinek od stan. Nr 1 do stan nr [...] oraz odgałęzienia do [...] i [...] Zadanie nr [...]. Zostało ono zrealizowane w oparciu o zgłoszenie inwestora z dnia [...] r. Już w toku postępowania "A" S.A. dostarczyła inwentaryzację geodezyjną powykonawczą oraz oświadczenie geodety o zgodności lokalizacji słupów energetycznych z założeniami projektowymi zgłoszenia.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] PINB w M. umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. W jego ocenie przebudowa linii energetycznej nastąpiła zgodnie ze zgłoszeniem. Wskazał, że podstawowym parametrem linii energetycznej jest jej długość. W przypadku przebudowy linii napowietrznej 15 kV relacji RS N. – K.l odcinek od stan. Nr 1 do stan nr [...] doszło do niewielkiej zmiany lokalizacji słupów energetycznych, co jednak nie wpłynęło na legalność zamierzenia.

Odwołanie od tej decyzji złożył K. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. W jego ocenie, w związku ze zmianą lokalizacji słupów, konieczne było w sprawie uzyskanie pozwolenia na budowę. Zarzucił także organowi I instancji brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał skarżoną decyzję w mocy. W ocenie organu II instancji postępowanie było bezprzedmiotowe, gdyż przebudowa linii elektroenergetycznej jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W ocenie organu nie wpływa na legalność zamierzenia okoliczność, iż doszło do niewielkiej zmiany lokalizacji słupów energetycznych.

Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył K. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięcia organu II instancji zarzucił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego:

- naruszenie 29 ust. 2 pkt 11 ustawy prawo budowlane, gdyż w ocenie skarżącego sporne przedsięwzięcie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę (dokonano zmiany parametrów linii energetycznej),

- niedopełnienie obowiązków w zakresie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,

- nieuwzględnienie w rozstrzygnięciu, iż realizacja przedsięwzięcia spowodowała uciążliwości na nieruchomości skarżącego (konieczność usunięcia drzew bądź ich gałęzi,

- brak dokonania ustaleń, dlaczego nastąpiła budowa bez wytyczenia geodezyjnego słupów.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrywana sprawa dotyczy przebudowy linii napowietrznej 15 kV relacji RS N. – K. odcinek od stan. Nr 1 do stan nr [...] oraz odgałęzienia do [...] i [...] Zadanie nr [...]. Linia taka bez wątpienia stanowi obiekt liniowy. Pod tym pojęciem, zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm. – dalej jako "p.b.") należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Pod pojęciem przebudowy ustawodawca rozumie zaś (art. 3 pkt 7a p.b.) "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego".

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 11 w związku z art. 30 ust. 1 pkt wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową sieci elektroenergetycznej podlega zgłoszeniu organowi administracji architektoniczono budowlanej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy skład orzekający uznaje, że rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odpowiada prawu. Przede wszystkim nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż realizacja przedsięwzięcia nie stanowi ze względu na przesunięcie (w granicy jednej nieruchomości) kilku słupów, przebudowy. Parametrem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość. Zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego (tu lokalizacji słupów bez zmiany długości samej linii) odpowiada przytoczonej wcześniej definicji przebudowy. Zatem wykonanie takich robót wymagało dokonania zgłoszenia, co jak wynika z akt administracyjnych, nastąpiło. W kontekście powyższego bezprzedmiotowy jest zarzut braku (w ocenie skarżącego) wytyczenia przebiegu linii elektroenergetycznej. Organy nadzoru budowlanego dokonały w sprawie oceny prawidłowości wykonanych robót i po stwierdzeniu tego stanu, prawidłowo umorzyły postępowanie jako bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowym, w świetle art. 105 kpa jest bowiem postępowanie w sytuacji, gdy istnieją okoliczności czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zabraknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego. Sprawa administracyjna jest więc bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. II SA/Bk 557/14 – za www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niezasadny jest wreszcie zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia uciążliwości związanych z koniecznością usunięcia drzew/gałęzi na jego nieruchomości. Jeśli poniósł on szkodę w związku z realizacją przedsięwzięcia, przysługuje mu odpowiednie roszczenie odszkodowawcze, przy czym w razie sporu co do jego wysokości właściwy jest sąd powszechny.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.