I FSK 1091/11 - Postanowienie

Data orzeczenia	2011-11-18	
Data wpływu	2011-06-30	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Adam Bącal /przewodniczący sprawozdawca/
Arkadiusz Cudak
Roman Wiatrowski	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług	
Hasła tematyczne	Umorzenie postępowania	
Sygn. powiązane	III SA/Gl 1656/10	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Celnej	
Treść wyniku	Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 60, art. 183 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal (sprawozdawca), Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA (del.) Roman Wiatrowski, Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 1656/10 w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 21 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie kasacyjne.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 1656/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 21 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Od powyższego wyroku J. T. wniosła skargę kasacyjną, w której wnioskowała o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej potrzymał stanowisko odnośnie oddalenia skargi.

Pismem z dnia 4 listopada 2011 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego – 8 listopada 2011 r.) pełnomocnik J. T. oświadczył, że cofa skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a.“, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 u.p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 u.p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.